Μπροστά στις εκλογές – Μια σύντομη τοποθέτηση για την κρίση, τη δεξιά, το αριστερό μέτωπο και το πρόγραμμα

Του Σωτήρη Βλάχου 
ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Οι εκλογές του 2023 θα διεξαχθούν σε ένα κοινωνικό πλαίσιο όπου το 26,3% του πληθυσμού της Ελλάδας βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό -2.722.000 άτομα ( ΕΛΣΤΑΤ, Ελληνική Στατιστική Αρχή).

Ένα ακόμα ποσοστό του 20% αποφεύγει αυτό τον κίνδυνο λόγω των κοινωνικών επιδομάτων.

Του Δημήτρη Ν.Μπουσούνη

Δεν είναι μόνο η οικονομική ένδεια που ταλανίζει ανέκαθεν την Ελληνική κοινωνία αλλά και η διαστρέβλωση των θεσμών.

Είναι αξιοπερίεργο να παρακολουθήσει κάποιος τα τεχνάσματα, που σκαρφίζονται οι κατέχοντες την εξουσία, προκειμένου να παραβιάζουν το Σύνταγμα και τους Δημοκρατικούς θεσμούς.

«Δεν μένει ας πούμε επαγγελματικά κανένα άλλο μέλλον για τον έλληνα, από το να αποβεί γκαρσόνι σε τουριστικά ρεστοράν ή συλλέκτες καποτών στο δρόμο, απ’ τις καπότες που θα πετάν οι ξένοι τουρίστες· τίποτα άλλο. Όσο για την γλώσσα μας, δεν νομίζω ότι έχει άλλο μέλλον, από το να αποβεί μια αργκό προς χρήση των ιθαγενών πλέον της Ελλάδος».

Ηλίας Πετρόπουλος 

Η ιστορία γράφεται από τους νικητές είχε πει ο Ναπολέων Βοναπάρτης και είχε δίκιο και θα προσθέταμε πως ο κάθε λαός έχει την ιστορία που του αξίζει, με την έννοια πως τελικά οι άνθρωποι επιλέγουν την μοίρα τους. Έτσι λοιπόν η ιστορία της Μεσσηνίας και της Καλαμάτας, περνώντας από διάφορα στάδια, πλέον έχει προσδεθεί στο άρμα του τουρισμού και οι όποιες συνέπειες αυτής της επιλογής βαραίνουν όλους αυτούς που αποδέχτηκαν αυτή την μοίρα. Η ιστορία της πόλης πλέον κινείται στις ράγες του τουρισμού και τα πάντα που αφορούν και εκπορεύονται από την πόλη μεταποιούνται σε τουριστικό προϊόν, υπηρετώντας έτσι την τουριστική ελαφρότητα και επιφάνεια. Όλο και περισσότερο η πόλη μοιάζει με ένα όμορφο αλλά αδειανό πουκάμισο.

Του Σωτήρη Βλάχου

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΝΑ ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ

Η ευαισθητοποίηση της ελληνοκυπριακής κοινωνίας απέναντι στην εξέγερση των Τουρκοκυπρίων, συνέπεσε χρονικά με μια έντονη προεκλογική περίοδο και την εγκατάσταση του ακραία εθνικιστή Παπαδόπουλου στο προεδρικό.

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΤΑΤΟΥΛΗ

(πρώτη δημοσίευση στην Εφημερίδα των Συντακτών)

Πανηγυρίζει η Κυβέρνηση αυτές τις ημέρες για το ασήμαντο πρωτογενές πλεόνασμα που άφησε η διαχείρισή της τον προηγούμενο χρόνο. Ο  ανηλεής βομβαρδισμός τωνπολιτών με τη χαρμόσυνη είδηση δίνει την εντύπωση ότι η χώρα άφησε οριστικά πίσω της τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων και έχει ήδη  εισέλθει από τον προηγούμενο χρόνο στη λεωφόρο της ευημερίας. Το χαρμόσυνο γεγονός η Κυβέρνηση το κρατούσε μυστικό για να το αποκαλύψει στους πολίτες λίγο πριν τις εκλογές και να τους καλέσει να πορευτούν μαζί στη λεωφόρο της ευημερίας. Ο απλός πολίτης είναι χρήσιμο να γνωρίζει τι είναι το περίφημο πρωτογενές πλεόνασμα που οδήγησε τη χώρα στη λεωφόρο της ευημερίας.

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη

      Κάποιοι μιλούν τώρα τελευταία για το μπούλινγκ των νέων, που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και διερωτώνται τι φταίει που φτάσαμε ως εδώ;

Του Γιώργου Χ. Μπρούμα

Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας με τη “Νέα Δυναμική”  

Όταν αναφερόμαστε στους νέους και στην πολιτική, ουσιαστικά αναφερόμαστε σε δυο πόλους, και συγκεκριμένα σε δυο ομώνυμους πόλους, οι οποίοι σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής απωθούνται. Αυτή η έννοια έχει υιοθετηθεί μέσα από την άποψη κυρίως των μεγαλύτερων ηλικιακά πολιτών στην Ελλάδα, οι οποίοι θεωρούν ότι η σχέση των νέων με την πολιτική είναι μια σχέση που διακατέχεται από οργή με αποτέλεσμα να καταλήγει στην απάθεια και στην απόρριψη.

Των Μιχάλη Σταυριανόπουλου

       Σωτήρη Βλάχου

Ένα ολόκληρο κομμάτι του πληθυσμού, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και ένα μεγάλο κομμάτι του φτωχού λαού, είναι εγκλωβισμένο σε μια μεταπολεμική αντίληψη της πολιτικής που τροφοδοτείται από την θεωρία των δυο ακρών.

Του Γιάννης Ανδρουλιδάκη 

Όταν τον Ιανουάριο του 2016 έγινε πρόεδρος της Ν.Δ. ο κ. Μητσοτάκης, ελάχιστοι πίστευαν ότι θα μπορούσε μια μέρα να κυβερνήσει τη χώρα. Το οικογενειακό του παρελθόν και η θητεία του ως υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, η οποία συνδέθηκε με την απόλυση δημόσιων υπαλλήλων, αποτελούσαν βαρίδια για την πορεία του. Πέτυχε, παρόλα αυτά, σε σύντομο χρονικό διάστημα, χάρη στην προπαγάνδα και τη στήριξη της πλειοψηφίας των μιντιαρχών και εξαιτίας των τραγικών λαθών του τέως πρωθυπουργού, του κ. Τσίπρα, και της κυβέρνησής του, να ανέλθει στην εξουσία τον Ιούλιο του 2019. Σήμερα, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, βρίσκεται κοντά σε μια δεύτερη θητεία.

Για να μπορέσει η Ελλάδα να μπει σε μια σταθερή και με μακροχρόνια προοπτική αναπτυξιακή πορεία πρέπει να αλλάξει το παραγωγικό της μοντέλο. Να αναπτύξει τον αγροτικό της τομέα και την μεταποίηση, παράλληλα με την τουριστική οικονομία. Τι έχει κάνει όμως η κυβέρνηση  Μητσοτάκη στα τέσσερα χρόνια της θητείας της για τον πρωτογενή τομέα παραγωγής; Ας μιλήσουμε για τον τόπο μας, τη Μεσσηνία, στον οποίο η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτα αλλά αντίθετα έχει προκαλέσει ζημιά!