Του Θόδωρου Γαλανόπουλου 

Μόνο κάποιες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα του Ελληναρά ψηφοφόρου! Αυτοί είμαστε! Θαυμάζουμε και χειροκροτούμε τους ήρωες πιλότους των πυροσβεστικών αεροπλάνων, που με κίνδυνο της ζωής τους ρίχνουν νερό ακόμα και νύχτα για να σβήσουν την φωτιά, αλλά εμείς δίπλα στο χωριό από την πυρκαγιά πάμε στο πανηγύρι με τα κλαρίνα και ξεφαντώνουμε σαν Νέρωνες… Δεν αφήνουμε τα σουβλάκια να πιάσουμε κάνα φτυάρι να πάμε να βοηθήσουμε τους πυροσβέστες (πολύ λίγοι το κάνουν). “Το χωριό καιγότανε κι Μαριώ γαμ…ανε…”, δεν βγαίνουν τυχαία αυτές οι παροιμίες. 

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Σωτήρης Βλάχος  

Το έγκλημα της γενοκτονίας των Παλαιστινίων κάποτε θα τελειώσει. Και θα καταχωρηθεί ως γενοκτονία. Δεν μπορούν να το αποφύγουν αυτό.

Του Παναγιώτη Νίκα

          Έχοντας  προσωπική εμπειρία  για το μέρος του αυτοκινητόδρομου από τον Πύργο μέχρι την Πάτρα, τονίζω πως πρόκειται για έργο, απολύτως σύγχρονο, λειτουργικό και ασφαλές, που δίνει Ευρωπαϊκό χαρακτήρα στην περιοχή και με βεβαιότητα θα συμβάλει στην οικονομική της ανάπτυξη.

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι το έργο στην πλατεία της 23ης Μαρτίου, μετά την ολοκλήρωση του, δεν θυμίζει σε τίποτα ανάπλαση πλατείας μιας σύγχρονης Ευρωπαϊκής πόλης. 

“Προς πολιτιστικούς συλλόγους χωριών της περιοχής Αυλώνας - Αετού: “Υπάρχουν άνθρωποι φοβερά δειλοί που πιστεύουν πως αν κλείσουν πεισματικά τα μάτια τους μπροστά σε ένα πράγμα το πράγμα αυτό δεν υπάρχει πια στον κόσμο” (Νίτσε).

    Μπροστά στο έγκλημα που συντελείται από το Ισραήλ η θέση των Ανυπότακτων Φιλιατρών δεν μπορεί να είναι άλλη για την απόφασή σας να μην επανεξετάσετε, μετά από αίτημα για ακύρωση και να πραγματοποιήσετε την αποτροπιαστική συναυλία με την τραγουδίστρια του "θα εμφανιστώ όπου με θέλουν ΚΑΙ στο Ισραήλ", Γλυκερία. 

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ 

ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ; 

Του Σωτήρη Βλάχου 

Η πολιτική αποτέλεσε για το κατεστημένο από πάντα, τον χώρο της ανηθικότητας και του ψέματος. Τον τελευταίο όμως καιρό δημιουργούνται συνεχώς νέα ρεκόρ στην Ελλάδα και τον κόσμο.

Του Παναγιώτη Νίκα

Με αφορμή και αφετηρία την επίσημη έναρξη λειτουργίας της δομής υποστήριξης ενηλίκων ατόμων που πάσχουν από αυτισμό, στην Μερόπη Μεσσηνίας(2/7/25), ο προβληματισμός για την επάρκεια της κοινωνικής πολιτικής στην πατρίδα μας, αλλά και την αποτελεσματικότητα της εθελοντικής δράσης, επιβάλλεται να απασχολούν κάθε ευσυνείδητο και υπεύθυνο πολίτη.

Αυτοοργανωμένη Συνέλευση Κυπαρισσίας 'κατά Σαδδουκαίων'  

“Γιατί δεν θέλουμε να παίξει μουσικές η Γλυκερία; Γιατί όπως η τηλεόραση, έτσι και η μουσική είναι αξεχώριστη από τις επιχειρήσεις που φέρνει εις πέρας, ειδικά τις στρατιωτικές.

Άρθρο των Παναγιώτη Αθανασόπουλου και Δημήτρη Λεβέντη 

συντονιστή και αναπληρωτή συντονιστή της Ν.Ε. της Νέας Αριστεράς Μεσσηνίας

Την ώρα που ο ισραηλινός στρατός σκορπά το θάνατο στη Γάζα, τη στιγμή που διαλύονται νοσοκομεία, δολοφονούνται παιδιά, εξαφανίζονται οικογένειες από τους βομβαρδισμούς, κάθε άνθρωπος με ενσυναίσθηση οφείλει να αντιδράσει. Πρέπει να αντιδράσει. Δικαιούται να αντιδράσει. Είμαστε με την ανθρωπιά. Είμαστε κατά της γενοκτονίας. Είμαστε με την Παλαιστίνη.
Όμως να που σαν καλοκουρδισμένη χορωδία, έρχεται η απορία-κατηγορώ: «Για την Κύπρο δεν λέτε τίποτα;». Ένα ρητορικό ερώτημα που δεν προέρχεται από αγνούς υπερασπιστές της εθνικής ανεξαρτησίας της Μεγαλονήσου, αλλά κυρίως από εκείνους που ενοχλούνται, όχι από τον θάνατο των Παλαιστινίων, αλλά από την ανάδειξή του. Από αυτούς που δεν αντέχουν την Αριστερά όταν είναι διεθνιστική, συνεπής και μαχητική.

Ανοιχτή επιστολή στους συλλόγους των τεσσάρων χωριών (Πλατανίων, Αυλώνας, Κεφαλόβρυσης και Καλίτσαινας)

«Είναι προφανές ότι ο καθένας μπορεί να έχει διαφορετική άποψη για κάθε γεγονός που συμβαίνει. Ακόμα και σε πολέμους ο καθένας μπορεί να ταχθεί σε κάθε πλευρά που πιστεύει ότι είναι η σωστή.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Η σύμπραξη των τεσσάρων συλλόγων των γειτονικών χωριών για κοινή πολιτιστική δράση είναι θετική και ελπιδοφόρα. Όμως για ποιο λόγο η κίνηση αυτή των συλλόγων πρέπει να αναμειχθεί και να χρεωθεί (έστω και από λίγους) τη συγκεκριμένη πολιτική πλέον αντιδικία που θα επισκιάσει την πρόθεση, που σίγουρα είναι διαφορετική;