Ορισμένοι μάλιστα συνέχιζαν να συσχετίζουν το ψάρι οξύρρυγχος με την ομώνυμη αρχαία πόλη της Αιγύπτου, τόσο που ο “Μήτσος” ενοχλήθηκε κι αποφάσισε να κάνει μάθημα γεωγραφίας. 

⇔Η Οξύρρυγχος (στα Αραβικά Ελ Μπάχνασα) υπήρξε αρχαία πόλη της Αιγύπτου και στη τοποθεσία που βρίσκεται υπάρχουν τύμβοι και ερείπια που καλύπτουν έκταση τόσο μεγάλη που λίγες άλλες πόλεις της αρχαίας Αιγύπτου υπερβαίνουν. 

Στην Οξύρρυγχο υπήρχε ακμάζουσα ελληνική αποικία τον καιρό των Πτολεμαίων. 

Η Οξύρρυγχος στους αρχαίους αιγυπτιακούς χρόνους ήταν πρωτεύουσα νομού. 

Λεγόταν Οξύρρυγχος γιατί εκεί λατρευόταν ο ομώνυμος ιχθύς. 

Αυτά προς το παρόν περί Οξύρρυγχου μιας και ο “Μήτσος” έχει άλλα κατά νου και τον βαραίνει ήδη το κατακαλόκαιρο. 

⇔Τι γίνεται λοιπόν με τους Γουηβέριους και ποια τέλος πάντως είναι αυτή η Γουηβερία;

Επειδή εν μέσω θέρους τα ερωτήματα γίνονται κουραστικά και μένουν αναπάντητα λόγω ζέστης, έρχεται το μήνυμα, ιδού:

Χωρίς άλλη καμία προειδοποίηση λοιπόν οι Γουηβέριοι αποφάσισαν να επιστρέψουν και να δρομολογήσουν τις εξελίξεις με την επιστροφή τους. 

Ο σκοπός της επιστροφής αυτής έμοιαζε δεδομένος ωστόσο δεν ήταν. 

Όμως αυτό δύσκολα μπορούσε να γίνει κατανοητό απ’ όσους δεν είχαν μυηθεί στη μυθολογία τους. 

Οι Γουηβέριοι επέστρεψαν αποφασισμένοι για ό,τι ήθελε προκύψει. 

Γιατί όμως οι Γουηβέριοι επέστρεψαν; Γιατί επιστρέφουν, για να είμαστε ακριβείς;

Τι καινούργιο έχει προκύψει που αφορά την εσαεί ανώνυμη κληρονομιά τους που καθιστά επιβεβλημένη την επιστροφή τους;

Οι καλοπροαίρετοι αλλά υποψιασμένοι και διόλου καχύποπτοι ερευνητές της ιστορίας τους είναι δικαιολογημένοι να έχουν απορίες, αλλά θα πάρουν τις απαντήσεις που ζητούν όσο περισσότερο εντρυφούν στην εξέλιξή της, καταδυόμενοι στα άδυτά της. 

Καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια, λέει η σχετική λαϊκή ρήση αλλά η ερνηνεία της διίσταται ανάλογα της ικανότητας των ερμηνευτών της. 

Η επιστροφή των Γουηβέριων πάτνως δεν φέρνει ούτε λάχανα ούτε παραπούλια ούτε και κομίζει γλαύκα διότι ήταν αναμενόμενη. 

Οι Γουηβέριοι κάποια στιγμή θα επέστρεψαν αφού κυνηγημένοι από τη βαριά σκιά του παρελθόντος δεν μπορούν να προχωρήσουν προς το μέλλον χωρίς να έρθουν σε σύγκρουση με τις δυσκολίες του παρόντος. 

Στην επικείμενη επιστροφή τους προσωπικότητες κύρους θα έχουν καθοριστικό ρόλο ακόμα και ερήμην τους. 

Όλα αυτά βέβαια ως ενδεχόμενα βρίσκονται στη διαρκή αναίρεση κι αλίμονο αν δεν ήταν. 

Τότε θα γινόταν λόγος για μια συνηθισμένη ιστορία. 

⇔Οι Γουηβέριοι όμως ούτε συνηθισμένοι είναι, ούτε σε συνηθισμένες ιστορίες λαμβάνουν μέρος. Γιατί απλούστατα δεν τους αφορούν. 

Οι Γουηβέριοι έρχονται από πολύ μακρυά και το παρελθόν τούς ακολουθεί στο παρόν τους ενώ θα καθορίσει και τη μελλοντική τους πορεία. 

Μια πρώτη γεύση της επιστροφής είναι και τα όσα ακολουθούν:

ΓΟΥΗΒΕΡΙΟΙ ΚΑΙ 4Η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936

Το βράδυ της 4ης Αυγούστου 1936 ο κοντόχοντρος επίδοξος σωτήρας της ταλαίπωρης Ελλάδας δεν κοιμήθηκε στο σπίτι του για πρώτη φορά ύστερα από πολύ καιρό αν και πολύ θα το ήθελε. Ο λόγος ήταν απλός για όσους ήξεραν το συνωμοτικό του χαρακτήρα. Έπρεπε να πάρει όλα τα μέτρα ώστε να πετύχει πλήρως το σχέδιο που τόσο μεθοδικά είχε προετοιμάσει και που θα του έδινε οριστικά πλέον την εξουσία, έστω κι αν ενοχλούσε αυτή η εξέλιξη το νωθρό αγγλόφιλο βασιλιά που τον αναζήτησε στο σπίτι του αλλά δεν τον βρήκε. 

