Ο Εμπορικός Σύλλογος σημειώνει ότι “αναλαμβάνει ενεργό ρόλο συντονισμού και ανάδειξης του ζητήματος σε τοπικό επίπεδο, λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ της επιχειρηματικής κοινότητας και των θεσμών της Πολιτείας. Στόχος μας είναι η διαμόρφωση ενός ενιαίου, ισχυρού και τεκμηριωμένου λόγου, που θα μεταφέρει με σαφήνεια τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η προτεινόμενη εξαίρεση του εμπορίου από την τεκμαρτή φορολόγηση δεν συνιστά αποσπασματικό αίτημα, αλλά αναγκαία πολιτική επιλογή για την αποκατάσταση της ισορροπίας, την ενίσχυση της φορολογικής δικαιοσύνης και τη διασφάλιση υγιών συνθηκών ανταγωνισμού. Παράλληλα, προκρίνονται σύγχρονες μορφές ελέγχου και συμμόρφωσης, που στηρίζονται στον ψηφιακό μετασχηματισμό και όχι σε οριζόντια μέτρα που πλήττουν δυσανάλογα τις συνεπείς επιχειρήσεις”.
Επίσης ο Εμπορικός Σύλλογος Καλαμάτας καλεί “τους θεσμικούς φορείς της περιοχής να στηρίξουν έμπρακτα την πρωτοβουλία αυτή, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση μιας κοινής θέσης που θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική ισχύ του εμπορικού κόσμου και θα αναδείξει τη σημασία του για την τοπική και εθνική οικονομία. Η συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου αποτελεί προϋπόθεση για ουσιαστικές παρεμβάσεις πολιτικής. Ο Εμπορικός Σύλλογος Καλαμάτας δηλώνει παρών σε αυτή την προσπάθεια, με υπευθυνότητα, τεκμηρίωση και διάθεση συνεργασίας, αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην προώθηση δίκαιων και βιώσιμων λύσεων για το εμπόριο”.
Η Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας σημειώνει 10+1 λόγους που καθιστούν την τεκμαρτή φορολόγηση του Εμπορίου
ένα άδικο και αντιαναπτυξιακό μέτρο:
- Διασύνδεση με τον Κατώτατο μισθό του ιδιωτικού τομέα
Το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα ταυτίζεται λανθασμένα με τον κατώτατο μισθό του ιδιωτικού τομέα, με το ατεκμηρίωτο επιχείρημα πως ένας επιχειρηματίας (ατομική επιχείρηση) δεν μπορεί να έχει μικρότερο ετήσιο εισόδημα από έναν μισθωτό πλήρους απασχόλησης. Πέραν της ατυχούς σύγκρισης ανόμοιων μεγεθών (μισθός & τακτικές αποδοχές με επιχειρηματικό κέρδος), οι σχετικές διατάξεις δεν αντιμετωπίζουν ισότιμα τους φορολογουμένους: αποτυγχάνουν να φορολογήσουν τα πραγματικά - όπως συμβαίνει με τους μισθωτούς – εισοδήματα των επιχειρηματιών. Ως αποτέλεσμα της συγκεκριμένης στρέβλωσης, οι ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις καταβάλλουν εδώ και 2 χρόνια μεγάλα χρηματικά ποσά φόρων επί ανύπαρκτων και υποθετικών εισοδημάτων.
- Αναχρονιστικό μέτρο σε μια πλήρως ψηφιοποιημένη οικονομία
Με την καθιέρωση του ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος επανέρχεται σε ισχύ ο μηχανισμός των αρχών της δεκαετίας του 1990, περίοδο όμως που η φορολογική διοίκηση δεν διέθετε όπως σήμερα σύγχρονα εργαλεία εντοπισμού των αδήλωτων εισοδημάτων. Χωρίς καμία αμφιβολία, πρόκειται για ένα πισωγύρισμα, τη στιγμή που οι ατομικές επιχειρήσεις, μέσω των ηλεκτρονικών βιβλίων/ηλεκτρονικής τιμολόγησης («myDATA»), των ψηφιακών διασταυρώσεων, των real - time ελεγκτικών μηχανισμών, της τεχνητής νοημοσύνης κ.α. έχουν διαπιστώσει την τελευταία τριετία δραματική αύξηση τόσο του λειτουργικού τους κόστους όσο και των διοικητικών/γραφειοκρατικών τους βαρών.
