Στέφθηκε με αποτυχία, όμως έγινε τουλάχιστον μια προσπάθεια και αυτό πρέπει να πιστωθεί στον πρώην πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του. 

Το γραφείο του πρωθυπουργού επέλεξε τότε τη Μεσσηνία για να κατασκευάσει κατασκηνώσεις προσωρινής παραμονής των τσιγγάνων. 

Αγοράστηκαν εκτάσεις, μία στη Μακαρία της Μεσσήνης, για τους τσιγγάνους του εκεί Δήμου και μία στη Μπιρμπίτα της Καλαμάτας, κυρίως για τους τσιγγάνους που είχαν καταλάβει τη Βιομηχανική Περιοχή Σπερχογείας. 

Παράλληλα έτρεχε και το πρόγραμμα της καταβολής δανείων για την αγορά γης και την ανέγερση μόνιμης κατοικίας. 

Το πρόγραμμα με τις δύο κατασκηνώσεις προσωρινής παραμονής (έγινε μόνο η μία, στη Μπιρμπίτα) απέτυχε γιατί δεν στήριξαν οι Δήμοι και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. 

Το δεύτερο πρόγραμμα επίσης απέτυχε γιατί δημιουργήθηκαν άλλα μικρά γκέτο σε εκτάσεις που αγοράστηκαν από τους τσιγγάνους. 

Επιπλέον δε, η αποτυχία ήταν δεδομένο ότι θα συνέβαινε, διότι το στεγαστικό είναι ένα μόνο από τα πολυσύνθετα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι τσιγγάνοι. 

Παρά την αποτυχία, ήταν η πρώτη φορά που κυβέρνηση ασχολήθηκε σοβαρά με το θέμα και που είδαμε να επισκέπτονται την περιοχή σύμβουλοι του πρωθυπουργού, τα ονόματά τους Στάμος και Αγγελίδης αν θυμάμαι καλά, για να εξελιχθούν τα πράγματα. 

Όμως το Γραφείο του Πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, ασχολήθηκε και με ένα σοβαρό θέμα της Μεσσηνίας, ένα περιβαλλοντικό κεφάλαιο του Νομού, που έγινε προσπάθεια να αναδειχθεί σε θησαυρό αειφορίας.

Πρόκειται για την ανάδειξη του ποταμού της Νέδας, στα όρια της Μεσσηνίας με την Αρκαδία (από ένα σημείο και κάτω) και την Ηλεία. 

Ο Όμιλος Φίλων της Νέδας, τα κεντρικά πρόσωπα του οποίου, τα τελευταία χρόνια, είναι ο Ντίνος Καράμπελας, ο Διονύσης Αθανασόπουλος και ο Λάμπρος Μαρωνίτης, είχαν τη χαρά σε μια από τις εξερευνήσεις της Νέδας, εκεί γύρω στο 2000, να έχουν μαζί τους τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, Αντώνη Αγγελίδη. 

Ο σύμβουλος εντυπωσιάστηκε από το φαράγγι της Νέδας, τα δροσερά νερά της, τα δάση της, τους ερειπωμένους μύλους της, τα αρχιτεκτονικά μνημεία των γεφυριών της κ.ά. 

Έτσι, εγκρίθηκε από το Γραφείο του Πρωθυπουργού το πρόγραμμα ΟΠΑΑΧ της Νέδας, στο πλαίσιο του οποίου έγιναν επενδύσεις και έργα, εγκρίθηκε το Δασικό Χωριό, που δεν προχώρησε, εγκρίθηκε και ένα πρόγραμμα για τους όμορους Δήμους και Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις Μεσσηνίας και Ηλείας, που ολοκληρώθηκε σε μελετητικό επίπεδο αλλά δεν προχώρησε μετά καθόλου, κυρίως επειδή Δήμοι και Νομαρχίες δεν το "κυνήγησαν". 

Ο Κώστας Σημίτης λοιπόν, από τα δύο αυτά παραδείγματα, φαίνεται ότι ασχολήθηκε πολύ περισσότερο από τους άλλους πρωθυπουργούς με κάποια από τα τοπικά ζητήματα. 

Λύσεις δεν έδωσε όμως οι σύμβουλοί του και το γραφείο του δούλεψαν. 

Αν αυτή η δουλειά συνεχιζόταν και από τους επόμενους τώρα τα πράγματα, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον το στεγαστικό των τσιγγάνων και την ανάδειξη της Νέδας, θα ήταν διαφορετικά. 

Στ.Μ.