Του Σωτήρη Βλάχου
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΝΑ ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ
Η ευαισθητοποίηση της ελληνοκυπριακής κοινωνίας απέναντι στην εξέγερση των Τουρκοκυπρίων, συνέπεσε χρονικά με μια έντονη προεκλογική περίοδο και την εγκατάσταση του ακραία εθνικιστή Παπαδόπουλου στο προεδρικό.
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΤΑΤΟΥΛΗ
(πρώτη δημοσίευση στην Εφημερίδα των Συντακτών)
Πανηγυρίζει η Κυβέρνηση αυτές τις ημέρες για το ασήμαντο πρωτογενές πλεόνασμα που άφησε η διαχείρισή της τον προηγούμενο χρόνο. Ο ανηλεής βομβαρδισμός τωνπολιτών με τη χαρμόσυνη είδηση δίνει την εντύπωση ότι η χώρα άφησε οριστικά πίσω της τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων και έχει ήδη εισέλθει από τον προηγούμενο χρόνο στη λεωφόρο της ευημερίας. Το χαρμόσυνο γεγονός η Κυβέρνηση το κρατούσε μυστικό για να το αποκαλύψει στους πολίτες λίγο πριν τις εκλογές και να τους καλέσει να πορευτούν μαζί στη λεωφόρο της ευημερίας. Ο απλός πολίτης είναι χρήσιμο να γνωρίζει τι είναι το περίφημο πρωτογενές πλεόνασμα που οδήγησε τη χώρα στη λεωφόρο της ευημερίας.
Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη
Κάποιοι μιλούν τώρα τελευταία για το μπούλινγκ των νέων, που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και διερωτώνται τι φταίει που φτάσαμε ως εδώ;
Του Γιώργου Χ. Μπρούμα
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας με τη “Νέα Δυναμική”
Όταν αναφερόμαστε στους νέους και στην πολιτική, ουσιαστικά αναφερόμαστε σε δυο πόλους, και συγκεκριμένα σε δυο ομώνυμους πόλους, οι οποίοι σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής απωθούνται. Αυτή η έννοια έχει υιοθετηθεί μέσα από την άποψη κυρίως των μεγαλύτερων ηλικιακά πολιτών στην Ελλάδα, οι οποίοι θεωρούν ότι η σχέση των νέων με την πολιτική είναι μια σχέση που διακατέχεται από οργή με αποτέλεσμα να καταλήγει στην απάθεια και στην απόρριψη.
Των Μιχάλη Σταυριανόπουλου
Σωτήρη Βλάχου
Ένα ολόκληρο κομμάτι του πληθυσμού, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και ένα μεγάλο κομμάτι του φτωχού λαού, είναι εγκλωβισμένο σε μια μεταπολεμική αντίληψη της πολιτικής που τροφοδοτείται από την θεωρία των δυο ακρών.
Του Γιάννης Ανδρουλιδάκη
Όταν τον Ιανουάριο του 2016 έγινε πρόεδρος της Ν.Δ. ο κ. Μητσοτάκης, ελάχιστοι πίστευαν ότι θα μπορούσε μια μέρα να κυβερνήσει τη χώρα. Το οικογενειακό του παρελθόν και η θητεία του ως υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, η οποία συνδέθηκε με την απόλυση δημόσιων υπαλλήλων, αποτελούσαν βαρίδια για την πορεία του. Πέτυχε, παρόλα αυτά, σε σύντομο χρονικό διάστημα, χάρη στην προπαγάνδα και τη στήριξη της πλειοψηφίας των μιντιαρχών και εξαιτίας των τραγικών λαθών του τέως πρωθυπουργού, του κ. Τσίπρα, και της κυβέρνησής του, να ανέλθει στην εξουσία τον Ιούλιο του 2019. Σήμερα, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, βρίσκεται κοντά σε μια δεύτερη θητεία.
