Οι συνταξιούχοι έπρεπε να λάβουν ως αποζημίωση 15.000 ευρώ όμως η εργοδοσία δεν τα έδινε! Προσέφυγαν στη δικαιοσύνη και η πρώτη απόφαση, των ασφαλιστικών μέτρων, τους δικαίωσε και επιβάλει στη ΔΕΥΑΚ να καταβάλει σε κανέναν από 5.000 ευρώ, ώστε να μπορέσουν να καλύψουν ανάγκες τους και των οικογενειών τους μέχρι να εκδικαστεί η κύρια αγωγή τους. 

Στη δικαστική απόφαση σημειώνεται ότι η ΔΕΥΑΚ δεν κατέβαλε τις αποζημιώσεις “διότι δε γνώριζε αν οι αιτούντες πληρούσαν τις προϋποθέσεις για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος, αφού δεν της προσκόμισαν τη σχετική βεβαίωση του ΕΦΚΑ, η οποία ήταν απαραίτητη για την εκταμίευση, καθώς, η αποζημίωση καταβάλλεται μόνο σε όσους έχουν δικαίωμα λήψης πλήρους σύνταξης και όχι και σε όσους έχουν δικαίωμα λήψης μειωμένης μόνο σύνταξης”. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο λόγος που επικαλέστηκε η ΔΕΥΑΚ για να μη δώσει τις αποζημιώσεις “κρίνεται προσχηματικός και ως τέτοιος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στην ουσία του” και σημειώνει ότι οι συγκεκριμένες αποζημιώσεις καταβάλλονται “στον εργαζόμενο του οποίου η σύμβαση καταγγέλλεται λόγω συνταξιοδότησης, χωρίς οποιαδήποτε διάκριση για το είδος της σύνταξης γήρατος που δικαιούται να λάβει (πλήρη ή μειωμένη)”.

Σημειώνεται ότι επανειλημμένως το Σωματείο Εργαζομένων στις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης Μεσσηνίας έχει καταγγέλλει ότι τόσο το ζήτημα με τις αποζημιώσεις εργαζομένων που βγήκαν στη σύνταξη όσο και άλλα θέματα όπως μετακινήσεις προσωπικού στη ΔΕΥΑΚ κ.ά είχαν ως πραγματικό σκοπό να πλήξουν το ίδιο το Σωματείο, να το απαξιώσουν στη συνείδηση των εργαζομένων αλλά και των πολιτών της Καλαμάτας, ώστε να προωθηθούν σχεδιασμοί που αφορούν σε μια άλλη διαχείριση και εκμετάλλευση του κοινωνικού αγαθού του νερού και των υπηρεσιών που παρέχει η ΔΕΥΑΚ. 

Στ.Μ.