Διότι ανατρέπουν το Ελληνοκυπριακό εθνικό αφήγημα πάνω στο οποίο θα κτιστεί από Ε/κ πλευράς η επιχειρηματολογία, σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης, ότι όλα τα δίκαια είναι Ε/κ και όλα τα άδικά των «βάρβαρων» προαιώνιων εχθρών μας, ότι οι Ε/κ ήταν πάντα άμεμπτοι και οι Τούρκοι της Κύπρου και γενικά οι Τούρκοι οι ένοχοι.

Το ντοκιμαντέρ και το βιβλίο καταπιάνονται με μαζικές σφαγές Τουρκοκυπρίων, για τους οποίους υπάρχει η πιο αδιάψευστη μαρτυρία: ομαδικοί τάφοι τ/κ.

Μέχρι τώρα είμαι σίγουρος ότι όλοι γνωρίζατε ότι μαζικοί τάφοι στην Κύπρο αφορούν μόνο ε /κ. Απλά είναι ένα μεγάλο ψέμα, μια πολύ συνειδητή απόκρυψη της αλήθειας από την ε/κ πολιτική ηγεσία που γνώριζε.

Από το Σεπτέμβριο του 1974 τα Ενωμένα Έθνη είχαν γνωστοποιήσει στην Ελληνοκυπριακή Κυβέρνηση τις μαζικές σφαγές Τ/κ, την εξολόθρευση χωριών ολόκληρων, τις οποίες η Ε/κ κυβέρνηση δεσμεύτηκε να διερευνήσει.

Μισό αιώνα παρά δύο χρόνια μετά οι έρευνες συνεχίζονται.

Η πολιτική ηγεσία των ελληνοκυπριών που ενημερώνει σε κάθε γωνιά για τα δίκαια του αγώνα της, συγκαλύπτει όχι απλά δολοφόνους, αλλά κτήνη που έσφαξαν μαζικά γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους.

Και όχι μόνο αυτό. Τους επιβραβεύει.

«Τι απέγιναν, θα διερωτηθεί ο Τόνι στο βιβλίο του,  οι δειλοί δολοφόνοι αμάχων; Σε ποιο τμήμα της μετανεξαρτησιακής δημόσιας υπηρεσίας βολεύτηκαν οι αυτουργοί αυτών των εγκλημάτων;

«Τι απέγιναν αυτοί οι σπουδαίοι «πατριώτες», που χρόνια τώρα κάθονται στα καφενεία και κομπάζουν για τα ανδραγαθήματά τους; Μέσα σε ποια πολιτικά κόμματα έκτισαν τις καριέρες τους αυτοί που σφάγιασαν γυναικόπαιδα στη Μάραθα, στην Τόχνη, στο Παλαίκυθρο, στην Άσσια, στην Αγιά, στη Γιαλούσα;»

Αυτά συνέβησαν στο νησί της Κύπρου. Έκτισαν και κτίζουν καριέρες εγκληματίες και οι πολιτικοί τους απόγονοι.

«Για τους πλείστους από αυτούς, θα αναφέρει ο Τόνι, η λύση του Κυπριακού θα σηματοδοτούσε το τέλος του πολιτικού τους βίου. Η επιβίωσή τους στηρίζεται στην επικείμενη άφιξη των ‘βαρβάρων’».

Όμως για τον Τόνι, «οι Τουρκοκύπριοι είναι εξίσου λαός μου, όπως και οι Ελληνοκύπριοι…».

«Πέρα από τα στενά όρια της γλώσσας και της σημαίας, λαός μου είναι όλη η ανθρωπότητα, όπου κι αν βρίσκεται στον πλανήτη, από τις κορυφές των Ιμαλαΐων μέχρι τις χαμένες φυλές του Αμαζονίου…».

«Όπου δεις πατέρα να ιδρώνει στο μεροκάματο, είναι ο πατέρας μου. Όπου δεις γυναίκα σε κάτεργο εκμετάλλευσης εργατών, είναι η μάνα μου. Όπου δεις βρέφος να θηλάζει, είναι το παιδί μου».

Δεν μένει όμως μόνο σε αυτές τις συγκλονιστικές, γεμάτες αγάπη για τον άνθρωπο δηλώσεις ο Τόνι. Δηλώσεις Ε/κ που εκπαιδεύτηκε, όπως όλοι μας, να μισεί κάθε τι τούρκικο σε μια Κύπρο απαίσιας και μισάνθρωπης προπαγάνδας.

Έβγαλε και τα πιο στέρεα πολιτικό συμπεράσματα: «Δεν υπάρχουν βάρβαροι λαοί αλλά βάρβαρες σχολές σκέψεις». Με τον εθνικισμό και φασισμό να αποτελούν τα πιο αντιπροσωπευτικά δήγματα.

Ένα κτήνος ή μια κοινωνία που παράγει κτήνη;

Ισραηλινή κυριαρχία στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Καλαμάτας

Η δημόσια υγεία δεν κινδυνεύει μόνο από τον Covid 19

Νεοφιλελευθερισμός και ανθρώπινος πόνος – Αμετάκλητα η δημόσια υγεία στο στόχαστρο

ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Ένα ακόμη ταρακούνημα από τις εξελίξεις