Όπως είναι γνωστό, το Θέατρο δημιουργήθηκε με την ευθύνη του ιδιοκτήτη της γης, δηλαδή τον Δήμο της Καλαμάτας. Η τοποθεσία δεν ήταν βέβαια ιδανική, δεδομένου ότι το έργο γειτνιάζει με τον χώρο των απορριμματοφόρων της πόλης, αλλά και δρόμους πολύ μεγάλης κυκλοφορίας, με τον συχνό θόρυβο των αυτοκινήτων και -κυρίως- των μοτοσυκλετών, να μειώνουν αισθητά την ακουστική και να επηρεάζουν ως εκ τούτου τις παραστάσεις λόγου και μουσικής. Ευτυχώς, η προβολή της ταινίας δεν επηρεάστηκε λόγω της μεγάλης έντασης που δόθηκε στην ακουστική από τους διοργανωτές.
Συνεχίζουμε: Στις εξέδρες, τα καθίσματα, πέραν της αστοχίας σε χρώμα (αυτό το μωβ της θλίψης, πάνω στο πλαστικό, θυμίζει υπερβολικά Μεγάλη Παρασκευή!), είναι υπερβολικά μικρού μεγέθους, με συνέπεια οι ηλικιωμένες κυρίες, αν τύχει και διαθέτουν φαρδείς γοφούς και XL οπίσθια (με το συμπάθιο και την συγγνώμη μου), να «ζορίζονται» πολύ.
Οι διάδρομοι μεταξύ των σειρών καθισμάτων είναι εξαιρετικά στενοί, στοιχείο που αποτρέπει όσους/όσες από το κοινό, αποφασίσουν να μετακινηθούν ώστε να μεταβούν στους παρακείμενους χώρους, κυρίως για ‘ανακούφιση’ κύστης, και κυλικείο.
Και το κυριότερο των προβλημάτων; Είναι δυστυχώς η απουσία βοηθημάτων – στηριγμάτων στα άφθονα ανηφορικά σκαλοπάτια, ώστε να μην υποχρεούται το ηλικιωμένο άτομο να ανεβοκατεβαίνει υπό την σαφή απειλή πτώσης. Είναι βέβαιο πως αν ατυχήσει κάποιος και χάσει την ισορροπία του, θα καταλήξει στο…Ιατρείο (αν έχει προβλεφθεί).
Γεννιέται λοιπόν η απορία: Γιατί τόση προχειρότητα;
Όπως διαπιστώσαμε, χώρος υπάρχει και μάλιστα αρκετός, ώστε να δοθεί ανθρώπινη επάρκεια στους διαδρόμους μεταξύ των σειρών καθισμάτων. Γενικά πιστεύω πως ο Δήμος είχε όλα τα μέσα, ώστε να προγραμματίσει και να προκύψει ένα σύγχρονο θέατρο, με α ρ ι θ μ η μ έ ν α καθίσματα (που -διάβολε- δεν υπάρχουν, αφού επικρατεί το «όποιος προλάβει θα καθίσει στις πρώτες σειρές, οι υπόλοιποι στα ορεινά! Αν και πλήρωσαν την ίδια τιμή μορφής «γενική είσοδος»)
Μήπως όμως δεν πρόκειται για «προχειρότητα» αλλά για φθηνή κατασκευή βιτρίνας και…κοπής κορδέλας για τους υπεύθυνους;
Αν δεν σεβόμουν το παρακείμενο ιστορικό θεατράκι του Κάστρου και δεν αγαπούσα υπερβολικά την μαγική κατά τα άλλα πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το νέο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ανοιχτό θέατρο της πόλης επικίνδυνο ΕΚΤΡΩΜΑ βιτρίνας.
ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ
Νικηταράς: Το πέρασμα στη φιλμογραφία
Ετοιμάζουν «Προκρούστη»
Στην Κυπαρισσία έχουν όραμα!
Βάδην ήταν και πέρασε!
Έφυγε “άπορος” αλλά Άρχοντας!
Δουλειές με φούντες…
Λύκοι…
Ταξιδεύοντας…
Αν ζούσε ο Γκάτσος…
Τα λάθη πληρώνονται…
Όταν η ευγένεια είναι πρόβλημα
Πολλή φασαρία, αλλά το θέαμα απουσίασε…
Καλό Παράδεισο κυρία Κοκοβίκου
Άλλοτε θα έκλαιγε όλη η Βραζιλία…
Ο Μητσιάς, μάς προσγείωσε πάλι στις αξίες του τραγουδιού
Ο ‘κόφτης’ είναι για τα χειρουργεία…
Μια επέτειος που δεν πρέπει να ξεχνάμε…
Η ασιατική Ευρώπη και τα άτυχα σπορ…
Σταθερή των αριθμών η μελαγχολία…
Πάντα επίκαιρος ο Μ. Ελευθερίου
Με την Μπλάνσετ για λίγο χαμόγελο…
Για τον ποιητή της «Μαύρης θάλασσας»
Ο Τζαβέλλας είναι ο κορυφαίος!
Ο Φώτης Κόντογλου μέλος της ΕΣΗΕΑ 74 χρόνια μετά την εκδημία του!
‘Οταν δικαιώνεται… η ‘Γλυκιά Συμμορία’
Έτοιμος για τίτλο ο Ρουί Βιττόρια!
Η κοροϊδία των πολιτών συνεχίστηκε στην ΔΕΘ!
Μουρίνιο: έγινε κροίσος από τις απολύσεις!
Αλυτα τα προβλήματα. Γιατί άραγε;
Φτώχεια και μιζέρια σε άδεια γήπεδα…
Που θα πάει; Θα γίνουμε Ελβετία!
Στα 4,65 του ευρώ τα 100 gr σοκολάτας Dubai της ΙΟΝ… (η εταιρεία βραβεύτηκε)
Τα φύλλα πέφτουν (δικαιολογημένα…)
Αρ. Μητρώου Μ.Η.Τ. 262004