- Τιμωρία αντί για επιβράβευση των παλαιότερων επιχειρήσεων
Είναι πρωτοφανές μία ώριμη ατομική εμπορική επιχείρηση (με πάνω από 12 έτη λειτουργίας) που έχει περάσει μέσα από μία σειρά κρίσεων (οικονομική, υγειονομική, ενεργειακή/ακρίβεια), με μνημονιακά μέτρα, υπερφορολόγηση, πτώση τζίρου, άνοδο των τιμών και - παρόλα αυτά - έχει κατορθώσει να σταθεί όρθια, να τιμωρείται - με προσαυξημένο μάλιστα +30% ελάχιστο τεκμαρτό φορολογητέο εισόδημα. Ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα θα έπρεπε να επιδιώκει την ελάφρυνση αντί της διόγκωσης των ελάχιστων εισοδηματικών τεκμηρίων.
- Διασύνδεση του τεκμαρτού εισοδήματος με τον μέσο τζίρο του ΚΑΔ δραστηριοποίησης
Η συγκεκριμένη διάταξη εξομοιώνει πλήρως τις μικρές και περιορισμένων δυνατοτήτων ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις της επαρχίας/ακριτικών περιοχών με εκείνες που δραστηριοποιούνται στα μεγάλα αστικά κέντρα, υπονομεύοντας ευθέως τις συνθήκες ισχύος του θεμιτού και ελεύθερου ανταγωνισμού.
- Αδυναμία φοροδιαφυγής εξαιτίας των πολυεπίπεδων ελέγχων
Το σύνολο των πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων του λιανικού εμπορίου είναι πλήρως εναρμονισμένο με όλες τις πρόσφατες ψηφιακές φορολογικές υποχρεώσεις, όπως: η ηλεκτρονική τιμολόγηση και διαβίβαση δεδομένων/παραστατικών στην ΑΑΔΕ εντός ενός ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος και με ιδιαιτέρως αυστηρές ποινές σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, η αναγραφή QR code στις αποδείξεις λιανικής, το ηλεκτρονικό «κλείδωμα» της δήλωσης ΦΠΑ, η διασύνδεση ταμειακών μηχανών με POS και η υποχρεωτική - μέσω IRIS - αποδοχή άμεσων πληρωμών. Συνεπώς, μας προκαλεί απορία πως είναι δυνατόν μία ατομική εμπορική επιχείρηση - ακόμη και να το θέλει - να κατορθώνει να αποκρύβει εισοδήματα, από τη στιγμή που υπάρχει πλέον ένα τόσο σύνθετο πλέγμα αλλεπάλληλων ελέγχων και διασταυρώσεων.
- Υποχρεωτική ετήσια κερδοφορία των ατομικών εμπορικών επιχειρήσεων
Ακόμη μία άδικη διάταξη είναι εκείνη που υποχρεώνει μόνο τις ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και όχι τις εταιρείες να εμφανίζουν κερδοφορία σε κάθε χρήση. Από τη στιγμή που η μεγάλη πλειοψηφία των νομικών προσώπων εμφανίζει ζημίες, δεν θα έπρεπε και για αυτές - στη βάση της ισότιμης μεταχείρισης - να ισχύσει το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα, προκειμένου να περιοριστεί η φοροδιαφυγή των μεγάλων πολυεθνικών/εταιρειών;
- Διατήρηση των άδικων και παρωχημένων τεκμηρίων διαβίωσης
Το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων (ατομικών) δεν καταργεί τα παρωχημένα/ξεπερασμένα τεκμήρια διαβίωσης. Η φοροδοτική ικανότητα που προκύπτει από τα άδικα και μη αντιπροσωπευτικά κριτήρια διαβίωσης ενισχύει αντί να ελαττώνει τις αδικίες, οδηγώντας στη «σκιώδη» οικονομία, ως μοναδικής λύσης για να παραμείνει η επιχείρηση ανοιχτή.
