«Την τρέχουσα αυτοδιοικητική περίοδο η κομματικοποίηση της Αυτοδιοίκησης καθήλωσε τις υγιείς δυνάμεις του τόπου και ανέδειξε δυστυχώς εκ του αποτελέσματος τους αρεστούς, τους πειθήνιους και κομματικά υπάκουους μεν, υστερούντες και αναποτελεσματικούς δε.

Τρανταχτό παράδειγμα η ανυπαρξία ουσιαστικού έργου στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, όπου την επιλογή, στήριξη και επί της ουσίας επιβολή  του κομματικού υποψηφίου την πληρώνει ο τόπος.

Του Παναγιώτη Στέφανου

Υποψήφιος Βουλευτής Μεσσηνίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ 

"Στην Καλαμάτα ήρθαν ο Μητσοτάκης και ο Σαμαράς, ανήμερα της 21ης Απριλίου, κάθισαν στον «πλάτανο» παρήγγειλαν μόνο… νερό ιδιωτικής εταιρείας (δεν εμπιστεύθηκαν το νερό της ΔΕΥΑΚ) και κατέστρωσαν το σχέδιο ομιλίας τους.

Δεν θα σταθώ στην Πρωθυπουργική γκάφα, όπου σε ανάρτησή του τόνισε πως οι Έλληνες «… τιμούν  την σημερινή επέτειο»….

Δεν θα σταθώ πως στις ομιλίες τους ΔΕΝ θυμήθηκαν πως βρίσκονται σε έναν ΑΓΡΟΤΙΚΟ Νομό και ΔΕΝ βρήκαν ούτε μιά… ατάκα για τα θέματα της αγροτιάς και της κτηνοτροφίας….

Του Γιώργου Μακρή

Και τώρα που σίγασε ο έντεχνος θόρυβος της επίσκεψης Μητσοτάκη στη Μεσσηνία, ας ακούσουμε και τον ηχηρό απόηχο που έμεινε για τους πολίτες: "Ένα μικρό αναπτυξιακό θαύμα" ανακάλυψε ότι συμβαίνει στο Νομό μας ο τελευταίος, που ήλθε κι απήλθε, για μια ακόμη, φορά ως βιαστικός επισκέπτης αλλά και για τελευταία φορά ως Πρωθυπουργός, στην περιοχή μας: Όχι για να επιθεωρήσει εργοτάξια ή για να εγκαινιάσει κάποιο έργο, αφού όλα πάγωσαν κι έμειναν στάσιμα επί ημερών του, αλλά για την προβολή της ταινίας μικρού μήκους με τίτλο: "Μια χαμένη 4ετία για τη Μεσσηνία", που προβλήθηκε στη μεγάλη οθόνη και στις μακέτες που στήθηκαν για τον σκοπό αυτό στο αεροδρόμιο της Καλαμάτας, σε ένα έργο ακατάλληλο για την πλειοψηφία, που διοργανώθηκε "περιορισμένα" και σε στενό ασφαλή κύκλο, για λίγους εκλεκτούς φίλους. Πρόκειται για το ίδιο αεροδρόμιο που το 2019 είχε εξαγγείλει ο Κυρ. Μητσοτάκης ότι (άμεσα τότε) θα εκσυγχρόνιζε η νεόκοπη επιτελική κυβέρνηση του, αλλά παραπέμφθηκε κι αυτό "στις καλένδες" μαζί με όλα τα σημαντικά έργα υποδομής του Νομού μας.

Του Δημήτρη Ν.Μπουσούνη 

Την 21η Μαΐου επέλεξε ο κύριος Πρωθυπουργός ως ημέρα των εκλογών κι αν τα αποτελέσματα δεν είναι της αρεσκείας του τότε, όπως λέει, αυτές θα επαναληφθούν το κατακαλόκαιρο.

