Δεν πίνει ποτέ κανείς μόνος του γιατί, αν πιει μόνος, τότε η μοναξιά του γίνεται μεγαλύτερη.

Þ Σκέψεις από τον μακρινό Μάιο του 1992, που τις βρήκε στα χαρτιά του ψάχνοντας. 

Σκέψεις που παραμένουν επίκαιρες δοκιμάζοντας την αντοχή τους στο χρόνο. 

Þ Μόνος του και ολόκληρος ο εαυτός του μαζί του λοιπόν. 

Πόσος εγωισμός τέλος πάντων σε αυτή τη διαπίστωση;

Þ Όπως και η άλλη βέβαια η γνωστή:

“Τι όμορφα που κατοικώ στον εαυτό μου”. 

Þ Αναλογίζεται το βάρος του χρόνου συνειδητοποιώντας πως περνάει ο καιρός και η κάθε μέρα που έρχεται είναι ανεκτίμητη και χρειάζεται να τη ζήσει ως το μεδούλι της πριν να είναι οριστικά αργά. 

Και χωρίς εγωισμούς βεβαίως, που μόνο επιπλέον δυσκολίες προκαλούν. 

Þ Σκέφτεται όλα αυτά, άλλη μια μέρα εσωστρέφειας. 

Θανάσης Παντές