Της Μαρίας Νίκα
Χθες το μεσημέρι στο σούπερ μάρκετ. Πάνω στη βιτρίνα με τα τυριά, τοποθετημένες σε σχήμα πυραμίδας, βανίλιες υποβρύχια καλαματιανής βιοτεχνίας. Όχι σε βαζάκια. Σε λευκό χαρτί, τυλιγμένες και δεμένες με κόκκινη κορδέλα…

Της Μαρίας Νίκα
“Τοστ φτιάχνετε;” ρωτάω ένα πρωί την Ιωάννα με το καταπληκτικό ταβερνάκι πάνω στη θάλασσα. Εκείνη με κοιτάζει με το γνωστό “ψαρωτικό” της ύφος, αλλά και με μια δόση απορίας μαζί. “Τοστ όχι. Άμα θέλεις, να σου βάλω ψωμί με κεφαλοτύρι” μου απαντάει και με κάνει να νιώσω εντελώς ηλίθια…

Της Μαρίας Νίκα
Όταν πρωτοέπιασα δουλειά - 1996 ήταν - οι τοπικές εφημερίδες δεν είχαν ακόμη έγχρωμες σελίδες...

Της Μαρίας Νίκα
Απόγευμα στην παιδική χαρά της Παραλίας. Δίπλα μας ο μικρός κάνει κούνια. Πιο ΄κει στέκεται ο πατέρας του. Από τη συνομιλία με το γιο του καταλαβαίνω ότι είναι μετανάστης…

Της Μαρίας Νίκα
«Βόλτες! Πολλές βόλτες! Να παίρνει το παιδί ερεθίσματα» λέει η παιδίατρος. Ε, παίρνουμε κι εμείς τους δρόμους, σχεδόν καθημερινά. Πήγαμε στο πάρκο, πήγαμε στην πλατεία, είδαμε τα σιντριβάνια, κάναμε κούνιες σχεδόν σε όλες τις παιδικές χαρές της Καλαμάτας, παίξαμε με τα κουβαδάκια μας στην παραλία και πάλι από την αρχή. Και τώρα; Τι άλλο έχει να κάνουμε τώρα; Που αλλού μπορεί να πάει ένα μικρό παιδάκι σ’ αυτή την πόλη για να περάσει ωραία και δημιουργικά;...

Της Μαρίας Νίκα
Έμπαινε στην τάξη αθόρυβα κρατώντας το δερμάτινο τσαντάκι του. Έκλεινε πίσω του την πόρτα, μας έλεγε να κάνουμε ησυχία και όποιος ήθελε να ανοίξει το βιβλίο του και να διαβάσει «από μέσα του» το παρακάτω κεφάλαιο. Ύστερα καθόταν στην καρέκλα του πίσω από την έδρα, και κοίταζε έξω απ' το παράθυρο…

Της Μαρίας Νίκα
«Θέλεις να παίξουμε κρυφτό;» μου λέει την περασμένη εβδομάδα η Ελευθερία, φίλη της κόρης μου. Ένα κοριτσάκι τεσσάρων ετών, λεπτό σαν κλαράκι, με μαύρα μαλλιά και πανέξυπνα μάτια...

Της Μαρίας Νίκα
Προ ημερών διάβασα για τους κυβόλιθους με τους οποίους αποφάσισε ο Δήμος να στρώσει το δρόμο μέσα στο Πάρκο Σιδηροδρόμων και απόρησα. Δηλαδή, εκεί που σήμερα υπάρχει φυσικό υλικό να μπει τσιμέντο! Μήπως να πάμε την Παρασκευή στην Αθήνα να παρακολουθήσουμε τη διάλεξη του συντοπίτη μας Κώστα Πουλόπουλου μπας και πάρουμε καμιά καλύτερη ιδέα;

Της Μαρίας Νίκα
Καλοκαίρι του ΄97. Μπορεί και του ΄98. Καλοκαίρι πάντως. Εργαζόμουν στην «Ελευθερία» και ετοίμαζα κάποιο ρεπορτάζ σχετικά με τα βυζαντινά μνημεία της περιοχής. Επικεφαλής τότε στο καλαματιανό κλιμάκιο της 5ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, με έδρα τη Σπάρτη, ο αρχαιολόγος Καλλίμαχος Αντωνάκος...

Της Μαρίας Νίκα 

Βράδυ και το στενάκι της Σφακτηρίας έχει φώτα και κίνηση. Πάντα έχει κίνηση τα απογεύματα που τα μαγαζιά είναι ανοιχτά. Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή. Τα άλλα βράδια ο δρόμος σκοτεινιάζει...

Σελίδα 12 από 12