Αρχοντοπούλα, όπως την αποκαλούσαν οι γείτονες της, που όμως αυτή αποποιήθηκε το ‘’αρχοντιλίκι’’ και έγινε ένα με τους λαϊκούς ανθρώπους. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ από μικρή ηλικία μέχρι την τελευταία της πνοή!

Δεν υπάρχει Καλαματιανός/ή που να μην την έχει ακούσει ή συναντήσει έστω και μία φορά στη ζωή του/της. Όπως και δεν υπάρχει καπνιστής και καπνίστρια που να μην τον/την έχει παρατηρήσει με δριμύτητα για τις συνέπειες του καπνίσματος στην υγεία, ιδιαίτερα των αγωνιστών και αγωνιστριών.

Αυτή η ξεχωριστή γυναίκα με τις ιδιοτροπίες της, και την κομμουνιστική της ταυτότητα με δεκάδες ανίψια και μικρανίψια, ήταν αξιοσέβαστη και αγαπητή σε όλα σχεδόν τα κοινωνικά στρώματα της πόλης και του νομού μας. Η μοναχική -λιτή ζωή της δεν εμπόδισε τις σχέσεις της με  ανθρώπους διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων. Ήταν δοτική και αλληλέγγυα για πολλούς χωρίς να κομπάζει…

Την γνώριζα από παιδί, έχοντας σχέσεις με τους γονείς και συγγενείς μου.

 ‘’Δεν φόρεσα ποτέ μαύρα για αγαπημένους μου που έχασα, παρά μόνο για τον εκτελεσμένο αδελφό μου’’ Κουβέντες που ανταλλάξαμε κατά την επίσκεψη στην Μακρόνησο το 2018, όταν την ‘’κυνηγούσαν’’ οι δημοσιογράφοι να της πάρουν συνέντευξη από τηλεόραση και ραδιόφωνο.

 ‘’Τα έχω πει εκατό φορές, ανοίξτε και κανένα αρχείο της Σεμίνας να τα βρείτε… Ακούστε, τώρα εσείς οι νέοι ρεπόρτερς, τι λέει για τούτο το νησί του μαρτυρίου, ο Κυρίτσης, που ο Γολγοθάς μπροστά του ήταν ..πταίσμα!’’

‘’Τιμώ τους κοινωνικούς αγωνιστές, και σένα η μάνα σου ήταν μια κοινωνική αγωνίστρια’’                                

Σε ευχαριστώ Πότα!  Στο καλό να πας…

Ευαγγελία Παναγάκη