Πιο συγκεκριμένα η ερώτηση του βουλευτή κ. Μαντά προς τον υπουργό Υγείας έχει ως εξής:

«Η Ελλάδα έχει κάνει σταθερά και μεθοδικά βήματα στην κατεύθυνση της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου του μαστού, ενισχύοντας τα τελευταία χρόνια τα προγράμματα δημόσιας υγείας με σαφή κοινωνικό και ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό. Η καθιέρωση δωρεάν προληπτικών μαστογραφιών στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος «Φώφη Γεννηματά» αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο προς αυτή την κατεύθυνση, αντανακλώντας τη βούληση της Πολιτείας να προστατεύσει αποτελεσματικά τις Ελληνίδες μέσα από την καλλιέργεια κουλτούρας υπέρ της πρόληψης.

Με στόχο την περαιτέρω εναρμόνιση της χώρας μας με τις καλές πρακτικές που ακολουθούνται σε άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανακύπτουν ζητήματα που αξίζει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής και ενίσχυσης. Η έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο «Beating Cancer Inequalities in the EU» (2024) καταδεικνύει ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικές αποκλίσεις εντός της ΕΕ ως προς τη συνολική στήριξη των γυναικών που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, όχι μόνο αναφορικά με την πρόληψη, αλλά κυρίως στο επίπεδο της ακόλουθης διαγνωστικής, θεραπευτικής και αποκαταστατικής φροντίδας.

Σε πολλές χώρες η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα διευρυμένη και περιλαμβάνει τη δυνατότητα συνταγογράφησης κρίσιμων διαγνωστικών εξετάσεων από ογκολόγους, όπως η μέτρηση οστικής πυκνότητας, γεγονός που διευκολύνει με ουσιαστικό τρόπο την παρακολούθηση ασθενών υπό θεραπεία. Χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και οι σκανδιναβικές χώρες εφαρμόζουν ήδη αυτό το μοντέλο με επιτυχία, μειώνοντας τα γραφειοκρατικά εμπόδια για τις ασθενείς. Στη χώρα μας, η συγκεκριμένη συνταγογράφηση περιορίζεται μόνο σε ορισμένες ειδικότητες (γυναικολόγοι, ενδοκρινολόγοι και ορθοπεδικοί), γεγονός που δημιουργεί πρόσθετες επιβαρύνσεις, καθυστερήσεις και ταλαιπωρία για τις ασθενείς που βρίσκονται σε στάδιο παρακολούθησης και αποθεραπείας.

Αντίστοιχα, σε κράτη όπως η Γαλλία και το Βέλγιο, έχει προβλεφθεί η αναγνώριση ποσοστού αναπηρίας εφ’ όρου ζωής για γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε μαστεκτομή, αναγνωρίζοντας τις μακροχρόνιες συνέπειες της χειρουργικής επέμβασης, όχι μόνο στο σωματικό αλλά και στο ψυχολογικό και το κοινωνικό πεδίο. Στην Ελλάδα από την άλλη πλευρά, απαιτείται επανεξέταση ανά τακτά διαστήματα, κάτι που γεννά επιπλέον συναισθηματική επιβάρυνση για τις ίδιες τις ασθενείς, αλλά και διοικητική επιβάρυνση για την Πολιτεία.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στην οικονομική διάσταση της αντιμετώπισης της νόσου. Σε χώρες όπως η Ιρλανδία και η Ολλανδία, οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού απαλλάσσονται πλήρως από συμμετοχή σε διαγνωστικές εξετάσεις και φαρμακευτική αγωγή, ενώ προβλέπεται πρόσθετα δωρεάν γονιδιακός έλεγχος για τις οικογένειες των ασθενών, με στόχο την πρόληψη και την έγκαιρη παρέμβαση. Επιπλέον, χώρες όπως η Σουηδία, αντιμετωπίζουν την αποκατάσταση μετά από μαστεκτομή ως αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας, καλύπτοντάς την πλήρως από τα δημόσια ταμεία — ενώ δυστυχώς στη χώρα μας η επέμβαση συνεχίζει να χαρακτηρίζεται ως αισθητικού χαρακτήρα, με αποτέλεσμα τη σημαντική οικονομική και ψυχολογική επιβάρυνση της ασθενούς.

Υπό το πρίσμα της ανάγκης για συστηματική ενίσχυση και εμπλουτισμό των παροχών υγείας που προσφέρονται στην πατρίδα μας, έχοντας παράλληλα ως πρότυπο μια σειρά από βέλτιστες πρακτικές που εφαρμόζονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθίσταται ιδιαίτερα κρίσιμο να διερευνηθεί η δυνατότητα υιοθέτησης παρόμοιων μέτρων και προβλέψεων και για την Ελλάδα, ως επέκταση των σημαντικών πολιτικών που ήδη εφαρμόζονται.

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάσθε:

1. Εξετάζεται από την κυβέρνηση η ευρύτερη πρόσβαση των γυναικών με καρκίνο του μαστού σε διαγνωστικές εξετάσεις, όπως η μέτρηση οστικής πυκνότητας, μέσω της συμμετοχής ογκολόγων στη διαδικασία συνταγογράφησης;
2. Εξετάζεται το ενδεχόμενο θέσπισης ποσοστού αναπηρίας εφ’ όρου ζωής για γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε μαστεκτομή;
3. Ποιος είναι ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για την πλήρη απαλλαγή ασθενών με καρκίνο του μαστού από συμμετοχή στις διαγνωστικές εξετάσεις και τη φαρμακευτική τους αγωγή;
4. Σε ποιες ενέργειες θα προβείτε προκειμένου να παρέχεται δωρεάν γονιδιακός έλεγχος σε οικογένειες με ιστορικό καρκίνου του μαστού, στο πλαίσιο της πρόληψης;
5. Σε ποια βήματα θα προχωρήσει η κυβέρνηση με στόχο την ένταξη της αποκατάστασης μετά από μαστεκτομή στις ιατρικά αναγκαίες πράξεις που καλύπτονται από το κράτος;».