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ του Ιωάννη Μεταξά εκείνη τη ζεστή Αυγουστιάτικη μέρα ήταν από πολύ νωρίς, μόλις είχε αρχίσει να σουρουπώνει, αλλά δεν ανησύχησε κανέναν απ’ όσους τον γνώριζαν και συμμετείχαν στην ολοκλήρωση του συνωμοτικού εγχειρήματος του που άλλωστε είχε ξεκινήσει πολύ καιρό πριν. 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ πλαίσιο εκείνων των γεγονότων σε γενικές γραμμές είναι γνωστό, υπάρχουν ωστόσο και λεπτομέρειες άγνωστες εκείνης της μέρας που η ιστορία δεν ενδιαφέρθηκε να τις αναδείξει για τους δικούς της λόγους προφανώς, ίσως και γιατί τις θεωρούσε ασήμαντες. Ας σταθούμε όμως για λίγο σ’ αυτές. 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ που θα γινόταν δικτάτορας εκείνη τη μέρα και “πατερούλης” ενός ολόκληρου λαού για τέσσερα χρόνια, εκείνη τη μέρα του Αυγούστου ήταν ανήσυχος κι ας ήταν σίγουρος για την επιτυχή έκβαση του σχεδίου του. Οι τρεις φίλοι που είχε συναντήσει το προηγούμενο βράδυ του είχαν δηλώσει την αμέριστη συμπαράστασή τους στο εγχείρημά του. 

ΑΥΤΟΙ οι τρεις βέβαια, ανάμεσα σε πολλούς άλλους,  μόνο τυχαίοι δεν ήταν, αφού άκουγαν στα ονόματα Βαλέριος Γουηβέριος, Ερρίκος φον Ντρέικ και Κόντες Λορέντζος, με τους οποίους η γνωριμία είχε προκύψει μέσω του πολυμήχανου Τζων Αυλακιώτη, ο οποίος φημιζόταν για τις σχέσεις του με τη Γερμανία. 

ΚΛΕΙΔΙ ωστόσο στη γνωριμία των “τριών” με τον επίδοξο δικτάτορα ήταν ο Βαλέριος Γουηβέριος, τον οποίο ο Μεταξάς συμπαθούσε ιδιαίτερα λόγω Ζακυνθινής καταγωγής. 

Δεν ήταν Ζακυνθινός αλλά Κεφαλλονίτης ο ίδιος, αλλά η σχέση του Βαλέριου με το νησί του Τζάντε, τον εξιτάριζε. 

Ο ΓΟΥΗΒΕΡΙΟΣ πάντως δεν ήταν τυπικός Επτανήσιος και μάλιστα φρόντιζε να το δείχνει με κάθε τρόπο. 

ΣΙΧΑΙΝΟΤΑΝ το τραγούδι και το έδειχνε κι ακόμα δεν δίσταζε να καταφερθεί κατά των Ζακυνθινών αν το έφερνε η ανάγκη και χρειαζόταν να υποστηρίξει τα δικά του συμφέροντα. 

ΚΙ ΑΠΟ το καθεστώς Μεταξά ο Βαλέριος Γουηβέριος διέβλεπε ότι θα έχει οφέλη και μάλιστα άμεσα, γι’ αυτό άλλωστε και έσπευσε να δηλώσει τη στήριξή του στον φιλόδοξο Κεφαλλονίτη στρατιωτικό που είχε καταφέρει να αναρριχηθεί στην εξουσία και ετοιμαζόταν να καταλύσει την υποτυπώδη κοινοβουλευτική δημοκρατία που υπήρχε εκείνη την εποχή στην Ελλάδα. 

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ του Γουηβέριου λοιπόν ο Μεταξάς πέρασε το βράδυ της 4ης Αυγούστου γι’ αυτό και είχε εξαφανιστεί από τους άλλους συνεργάτες του. 

ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ μέρες και με εδραιωμένη πλέον την 4η Αυγούστου ως καθεστώς ο φιλόδοξος Βαλέριος Γουηβέριος στην ικμάδα της δράσης του βρισκόταν πλέον για τα καλά μέσα στα πράγματα και θα έπαιζε σημαντικό ρόλο τα επόμενα χρόνια. 

ΓΙΑ όλα αυτά όμως περισσότερα σε μελλοντικές συνέχειες, γιατί κάπου εδώ ο Νικόλαος Ρεμπελές έκλεισε το ημερολόγιο που διάβαζε και κατευθύνθηκε στην πλησιέστερη παραλία της Γουηβερίας εκεί που τον περίμενε η Κασσάνδρα Γουηβέριου έτοιμη για καινούργιες εκπλήξεις. 

⇔Οι Γουηβέριοι σχετίζονται με την 4η Αυγούστου 1936 και πέρα από τα όσα αναφέρω παραπάνω. 

Η αναφορά στον Τζων Αυλακιώτη ας θεωρηθεί έμμεση μνεία στον Γιάννη Μαρή (θα υπάρξει βεβαίως εκτενής και επεξεργασμένη αναφορά σε άλλη συνέχεια, καθώς και στην οριστική εκδοχή του κειμένου). 

Η ενότητα με τον Μεταξά θα αποτελέσει πλαίσιο για την σκιαγράφηση των Γουηβέριων σε αυτή την εποχή (της 4ης Αυγούστου). 

Αυτά και τα υπόλοιπα λίαν συντόμως. 

Στο επανιδείν με υγεία και χαρά. 

Καλά να περνάμε!

Θανάσης Παντές