Του Δημήτρη Ν.Μπουσούνη

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, η παραπληροφόρηση από τη μεριά του κυβερνώντος κόμματος οργιάζει!!!!!!

Σαν τις σουπιές προσπαθούν να θολώσουν τα νερά και να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου, προκειμένου να ξεχαστούν όλοι όσα έκαναν τα προηγούμενα χρόνια.  

Κοινό άρθρο του Χάρη Δούκα, Δημάρχου Αθηναίων και του Luca Menesini, Προέδρου της Ομάδας του PES στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών    

“Η Ευρώπη ανακαλύπτει εκ νέου τη γλώσσα της ασφάλειας. Ο πόλεμος στην ήπειρό μας, το αβέβαιο διεθνές περιβάλλον αναγκάζουν τους Ευρωπαίους να επανεξετάσουν τον τρόπο που προστατεύουμε τους εαυτούς μας. Η Ευρώπη χρειάζεται την αμυντική δυνατότητα να δρα σε έναν κόσμο όπου η ειρήνη δεν θεωρείται πλέον δεδομένη.

Οφείλουμε όμως να θέσουμε το ερώτημα: Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους ασφαλείς;

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ  

Σωτήρης Βλάχος  

Αναφερθήκαμε επανειλημμένα στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες που είχε να αντιμετωπίσει η επανάσταση σε μια άκρως καθυστερημένη χώρα, με καταστραμμένη οικονομία, περικυκλωμένη από τους ιμπεριαλιστικούς στρατούς –  συμμάχους και αντιπάλους στον Παγκόσμιο Πόλεμο – χωρίς πολιτιστικούς δεσμούς με την υπόλοιπη Ευρώπη. Αν ήταν να γυριστεί σε ταινία το εγχείρημα των μπολσεβίκων, θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί, Mission Impossible.  

Του Δημήτρη Φαββατά 

Η υπόθεση με τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» είναι πολύ σοβαρή και αφορά εκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος.

Του Σπύρου Χανδρινού

Η διαχείριση των απορριμμάτων στην Καλαμάτα εξελίσσεται πλέον σε ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο την αναποτελεσματικότητα της Δημοτικής Αρχής. Αφορά ευθέως το δημόσιο χρήμα και το κόστος που τελικά πληρώνουν οι δημότες.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ   

Σωτήρης Βλάχος  

Η κρίση που δημιουργήθηκε στη σοβιετική δικτατορία, ως αποτέλεσμα της συμφωνίας στο Μπρεστ Λιτόφσκ με τους Γερμανούς, εμφανίστηκε και στο 5^ο Συνέδριο των Σοβιέτ, που έλαβε χώρα από τις 4 ως τις 10 Ιουλίου 1918, χωρίς να περιοριστεί αυτή τη φορά μόνο στα συλλογικά όργανα.

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ  

Του Σωτήρη Βλάχου  

Το 7ο έκτακτο συνέδριο των μπολσεβίκων, το πρώτο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, επικύρωσε τη βαρύτατη για τη σοβιετική χώρα συμφωνία ειρήνης στο Μπρεστ Λιτόφσκ.

Αποφάσισε ταυτόχρονα την αλλαγή του ονόματος καθώς και του προγράμματος του κόμματος.

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη  

     Μεγάλη επιτυχία σημείωσαν οι εκδηλώσεις με κεντρική ιδέα, «ο πολιτισμός δεν παρακολουθείται, αλλά βιώνεται», που συνδιοργάνωσαν φέτος τον Αύγουστο οι διάφοροι φορείς της πόλης της Μεσσήνης.

Του Θόδωρου Γαλανόπουλου

Παρατηρώντας δίπλα σου μάλλον καταλαβαίνεις γιατί αυτή η χώρα είναι έτσι που είναι και βρίσκεται στον πάτο παντού! Τι άποψη και τι γνώμη και τι κρίση και τι μέλλον μπορείς να περιμένεις από έναν Έλληνα που έχει βάλει γυαλιά ηλίου στο σκύλο και τον σέρνει στην παραλία, ενώ ο έρμος θα ήθελε να τρέχει σε κανένα βουνό να φυλάει πρόβατα ή να κυνηγάει αλεπούδες! 

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ 

Σωτήρης Βλάχος

Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1918, ο Ζηνόβιεφ θα κάνει μια σύνοψη των συνθηκών που είχαν επικρατήσει στο κόμμα τις δύσκολες μέρες των διαπραγματεύσεων στο Μπρεστ Λιτόφσκ.

«Φέρνουμε στο μυαλό μας τις βαριές μέρες του Μπρεστ, βαριές, πικρές μέρες, χωρίς προηγούμενο για την καταθλιπτικότητά τους. Θυμόμαστε εκείνες τις παθιασμένες συζητήσεις που έλαβαν χώρα στο μέσο εκείνων των αξιομνημόνευτων ημερών. Ζυγίζοντας κάθε υπέρ και κατά τις τακτικής της ‘ανάπαυλας’, εναποθέσαμε τα πάντα στο ζήτημα αν θα τραυματίζαμε έτσι την προλεταριακή επανάσταση που άρχισε να ανάβει στη Δύση ή όχι. Αυτό που φοβόμασταν περισσότερο από όλα ήταν μήπως αυτό το βήμα μας θα έπνιγε έστω και για μια στιγμή τη φλόγα που άρχισε να φουντώνει στην Ευρώπη. Οι εργάτες της Πετρούπολης και της Μόσχας έτρεμαν και μόνο στην κακή σκέψη ότι η ‘ανάπαυλα’ μας μπορούσε να αγοραστεί με τη βαριά τιμή της επιβράδυνσης του προλεταριακού αγώνα σε άλλες χώρες. Αλλά ο μεγαλύτερος από τους φόβους της ηρωικής ρωσικής εργατικής τάξης ήταν η επαχθής σκέψη ότι οι Γερμανοί εργάτες δεν θα μας καταλάβαιναν, ότι θα αντιμετώπιζαν αυτό το βήμα σαν μια συμφιλίωση με το γερμανικό ιμπεριαλισμό, ότι το σταμάτημά μας για να ανασάνουμε θα ενέτεινε τις δυσκολίες του αγώνα τους ενάντια στον Γουλιέλμο, και ότι η ειρήνη μας στο Μπρεστ θα οδηγούσε σε νέα  ξεσπάσματα σοβινισμού στη Γαλλία και στην Αγγλία. Οι κομμουνιστές προλετάριοι βασανίζονταν από αυτές τις σκέψεις σε εκείνες τις πάντα αξιομνημόνευτες μέρες. Για καλή τύχη, είμαστε τώρα ικανοί να πούμε ότι οι προλετάριοι των άλλων χωρών μας κατάλαβαν τέλεια. Το ταξικό ένστικτό τους τους ψιθύρισε ότι το βήμα μας δεν υπαγορευόταν από οποιοδήποτε είδος εγωιστικών εθνικών συμφερόντων, αλλά απεναντίας ακριβώς από τα συμφέροντα του διεθνούς σοσιαλισμού».