Στη σχετική δικαστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι “...ήταν δηλαδή από την αρχή σαφές ότι η απασχόλησή τους (σ.σ. των εναγόντων) εξυπηρετεί το πάγιο, διαρκές και προγραμματισμένο αντικείμενο του εναγόμενου (σ.σ. του Δήμου Καλαμάτας), περιέχει δηλαδή όλα τα στοιχεία του “σκληρού πυρήνα” της συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου. Η σχέση εργασίας λοιπόν που τους συνδέει πραγματικά με το εναγόμενο ΝΠΔΔ είναι αυτή της εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και εσφαλμένως έχει χαρακτηρισθεί από το τελευταίο  ως σύμβαση ορισμένου χρόνου”. 

Το δικαστήριο στην απόφασή του αναγνωρίζει ότι οι 34 εργαζόμενοι “συνδέονται με τον εναγόμενο με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου”, ότι “είναι άκυρη η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αυτών” και “υποχρεώνει το ως άνω εναγόμενο να αποδέχεται τις υπηρεσίες των πιο πάνω εναγόντων όπως πριν” ειδάλλως “απειλεί κατά του παραπάνω εναγομένου χρηματική ποινή τριακοσίων (300) ευρώ για κάθε ημέρα άρνησης συμμόρφωσής του προς την παρούσα απόφαση”. 

Στ.Μ.