- Μη επιβράβευση συνέπειας - Ώθηση σε φοροδιαφυγή
Το τεκμαρτό εισόδημα μειώνει τη φορολογική συνείδηση των συνεπών υπόχρεων, καθώς όποιος δηλώνει τα πραγματοποιηθέντα υψηλότερα από το τεκμαρτό κέρδη του, πληρώνει πολύ μεγαλύτερο φόρο από κάποιον που δηλώνει χαμηλότερα, γνωρίζοντας πως καλύπτεται από το τεκμήριο. Γίνεται αντιληπτό πως με το συγκεκριμένο σύστημα η φοροδιαφυγή είναι περισσότερο ελκυστική για όσους, ενώ έχουν υψηλότερα του τεκμαρτού εισοδήματα δηλώνουν κάτω από αυτό, προκειμένου να φορολογηθούν στη χειρότερη των περιπτώσεων με το ελάχιστα προβλεπόμενο ποσό. Με αυτόν όμως τον τρόπο το κράτος στέλνει ένα μήνυμα που σε κάθε σύγχρονη φορολογική θεωρία χαρακτηρίζεται ως «ηθικός κίνδυνος» (moral hazard).
- Πρακτική αδυναμία αμφισβήτησης του ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος
Η δυνατότητα αμφισβήτησης του τεκμηρίου είναι πρακτικά ανέφικτη. Κι αυτό γιατί προϋποθέτει την αποδοχή πραγματοποίησης φορολογικού ελέγχου στις δαπάνες, έσοδα και σε λοιπά οικονομικά στοιχεία της επιχείρησης. Στην πράξη η όλη διαδικασία είναι τόσο χρονοβόρα και γραφειοκρατική, άρα και αποτρεπτική, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα στις περιπτώσεις όσων φορολογούνται βάσει των τεκμηρίων διαβίωση. Η εκ των υστέρων δυνατότητα απόδειξης των πραγματικών εισοδημάτων με υποβολή των απαραίτητων δικαιολογητικών είναι ανεφάρμοστη για τη συντριπτική πλειοψηφία των ατομικών εμπορικών επιχειρήσεων.
10.Περιορισμένη αποδοτικότητα του νέου τεκμαρτού συστήματος
Ακόμη όμως και ως προς τους εισπρακτικούς του στόχους το νέο φορολογικό σύστημα των ατομικών εμπορικών επιχειρήσεων δεν αποφέρει τα αναμενόμενα δημοσιονομικά έσοδα. Αν συνεκτιμηθούν παράπλευρες απώλειες, όπως: το κλείσιμο των μικρότερων επιχειρήσεων, η μετατόπιση του τζίρου σε άτυπα κανάλια «σκιώδους» οικονομίας αλλά και η απώλεια εσόδων από συνεπείς επαγγελματίες που μειώνουν τα δηλωθέντα εισοδήματά τους, ώστε να παραμένουν εντός του ελάχιστου τεκμαρτού ορίου, συμπεραίνουμε πως τα οριζόντια τεκμήρια οδηγούν τελικά στην υποφορολόγηση των εισοδημάτων.
11.Ερημοποίηση Περιφέρειας
Το κλείσιμο μικρών καταστημάτων, ειδικά της περιφέρειας, προκαλεί ήδη ερημοποίηση χωριών, οικισμών και κοινοτήτων και οδηγεί σε εξαθλίωση των τοπικών κοινωνιών και στην περαιτέρω φτωχοποίησή τους.
Οι προβλέψεις για διεύρυνση του αριθμού των δικαιούχων στο σύνολο των εκτός Αττικής οικισμών με πληθυσμό έως 1.500 κατοίκους, όσον αφορά στο ευεργέτημα μείωσης του ελάχιστου ποσού τεκμαρτού εισοδήματος κατά το ήμισυ αλλά και η πλήρης εξαίρεση από το μέτρο των νέων ελεύθερων επαγγελματιών μητέρων για μία τριετία, κινούνται μεν στη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο δεν είναι ικανές να σταματήσουν την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, τη μείωση του ενεργού πληθυσμού και το πλήγμα που υφίσταται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και των επιχειρήσεων στην ελληνική περιφέρεια.
Αρ. Μητρώου Μ.Η.Τ. 262004