Για να μπορέσει η Ελλάδα να μπει σε μια σταθερή και με μακροχρόνια προοπτική αναπτυξιακή πορεία πρέπει να αλλάξει το παραγωγικό της μοντέλο. Να αναπτύξει τον αγροτικό της τομέα και την μεταποίηση, παράλληλα με την τουριστική οικονομία. Τι έχει κάνει όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη στα τέσσερα χρόνια της θητείας της για τον πρωτογενή τομέα παραγωγής; Ας μιλήσουμε για τον τόπο μας, τη Μεσσηνία, στον οποίο η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτα αλλά αντίθετα έχει προκαλέσει ζημιά!
«Την τρέχουσα αυτοδιοικητική περίοδο η κομματικοποίηση της Αυτοδιοίκησης καθήλωσε τις υγιείς δυνάμεις του τόπου και ανέδειξε δυστυχώς εκ του αποτελέσματος τους αρεστούς, τους πειθήνιους και κομματικά υπάκουους μεν, υστερούντες και αναποτελεσματικούς δε.
Τρανταχτό παράδειγμα η ανυπαρξία ουσιαστικού έργου στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, όπου την επιλογή, στήριξη και επί της ουσίας επιβολή του κομματικού υποψηφίου την πληρώνει ο τόπος.
Του Παναγιώτη Στέφανου
Υποψήφιος Βουλευτής Μεσσηνίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
"Στην Καλαμάτα ήρθαν ο Μητσοτάκης και ο Σαμαράς, ανήμερα της 21ης Απριλίου, κάθισαν στον «πλάτανο» παρήγγειλαν μόνο… νερό ιδιωτικής εταιρείας (δεν εμπιστεύθηκαν το νερό της ΔΕΥΑΚ) και κατέστρωσαν το σχέδιο ομιλίας τους.
Δεν θα σταθώ στην Πρωθυπουργική γκάφα, όπου σε ανάρτησή του τόνισε πως οι Έλληνες «… τιμούν την σημερινή επέτειο»….
Δεν θα σταθώ πως στις ομιλίες τους ΔΕΝ θυμήθηκαν πως βρίσκονται σε έναν ΑΓΡΟΤΙΚΟ Νομό και ΔΕΝ βρήκαν ούτε μιά… ατάκα για τα θέματα της αγροτιάς και της κτηνοτροφίας….
Του Γιώργου Μακρή
Και τώρα που σίγασε ο έντεχνος θόρυβος της επίσκεψης Μητσοτάκη στη Μεσσηνία, ας ακούσουμε και τον ηχηρό απόηχο που έμεινε για τους πολίτες: "Ένα μικρό αναπτυξιακό θαύμα" ανακάλυψε ότι συμβαίνει στο Νομό μας ο τελευταίος, που ήλθε κι απήλθε, για μια ακόμη, φορά ως βιαστικός επισκέπτης αλλά και για τελευταία φορά ως Πρωθυπουργός, στην περιοχή μας: Όχι για να επιθεωρήσει εργοτάξια ή για να εγκαινιάσει κάποιο έργο, αφού όλα πάγωσαν κι έμειναν στάσιμα επί ημερών του, αλλά για την προβολή της ταινίας μικρού μήκους με τίτλο: "Μια χαμένη 4ετία για τη Μεσσηνία", που προβλήθηκε στη μεγάλη οθόνη και στις μακέτες που στήθηκαν για τον σκοπό αυτό στο αεροδρόμιο της Καλαμάτας, σε ένα έργο ακατάλληλο για την πλειοψηφία, που διοργανώθηκε "περιορισμένα" και σε στενό ασφαλή κύκλο, για λίγους εκλεκτούς φίλους. Πρόκειται για το ίδιο αεροδρόμιο που το 2019 είχε εξαγγείλει ο Κυρ. Μητσοτάκης ότι (άμεσα τότε) θα εκσυγχρόνιζε η νεόκοπη επιτελική κυβέρνηση του, αλλά παραπέμφθηκε κι αυτό "στις καλένδες" μαζί με όλα τα σημαντικά έργα υποδομής του Νομού μας.