Άρθρο του Αλέξη Χαρίτση, υποψήφιου βουλευτή Μεσσηνίας με το ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Πρώτη δημοσίευση στην εφημερίδα «Τα Νέα»

Η ελληνική οικονομία έχει, ακόμα, στις πλάτες της τα βάρη από την τραυματική εμπειρία της μεγάλης κρίσης και των διαδοχικών μνημονίων. Όπως είναι γνωστό, η de facto χρεωκοπία της χώρας οφειλόταν σε δομικούς παράγοντες. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 το πολιτικό και οικονομικό σύστημα είχαν επενδύσει σε ένα εσωστρεφές παραγωγικό μοντέλο στο οποίο κυριαρχούσε ο υπέρμετρος δανεισμός, η σταδιακή εγκατάλειψη του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα και οι επενδύσεις σε συγκεκριμένους κλάδους  με χαμηλής και μέσης προστιθέμενης αξίας υπηρεσίες και προϊόντα. Στο πλαίσιο αυτό, το κράτος εμφανιζόταν ως ο ρυθμιστής -και αιμοδότης- ισχυρών συμφερόντων διατηρώντας παράλληλα τις γνωστές παθογένειες των πελατειακών σχέσεων και της αναποτελεσματικής λειτουργίας. Το θαύμα της «ισχυρής Ελλάδας» κράτησε λίγο. Τις συνέπειές του, τις πληρώσαμε βαριά και για πολύ καιρό.

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Από τον Ακίνδυνο Αναλυτάκο

Οι υπάρχουσες πολιτικές ανάπτυξης έχουν αποτύχει. Γι’ αυτό στρεφόμαστε σε νέες μορφές όπως η «πράσινη ανάπτυξη» ή και η «αποανάπτυξη». Είναι η τελευταία ευκαιρία μας να ανακόψουμε την καταστροφή της βιωσιμότητας του πλανήτη που έφερε η ανάπτυξη. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό αλλά και ηθικό. Γι’ αυτό ακόμη και οι νέες  μορφές ανάπτυξης πλήττονται τελικά κι αυτές από την ανηθικότητα της γνωστής αλόγιστης ανάπτυξης. Όμως τώρα τα πράγματα είναι σοβαρά. Το φυσικό περιβάλλον μας εξαφανίζεται. Για να επιβιώσουμε πρέπει να το διαφυλάξουμε όπου διασώζεται. Ένα τέτοιο περιβάλλον είναι και ο Ταΰγετος. Ειδικά σε αυτόν η εμπειρία έχει δείξει πως μια ορεινή ανάπτυξη με τους υπάρχοντες όρους θα μπορούσε να είναι καταστροφή χωρίς επιστροφή. Όχι τόσο για το βουνό, που έχει αντέξει δύο πρόσφατες καθολικές πυρκαγιές, αλλά για εμάς που ελπίζουμε να το δωρίσουμε ακέραιο στα παιδιά μας. Ας δούμε τί μαρτυρούν τα δεδομένα.

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Του Σωτήρη Βλάχου

ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ

 Μέσα στις εξελίξεις που αναφέραμε στο προηγούμενο κείμενο μας και την ταξική σύγκρουση που έπαιρνε ολοένα και πιο οξυμμένη μορφή, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών κατάθεσε στις 11 Νοεμβρίου του 2002 σχέδιο λύσης που θα γινόταν γνωστό σαν Σχέδιο Ανάν.

ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ Ν.Δ.

«Η Μεσσηνία έστειλε το μήνυμα της μεγάλης εκλογικής νίκης της Νέας Δημοκρατίας. Παράλληλα όμως, από την κεντρική πλατεία της Καλαμάτας στάλθηκε το μήνυμα ενότητας και συσπείρωσης της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης. Μήνυμα που είναι πολύ πιο δυνατό και αληθινό από τις σειρήνες της αντιπολίτευσης και τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» της παράταξης του κ. Τσίπρα.

Του Δημήτρη Ν.Μπουσούνη

Σημαδιακή ημέρα σήμερα για τον Ελληνισμό και την κατάργηση της Δημοκρατίας στον τόπο μας από τη χούντα των συνταγματαρχών το έτος 1967.

Της Χαράς Κιουρή  

Μετά από 4 χρόνια επιτελικής ...απραξίας έρχεται προεκλογικά στην Καλαμάτα ο κ. Μητσοτάκης για την τελετή υπογραφής της σύμβασης του έργου Καλαμάτα-Ριζόμυλος-Πύλος-Μεθώνη. Ένα έργο που ταλανίστηκε από τον διχασμό των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για την χάραξή του και δοκίμασε τις αντοχές των Μεσσηνίων.