Και έμοιαζε ανεξήγητη. 

Τα όσα ο αφηγείται ο Μπάερ για τους δειλούς γραφειοκράτες και τους αδιάφορους αξιωματούχους του Λευκού Οίκου, είναι σίγουρα πολύ γνωστά στους δεκάδες επιτυχημένους πράκτορες της CIA που προτίμησαν να βγουν πρόωρα στη σύνταξη τα τελευταία χρόνια αντί να συνεχίσουν να παριστάνουν ότι κάνουν κάτι. 

Είναι γεγονός πως έχουμε πιάσει πάτο στον τομέα των υπηρεσιών πληροφοριών. Η κατασκοπεία δεν είναι κάτι που μαθαίνεται από τα βιβλία, τις εκπαιδευτικές ταινίες ή τις διαλέξεις, γράφει ο Μπάερ, τη μαθαίνεις στην πράξη, έχοντας πλάι κάποιον να σε παρακολουθεί διαρκώς πίσω από την πλάτη σου. Εν ολίγοις δεν μπορείς να γίνεις κατάσκοπος αν δεν διαβάζεις. 

Αυτό το βιβλίο για την κατασκοπεία είναι η ιστορία της εκπαίδευσης και της εξέλιξης του Μπομπ Μπάερ και της ελευθερίας του τελικά, στα πλαίσια της CIA, πάντα, να ξοδεύει το χρόνο του έχοντας την απαραίτητη υποστήριξη για να γίνει ειδικός στα θέματα της εκπαίδευσής του. 

Μπορεί άραγε ένα άνθρωπος να κάνει τη διαφορά ακόμα και σε μια απέραντη, πολυδαίδαλη υπηρεσία όπως η CIA;

Η απορία παραμένει αναπάντητη, αφού έτσι κι αλλιώς οι λογείς κατάσκοποι, όσο και να θελουν να γίνουν πειστικοί, τελικά μάλλον δεν τα καταφέρνουν. 

Παρόλα αυτά το βιβλίο του Μπάερ επισημαίνει πως με την κατάλληλη ηγεσία υπάρχει ακόμη ελπίδα για την Υπηρεσία, φτάνει μονάχα να διδαχτεί αυτά που πρέπει από αυτή εδώ την προειδοποιητική ιστορία που υπάρχει στο βιβλίο. 

Από ένα βιβλίο λοιπόν είχε ξεκινήσει αυτή η συζήτηση, που ο τίτλος του ήταν “Η πτώση της CIA” και συγγραφέας του ο Μπομπ Μπάερ, ένας πρώην κατάσκοπος πλέον. 

Οι συζητούντες ήταν ενθουσιασμένοι με τα όσα συζητούσαν και δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους. 

Η συζήτηση είχε προκύψει με αφορμή όσα συνέβαιναν στη Μέση Ανατολή, με Ισραήλ-Ιράν και όλους τους άλλους εμπλεκόμενους και ο ρόλος της CIA είχε έρθει στο προσκήνιο λόγω του βιβλίου, που όπως φαίνεται οι περισσότεροι των παρευρισκομένων είχαν διαβάσει. 

Και εκεί που ενθουσιωδώς μιλούσαν έκανε την εμφάνισή της η Λουίζα Μπρανκούρ. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-