Η παρέμβαση του προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, Δημήτρη Τσιλίκα, έχει ως εξής: «Τα προβλήματα στο χώρο της Δημόσιας Υγείας υπάρχουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όμως επιδεινώθηκαν με την εφαρμογή των μνημονίων στη χώρα μας.

Σε αυτά τα 14 χρόνια οι προσλήψεις στο χώρο της υγείας σχεδόν μηδενίστηκαν, οι χρηματοδοτήσεις μειώθηκαν, ενώ οι ανάγκες αυξήθηκαν από την οικονομική ανέχεια των πολιτών.

Η μοναδική προκήρυξη της τελευταίας τετραετίας, τεσσάρων χιλιάδων, καθυστερεί, όμως και με την ολοκλήρωσή της δεν πρόκειται να υπάρξει σημαντική ενίσχυση του συστήματος υγείας σε προσωπικό.

Τα προβλήματα στο χώρο της Δημόσιας Υγείας υπάρχουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια λόγω ομαδικών αποχωρήσεων. Πολλοί συνάδελφοι αποχωρούν είτε λόγω συνταξιοδότησης είτε από λόγους υγείας με υποκείμενα νοσήματα, ενώ κάποιοι έχουν φύγει από τη ζωή εν ώρα καθήκοντος.

Πιο συγκεκριμένα, στο Νοσοκομείο Καλαμάτας και γενικότερα στις μονάδες υγείας του Νομού μας οι συνθήκες εργασίας είναι πολλές φορές ασύμβατες με αυτό που πρέπει να προσφέρεται από τους επαγγελματίες υγείας στο κοινωνικό σύνολο και κυρίως στην ανθρώπινη ζωή.

Το προσωπικό του Νοσοκομείου μας έχει ξεπεράσει τα ανθρώπινα όριά του, οι νοσηλευτές λόγω υπερεντατικοποίησης της εργασίας έχουν εξουθενωθεί ώστε να προσφέρουν τα μέγιστα στον μεσσηνιακό λαό.

Οι ανάγκες του Νοσοκομείου Καλαμάτας σήμερα σε προσωπικό δεν καλύπτονται από τις οργανικές θέσεις που είχαν προβλεφθεί στον Οργανισμό του έτους 2012. Δεν υπήρχαν τότε Μονάδες που λειτουργούν σήμερα, όπως Μονάδα Εμφραγμάτων, Χημειοθεραπείας, Μαγνητικός Τομογράφος, Ιατρεία Πρόληψης και Θεραπείας.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό οι κενές οργανικές θέσεις είναι περίπου στις 250. Καταλαβαίνουμε όμως όλοι ότι είναι πολύ περισσότερες λόγω των καινούργιων τμημάτων που προαναφέρθηκαν και των αυξημένων αναγκών.

Οι πολίτες αναζητούν τις υπηρεσίες Υγείας του Νοσοκομείου λόγω της εμπιστοσύνης στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας και λόγω οικονομικής ανέχειας.

Δυστυχώς το υπουργείο Υγείας δεν φαίνεται να καταλαβαίνει το μέγεθος του προβλήματος και προσπαθεί με ημίμετρα να το λύσει.

Το μόνιμο προσωπικό δεν επαρκεί και το υπουργείο τα τελευταία χρόνια, κυρίως από την περίοδο της πανδημίας μέχρι σήμερα, προσπαθεί να καλύψει τα τεράστια κενά με επικουρικό προσωπικό, συμβασιούχους ορισμένου χρόνου και μέσω του ΟΑΕΔ.

Το προσωπικό αυτό βρίσκεται σε συνεχή ομηρία χωρίς να μπορεί να κάνει ατομικό και οικογενειακό προγραμματισμό.

Για ποιο λόγο πρέπει να υπάρχουν όλες αυτές οι μορφές εργασίας στα Νοσοκομεία; Όλοι υπηρετούμε σε αυτό υπό τις ίδιες συνθήκες και με τις ίδιες βάρδιες.

Είναι αυτονόητο ότι αυτό το προσωπικό που καλύπτει μόνιμες και πάγιες ανάγκες πρέπει άμεσα να μονιμοποιηθεί.

Το Αιμοδυναμικό Εργαστήριο λειτουργεί δύο φορές την εβδομάδα.

Ο Μαγνητικός Τομογράφος λειτουργεί μια φορά την εβδομάδα.

Ο Αξονικός δύο φορές, το ίδιο και ο υπέρηχος.

Αναγκάζονται οι πολίτες να καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα.

Η Ογκολογική Μονάδα χρειάζεται άμεσα περαιτέρω στελέχωση σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, γιατί δυστυχώς οι ογκολογικοί ασθενείς έχουν αυξηθεί δραματικά και αναγκάζονται να πηγαίνουν για τις θεραπείες τους σε νοσοκομεία της Αθήνας και άλλων Νομών, με αρνητικές συνέπειες για την υγεία τους.

Λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων οι καισαρικές δεν γίνονται στο χειρουργείο της Μαιευτικής Κλινικής, που έχει προβλεφθεί για αυτό το λόγο και αναγκάζονται να ανεβαίνουν στα γενικά χειρουργεία. Αυτό απαιτεί μετακίνηση και των εγκύων γυναικών και του προσωπικού της Γυναικολογικής Κλινικής.

Μεγάλη έλλειψη έχουμε στους ιατρούς παθολόγους που εφημερεύουν μέρα παρά μέρα, 15 εφημερίες, και καλύπτουν Κλινική και Επείγοντα. Μόνο με τρεις ειδικευμένους ιατρούς λειτουργεί η κάθε Παθολογική Κλινική.

Έχουν τόσα χρόνια που μας υπόσχονται την ένταξή μας στα βαρέα. Αντί αυτού μειώνουν το ανθυγιεινό στις μαίες, στο επιστημονικό και βοηθητικό υγειονομικό προσωπικό, στην Τεχνική Υπηρεσία, που σε ορισμένες ειδικότερες το έκοψαν τελείως και τους εργαζόμενους στη Διοικητική Υπηρεσία ούτε καν τους εντάσσουν στην ε’ κατηγορία.

Καλούμε λοιπόν όλο το μεσσηνιακό λαό να συστρατευτεί μαζί για ένα ισχυρό Δημόσιο Σύστημα Υγείας.