Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2022 01:01

Νεοφιλελευθερισμός και ανθρώπινος πόνος – Αμετάκλητα η δημόσια υγεία στο στόχαστρο

Νεοφιλελευθερισμός και ανθρώπινος πόνος – Αμετάκλητα η δημόσια υγεία στο στόχαστρο

Του Σωτήρη Βλάχου

ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ

Πουθενά αλλού δεν φαίνεται ίσως η απανθρωπιά των προτεραιοτήτων και στόχων των νεοφιλελεύθερων πολιτικών όσο στην περίπτωση της δημόσιας υγείας.

Την ίδια ώρα που η διάσωση του ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος έχει κοστίσει περισσότερα από 200 δισ. ευρώ, η δημόσια υγεία εκτιμάται ως βάρος από το οποίο η κοινωνία πρέπει να απαλλαγεί.

Πριν την πανδημία διατυμπάνιζαν αυτό τους τo στόχο εντελώς απροκάλυπτα. Μετά απ’ αυτήν, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει γι’ αυτούς γιατί είναι ξεκάθαρο στις μάζες του λαού τι θα σήμαινε πανδημία χωρίς δημόσιο σύστημα υγείας.

Παρόλα αυτά ο στόχος τους παραμένει αμετάκλητος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα Ιατρεία Πόνου και Παρηγορητικής Φροντίδας που λειτουργούν από τα αναισθησιολογικά τμήματα των νοσοκομείων της χώρας χάρη στον εθελοντισμό γιατρών και άλλων λειτουργών υγείας, αφού η πολιτεία τα έχει εγκαταλείψει.

Και όμως τα ΙΠ  & ΠΦ είναι τεράστιας σημασίας. Αυτά τα κέντρα έχουν στόχο να κρατήσουν την ποιότητα ζωής ασθενών που αντιμετωπίζουν οξύ ή χρόνιο πόνο, σε όσο το δυνατό καλύτερα επίπεδα.

Τι πιο σημαντικό σε μια κοινωνία που οι ιθύνοντες δεν χάνουν την ευκαιρία να την χαρακτηρίσουν ως πολιτισμένη;

Τα ΙΠ  & ΠΦ δεν αντιμετωπίζουν μόνο τον πόνο των ανθρώπων αλλά στοχεύουν και στην ανακούφιση από το άγχος που προκαλεί μια χρόνια αρρώστια ή μια αρρώστια που απειλεί τη ζωή.

Το κράτος όμως και η εκλεγμένη κυβέρνηση έχουν άλλες προτεραιότητες: επισυνδέσεις, απευθείας αναθέσεις, ξεπούλημα των σπιτιών του κόσμου και των υποστατικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με τη σκανδαλώδη συμμετοχή κυβερνητικών στελεχών, όπως πρόσφατα αποκαλύφτηκε με την υπόθεση του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας που από μόνος του λειτουργούσε ως ένα Hedge fund /Αρπακτικό Ταμείο -κερδίζοντας δεκάδες εκατομμύρια σε μια εποχή μιζέριας για τον κόσμο.

Γι’ αυτά ενδιαφέρονται όταν η έλλειψη αναισθησιολόγων δημιουργεί ουρά ασθενών που περιμένουν ίσως για να σώσουν και τη ζωή τους.

 

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΞΥΜΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ  

Το πρόβλημα με την έλλειψη αναισθησιολόγων στην Πελοπόννησο και στο νοσοκομείο της Καλαμάτας είναι ακόμα μεγαλύτερο. Που προστίθεται πάνω σε μια σειρά άλλα προβλήματα της λειτουργίας του νοσοκομείου, που με το ελλιπές δυναμικό του τρέχει να καλύψει ανάγκες άλλων υποστελεχωμένων νοσοκομείων της περιφέρειας. Πρόσφατο παράδειγμα η μετακίνηση 4 επικουρικών χειρουργών στο νοσοκομείο της Σπάρτης.

Όποια πτυχή της δημόσιας υγείας και να αγγίξεις, η εγκατάλειψη από μέρους των εκπροσώπων του νεοφιλελευθερισμού έχει αφήσει έντονο το αποτύπωμα της: εργασιακή εξουθένωση, αδυναμία χορήγησης επιστημονικής άδειας τόσο απαραίτητης για την συνεχιζόμενη εκπαίδευση γιατρών και νοσηλευτών, ομηρία των επικουρικών ιατρών που περιμένουν από εξάμηνο σε εξάμηνο την  ανανέωση της σύμβασης τους.

Ό,τι κρατιέται, κρατιέται από τους ανθρώπους που σύμφωνα με το επίσημο αφήγημα πρέπει να ενταχθούν στον ιδιωτικό τομέα για να πάψουν να είναι καλοπερασάκηδες, να συμμορφωθούν στους νόμους της αγοράς και να δικαιολογούν τον μισθό τους.

Τα συνδικαλιστικά όργανα γιατρών και νοσηλευτών είναι η πιο μεγάλη κατάκτηση. Όποια και ν’ είναι η σημερινή στάση κάποιων από τους σημερινούς ηγέτες πάνω στα προβλήματα του κλάδου και τις ανάγκες, τα συνδικάτα ανήκουν στους εργαζόμενους του κάθε κλάδου και είναι αυτοί που μπορούν να τα μετατρέψουν σε πραγματικά όργανα μάχης.   

 

 

 
Ένα κτήνος ή μια κοινωνία που παράγει κτήνη;
Ισραηλινή κυριαρχία στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Καλαμάτας
Η δημόσια υγεία δεν κινδυνεύει μόνο από τον Covid 19