Τετάρτη, 05 Ιανουαρίου 2022 19:37

Μικρά από την Kalamata Journal: Θεοφάνεια, πόλεις του νερού, δυτική παραλία Καλαμάτας

Μικρά από την Kalamata Journal: Θεοφάνεια, πόλεις του νερού, δυτική παραλία Καλαμάτας

Αυτές τις μέρες, που κόσμος αποφεύγει και πάλι την πολυκοσμία για να προστατέψει την υγεία του από τον κορονοΐό, δόθηκε η ευκαιρία σε κάποιους που αναζητούσαν ήσυχα μέρη να “ανακαλύψουν” την περιοχή της δυτικής παραλίας Καλαμάτας.

Ένας περίπατος στην περιοχή, μια ποδηλατοβόλτα, λειτουργούν ευεργετικά, βοηθούν να ξεχαστούν σκοτούρες και να δημιουργηθεί μια αίσθηση ηρεμίας μέσα από τη γαλήνη και την ομορφιά του τοπίου. 

Το κυρίαρχο στο τοπίο δεν είναι μόνο η θάλασσα. Μόνο όσοι κινούνται με αυτοκίνητο μένουν στη θέα της θάλασσας. Μια βόλτα με τα πόδια ή το ποδήλατο και σε άλλα σημεία πέρα από τον παραλιακό δρόμο, σου αποκαλύπτουν ένα φανταστικό μέρος.

Το κυρίαρχο λοιπόν σε αυτό το μέρος είναι το αγροτικό τοπίο, τα πουλιά και το νερό, ο Άρις και τα διάφορα μικρά και μεγαλύτερα κανάλια. 

Αυτά τα νερά βέβαια άλλοτε είναι θολά, άλλοτε μυρίζουν κιόλας αφόρητα. Είναι εντελώς απροστάτευτα και έξω από το ενδιαφέρον της αυτοδιοίκησης. 

Τώρα που είναι η γιορτή του αγιασμού των υδάτων, γίνεται καμιά τελετή στον Άρι; Ως κίνητρο δηλαδή για να πάει κόσμος, όταν περάσει βέβαια η πανδημία, να γνωρίσει το μέρος, να αποφασίσει να το επισκεφτεί μετά ξανά, κάποια στιγμή να το αγαπήσει και να το προστατέψει με τις διεκδικήσεις του. 

Το πόσο σημαντική είναι ή θα μπορούσε να είναι η περιοχή της δυτικής παραλίας με τα νερά της, όχι μόνο τη θάλασσά της, προκαλεί να αναρωτηθεί κανείς αρκεί να διαβάσει ένα θέμα, που προαναγγέλθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, το οποίο με αφορμή τη γιορτή των Θεοφανείων εκθειάζει τις “πόλεις του νερού”, την Έδεσσα, τη Δράμα, τη Λιβαδειά, τα Τρίκαλα, την Καστοριά.

Η αλήθεια είναι ότι στο παρελθόν ή και ακόμη γίνονται κάποιες προσπάθειες, με ενέργειες του Συλλόγου των Ακοβιτίκων-Ασπροχώματος και Δυτικής Παραλίας, προκειμένου να αναδειχθεί η περιοχή, κυρίως ο Άρις και ο Αρχαιολογικός Χώρος των Ακοβιτίκων. 

Δεν έχουν αποδώσει όμως, πέρα από την κατασκευή από το Δήμο ενός ποδηλατόδρομου στην όχθη του Άρι, ο οποίος δεν προσελκύει φυσικά επισκέπτες αφού δεν συνδέεται με κανέναν άλλο ποδηλατόδρομο. 

Μπαίνει λοιπόν το ερώτημα: Γιατί τόσα χρόνια δεν έχει μπει σε πορεία υλοποίησης ένα σχέδιο ανάδειξης και προστασίας της περιοχής της δυτικής παραλίας, με ευθύνη του Δήμου Καλαμάτας;

Γιατί, αντί να σχεδιαστεί η προστασία της περιοχής, όλα αυτά τα χρόνια οι συζητήσεις επικεντρώνονται στο να γίνει μεγαλύτερος δρόμος, στο να κατασκευαστεί γέφυρα στον Πάμισο για την οδική παραλιακή διασύνδεση Καλαμάτας-Μεσσήνης, στο να μεταφερθούν στην περιοχή τα συνεργεία καθαριότητας του Δήμου, στο να εγκατασταθεί στην περιοχή Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων;

Τα έργα και οι εγκαταστάσεις αυτές, εάν γίνουν χωρίς να υπάρχει σχέδιο προστασίας της περιοχής, θα προκαλέσουν νέα ανεπανόρθωτα πλήγματα στην υπέροχη δυτική παραλία της Καλαμάτας.

Καλά κάνει και επενδύει ο Δήμος Καλαμάτας στην ανατολική παραλία. Καλά κάνει και επενδύει ο Δήμος Μεσσήνης στη Μπούκα. Επιβάλλεται όμως να δοθεί ενδιαφέρον και για τη δυτική παραλία, που έχει χαρακτηριστεί και ως ο κήπος της Καλαμάτας, ο οποίος πρέπει να κρατηθεί ζωντανός και για την τροφοδοσία της πόλης με προϊόντα και για τη σημασία του οικοσυστήματος του Άρι και για την ψυχαγωγία των πολιτών. 

Σταύρος Μαρτίνος