ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΤΟΡΟΝΤΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΣΕ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΑΣ ΜΕΛΛΟΝ

Η πρόσφατη επίσκεψή μου στο Τορόντο του Καναδά αποτέλεσε μια εμπειρία που δύσκολα περιγράφεται μόνο με λέξεις. Ήταν μια βαθιά ανθρώπινη αλλά και πολιτική εμπειρία. Μια συνάντηση με Έλληνες που ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα, αλλά την κουβαλούν καθημερινά μέσα τους.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Σωτήρης Βλάχος  

Τρία χρόνια έχουν κλείσει από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη και οι 57 νεκροί εξακολουθούν να αποτελούν μια βαθιά πληγή για την ελληνική κοινωνία.  

Η τραγωδία κλόνισε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα, τη δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης.

Του Θόδωρου Γαλανόπουλου  

Καλά τώρα θέλετε να πιστέψουμε ότι οι Αμερικανοί κόπτονται για το θεοκρατικό κράτος του Ιράν και τους πολίτες του; Όπως μας λένε τα Μητσοτακικά κανάλια μας και χωρίς να ντρέπονται απαριθμούν πόσους ηγέτες και στρατηγούς του Ιράν έχουν δολοφονήσει οι καουμπόηδες; Έχετε διανοηθεί ότι καταστράφηκε ένα μεγάλο μέρος της περιοχής της Μέσης Ανατολής, ακόμα και το περίφημο Ντουμπάι είναι ένα μέρος που όπου φύγει φύγει οι επισκέπτες και τουρίστες. Ας μας πει, τι κατάφερε αυτός ο Νέρωνας των ΗΠΑ με την εμμονή του; 

Του Δημήτρη Ν.Μπουσούνη  

    Τραγικά γεγονότα συμβαίνουν στις μέρες μας αδερφέ μου κι ο κόσμος αγρίεψε, τα γεράκια έγιναν γύπες και οι λύκοι ύαινες.

Τους γκάγκστερ κάποιων άλλων εποχών διαδέχθηκαν εκλεγμένοι ηγέτες κρατών κι αυτοί με την ισχύ των όπλων συμπεριφέρονται σαν κοινοί εγκληματίες.

Με φτηνές δικαιολογίες αρπάζουν και σκοτώνουν τις ηγεσίες άλλων κρατών, επειδή δεν είναι της αρεσκείας τους ή επειδή δεν υπακούουν τυφλά στις προσταγές τους.

Του Θόδωρου Γαλανόπυολου 

Από πού να πιαστείς τελικά σε αυτόν τον πλανήτη τη γη και να μη λερωθείς; Ο Νίκος Γκάτσος έγραφε υπέροχα «Νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»...! 

Του Σταμάτη Μπεχράκη

πρώην δημοτικές σύμβουλος Καλαμάτας

μέλος της Νέας Αριστεράς

Τις τελευταίες ημέρες, η δημοσιότητα που έλαβαν οι φωτογραφίες της εκτέλεσης των ηρώων της Καισαριανής επανέφερε στη συλλογική μνήμη όχι μόνο το μεγαλείο της θυσίας τους, αλλά και ένα διαρκές, άλυτο ζήτημα που βαραίνει τη σύγχρονη ελληνογερμανική σχέση: την άρνηση καταβολής των γερμανικών αποζημιώσεων.

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Του Σωτήρη Βλάχου  

Η Επανάσταση του Φεβρουαρίου ανάτρεψε τον τσάρο και παρέδωσε την εξουσία στα χέρια της φιλελεύθερης αστική τάξης, στο κόμμα των Καντέ (Καταστατικοί Δημοκράτες).

Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ο Λένιν θα εκτιμήσει:

«Η εξουσία δεν βρέθηκε τυχαία στα χέρια του κόμματος αυτού, αν και δεν ήταν φυσικά οι καπιταλιστές που πολέμησαν ενάντια στα τσαρικά στρατεύματα, που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία, μα οι εργάτες και οι αγρότες, οι ναύτες και οι στρατιώτες…

«Η εξουσία έπεσε στα χέρια του κόμματος των καπιταλιστών γιατί αυτή είχε στα χέρια της τη δύναμη του πλούτου, της οργάνωσης και των γνώσεων». (Τάκης Μαστρογιαννόπουλος, «Η Άνοδος και η Πτώση των Εργατικών Διεθνών», Γ κύκλος, η 3η Κουμμουνιστική Διεθνής, Α Τόμος).

Του Μιχάλη Αντωνόπουλου 

Στην Καλαμάτα ξέρουμε να στήνουμε σκηνικά. Ξέρουμε να φωτίζουμε δρόμους για παρελάσεις, να οργανώνουμε άρματα, να γεμίζουμε την πόλη μουσική και χρώμα. Παρά τις αστοχίες, τα προσβλητικά βίντεο και τις επικοινωνιακές γκάφες, η δημοτική αρχή κατάφερε να πραγματοποιήσει ένα καλό καρναβάλι. Και μπράβο της.

Αλλά εδώ τελειώνουν τα εύκολα.

Του Δημήτρη Φαββατά

Με απογοήτευση και αγανάκτηση διαπίστωσα την ηχηρή όσο και αδικαιολόγητη απουσία του Δήμου Καλαμάτας από το Μνημόσυνο των 212 Εκτελεσθέντων στη Μεγαλόπολη.  Για άλλη μια χρονιά ο δήμος Καλαμάτας έλαμψε δια της απουσίας του από τις φετινές εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τους 212 πατριώτες που εκτελέστηκαν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στις Βίγλες Μεγαλόπολης τον Φεβρουάριο του 1944.

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Του Σωτήρη Βλάχου

Καθόλου τυχαία, όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο κείμενο, ο Λένιν, το πιο οξυδερκές τέκνο της επαναστατικής εποχής σε όλο τον κόσμο, αυτός που θα ηγείτο της Ρωσικής Επανάστασης αλλά και της 3^ης Διεθνούς, δήλωσε σε ομιλία του στη Ζυρίχη τον Ιανουάριο του 1917, λίγες μόνο εβδομάδες πριν το επαναστατικό ξέσπασμα τον Φεβρουάριο στη Ρωσία, ότι «εμείς, οι ηλικιωμένοι, ίσως να μην ζήσουμε ως τις αποφασιστικές μάχες αυτής της επανάστασης που έρχεται».