Τότε είχε αρχίσει να πρωτοκυκλοφορεί στην Ελλάδα, σε δημοσιεύματα, το ενδεχόμενο ο Αλέξης Τσίπρας, αρχηγός τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη χώρα, να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την πολιτική ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Μου έκανε εντύπωση ότι με όσους και όσες ευρωβουλευτές από την Ελλάδα μιλήσαμε γι’ αυτό το ενδεχόμενο κανένας και καμία δεν έδινε πολλές πιθανότητες ούτε και είχε θετική άποψη. Μόνο η Μαριέττα Γιαννάκου μας είπε τότε ότι έβλεπε ως πολύ πιθανή την υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Είχε σημειώσει χαρακτηριστικά ότι καλύτερο υποψήφιο δεν θα μπορούσε να βρει η πολιτική ομάδα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, γιατί τότε το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είχε τα υψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη και γατί ο ίδιος είχε ήδη γίνει σχετικά γνωστός στους πολίτες της “Γηραιάς Ηπείρου”.

Από τη συνάντηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 

Μάλιστα η εντύπωση που μας δημιούργησε ήταν ότι έβλεπε σχετικά θετικά την πιθανή ακόμη τότε υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα. Μιλάμε πάντα για μια εποχή που οι πολίτες δεν είχαν και την καλύτερη άποψη για την Ε.Ε. που εφάρμοζε σκληρές πολιτικές λιτότητας και που κέρδιζαν συνεχώς έδαφος οι απόψεις ότι ο οργανισμός αυτός ελέγχεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα γερμανικά συμφέροντα και επιδιώξεις. 

Η Μαριέττα Γιαννάκου τότε μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση με την άποψή της για τον Αλέξη Τσίπρα εκείνης της περιόδου και την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί μίλησε χωρίς την κομματική εμπάθεια που επικρατούσε στην Ελλάδα αλλά ορθολογικά, ψύχραιμα, παρότι το πολιτικό θερμόμετρο είχε ανέβει στο κόκκινο από την αντιπαράθεση Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ. 

Από την άλλη, δεν έκρυψε την απογοήτευσή της για την πολιτική ένταση στην Ελλάδα και τον προβληματισμό της για το αν θα μπορέσει η χώρα να επιλύσει τα πραγματικά της προβλήματα. 

Τέλος, θυμάμαι την πικρία της Μαριέττας Γιαννάκου για το ρόλο και την κατάσταση στην οποία βρισκόταν εκείνη την περίοδο και πιο πριν ο Τύπος. Μας είχε μιλήσει συγκεκριμένα για κάποιες μεγάλες εφημερίδες της εποχής και κανάλια, αναφέροντας και ονόματα και τονίζοντας ότι το πρόβλημα δεν ήταν ότι έλεγαν ψέματα, αναφερόμενη στη θητεία της ως υπουργού Παιδείας, αλλά ανακρίβειες, όπως υποστήριξε, γιατί δεν γνώριζαν τα θέματα για τα οποία έγραφαν. 

Η Μαριέττα Γιαννάκου σε εκείνη τη συνάντηση έδειξε γιατί ξεχώριζε από άλλους πολιτικούς. Άνοιγε κουβέντα και δεν μονολογούσε, είχε άποψη, τη στήριζε σε ορθολογικά επιχειρήματα, ήταν σοβαρή και υπεύθυνη. Η Νέα Δημοκρατία ήταν τυχερή που είχε μια τέτοια γυναίκα να την εκπροσωπεί σε θέσεις ευθύνης. 

Στ.Μ.