ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ 
Εργαλείο διχασμού των τοπικών κοινωνιών και δημιουργίας αντιπαραθέσεων μεταξύ των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας έχει καταστεί αυτές τις μέρες στα χέρια της κυβέρνησης η πολιτική της επέκτασης του δικτύου των Πειραματικών και Πρότυπων Σχολείων. Και αυτό συμβαίνει, όταν για πάνω από ένα χρόνο η εκπαίδευση έχει αφεθεί εντελώς ανοχύρωτη στο έλεος μιας πανδημίας που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της, κρατώντας κλειστά τα σχολεία και τα λοιπά εκπαιδευτικά ιδρύματα, διευρύνοντας τις εκπαιδευτικές ανισότητες και υποβαθμίζοντας το μορφωτικό επίπεδο της νέας γενιάς.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ 
    “Εμείς ως Λαϊκή συσπείρωση, το έχουμε ξεκαθαρίσει επανειλημμένα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, το ξεκαθαρίζουμε για άλλη μια φορά στο λαό, δεν συμβάλλουμε και δεν συμμετέχουμε στη μετατροπή των συνεδριάσεων του ΠΕΣΥ σε Τσίρκο.

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 
Τι κοινό έχουν η 21η Απριλίου του 1967, μ’ αυτήν που βιώνουμε φέτος το 2021;
 Μα, φυσικά, τη στέρηση της ελεύθερης διακίνησης των πολιτών κι αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

Του Αλέξη Χαρίτση 
Βουλευτής Μεσσηνίας και Τομεάρχης Ανάπτυξης και Επενδύσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ 
Άρθρο για το Ταμείο Ανάκαμψης στην εφημερίδα ΠΑΡΟΝ

Σε μια περίοδο που όλος ο αναπτυγμένος κόσμος συζητά πλέον για την επιστροφή του δημοκρατικού προγραμματισμού και του κοινωνικού κράτους, τον αναβαθμισμένο ρόλο των δημοσίων επενδύσεων και τα αδιέξοδα της προσήλωσης στο “αόρατο χέρι της αγοράς», θα περιμέναμε από την Κυβέρνηση ένα σχέδιο για την αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης βασισμένο σε αναπτυξιακές πολιτικές που θα αφορούν το σύνολο της κοινωνίας, με αυξημένη τη σημασία των δημόσιων πολιτικών για την ανάπτυξη και έμφαση στην κοινωνική συνοχή.

Η κυβέρνηση, με τις αλλαγές που έκανε στο πρόγραμμα “Αντώνης Τρίτσης” περιορίζει τα έργα που θα εντάξουν οι Δήμοι, καταστρατηγεί την ισότιμη αντιμετώπιση των Δήμων μέσα από τη δυνατότητα που δίνεται στον αρμόδιο υπουργό να αποφασίζει ο ίδιος την ένταξη έργων Δήμων που έχουν ξεπεράσει το ανώτερο όριο χρηματοδότησης, καθυστέρησε απαράδεκτα να δώσει ώθηση σε έργα του προγράμματος “Φιλόδημος”. Αυτά υποστηρίζει σε παρέμβασή της η Επιτροπή Αυτοδιοίκησης της Νομαρχιακής Επιτροπής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία…

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 
     Κάποτε κοιτούσαμε με δέος ψηλά στον ουρανό, από εκεί περιμέναμε να ’ρθει η αγαλλίαση στις καρδιές των ανθρώπων!

Του Θανάση Παντέ 
Πολλά έχουν ήδη ειπωθεί και θα ειπωθούν και άλλα σε όλη τη διάρκεια του τρέχοντος έτους με αφορμή την επέτειο από τον ξεσηκωμό του 1821, που αποτελεί χρονιά ορόσημο για την προσπάθεια αποτίναξης από τον Οθωμανικό ζυγό που κράτησε σχεδόν 400 χρόνια. 

Του Παναγιώτη Χειλά 
Επι χούντας, οι αντιλήψεις και η τάση της εποχής δεν ενθάρρυναν τον θεσμό του συνδικαλιστή αστυνομικού. Τότε η προσφώνηση ήταν απλά “όργανο”. Σήμερα η εδραίωση της δημοκρατίας στη χώρα μας δίνει το δικαίωμα σε όλους να προσφέρουν και να συνάψουν μια μετεκλογική σχέση αντιδημαρχίας με την εκάστοτε δημοτική αρχή σύμφωνα με την κρίση τους, διανοητική, οικονομική ή άλλης φύσεως. Αυτό θα πρέπει πρωτίστως να το αναλογιστούν οι ίδιοι οι συνδικαλιστές αστυνομικοί. 

Του Παναγιώτη Αλευρά 
      Αναμφίβολα ο θεσμός των λαϊκών αγορών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, τόσο όσον αφορά στην προσφορά ποιοτικών αγροτικών προϊόντων όσο και στην διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, παρέχοντας στον καταναλωτή χαμηλές τιμές.

Είναι η μοναδική αγορά που λειτουργεί πραγματικά ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης υπέρ του καταναλωτή. Είναι η αγορά όπου ο παραγωγός μπορεί να πουλά τα προϊόντα του απευθείας χωρίς την εκμετάλλευση από τους μεσάζοντες.

Του Χρήστου Αναστασόπουλου 
Η πανδημία που ταλανίζει τον πλανήτη, με δυσθεώρητο αριθμό κρουσμάτων και θανάτων, επιφέρει ανυπολόγιστες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις και φτάνει τα συστήματα Υγείας στα όριά τους. Ταυτόχρονα όμως, προσφέρει πολλά χρήσιμα διδάγματα. Προτάσσει την αξία της κοινωνικής αλληλεγγύης απέναντι στον κοινωνικό δαρβινισμό που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Καθιστά σαφές το ότι η καλή κατάσταση της υγείας του πληθυσμού συνιστά βασική προϋπόθεση οικονομικής ανάπτυξης. Καταδεικνύει την υπεροχή των δημόσιων έναντι των ιδιωτικών συστημάτων Υγείας. Συνηγορεί, μαζί με πλήθος άλλων υγειονομικών, κοινωνικών και οικονομικών λόγων, υπέρ της αντιμετώπισης της φροντίδας υγείας ως δημόσιου-κοινωνικού αγαθού.