Από τους πιο έμπειρους της "τυπογραφικής εξέλιξης" ενός βιβλίου.

Ο πρώτος εκδότης πολλών ποιητών στα αρχικά τους δειλά βήματα στην ποίηση, αφού ήταν για χρόνια εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού και του εκδοτικού οίκου "Δυτικές Ινδίες".

Τυχεροί όσοι είναι φίλοι του...

Ο Ηλίας ένας τίμιος βιοπαλαιστής που συχνά αγκομαχεί όχι από κούραση ή από έλλειψη νοήματος για την ζωή, αλλά από έλλειψη δικαιοσύνης. 

Ένας φιλότιμος χαρακτήρας που προσπαθεί να υπηρετήσει την τέχνη του και την κοινωνία. Η στάση ζωής του όλα αυτά τα χρόνια και η δράση του φανερώνουν έναν άνθρωπο με βαθιά πνευματική συνείδηση και ανθρώπινη ευαισθησία. Μια αναρχική και ευαίσθητη ψυχή που ακόμα και όταν συγκρούεται και υποστηρίζει με πάθος τις απόψεις του, πάντα αφουγκράζεται τον εσωτερικό του παρατηρητή, απομακρύνεται από το εγωιστικό εαυτό και στο τέλος συμπορεύεται με την ανθρωπιστική πλευρά των πραγμάτων. Γι’ αυτό και χαίρει της γενικότερης εκτίμησης.

Θαυμαστής του Σκαρίμπα, αλλά και του Εμπειρίκου, του Εγγονόπουλου, του Καρούζου.

«Μότο» και ρητό του, η άποψη του Γάλλου ποιητή Λωτρεαμόν ή Κόμης του Λωτρεαμόν  «Η ποίηση πρέπει να γίνεται από όλους και όχι από έναν»

Δεν θα πω άλλα, γιατί (ως γνωστόν) δεν του αρέσουν τα λιβανίσματα...

Χαίρε Ηλία από την «Αλ-αγωνία»…

Μια γεύση από την γραφή του:

Πνοές Ερώτων (13 χαϊκού)

επειδή την ποίηση

που κάνουν δυό

δεν τη γράφει ο ποιητής

ίσως με λίγη τείχη

να περάσουμε

ανατολικώς

την τύχη

κι αν τείχη σε μας

άτοιχοι

χαίρε

να χαίρεσαι

πρέπει

ό,τι δεν πρέπει

να χαρείς

χαίρεται

οριστικά εντός ορίων

εκτός οριζόντων

αορίστως

εξ’ ορισμού

εξόριστος

στα έσω όρια...

ΞΑΡΜΑΤΩΤΟΣ (εμβατήριο ηρωικό)

και να γυρνάς ξαρμάτωτος μάχη να περιμένεις

να τριγυρνάς σαν άγνωστος στη μια ζωή να μένεις

κι ίσως να θες ανέρωτο κρασί να σε ποτίσει 

ο χάροντας κι απέραντο φόβο να σου χαρίσει

και λίγο-λίγο να βρεθεί η έρημη η καρδιά σου

χαμένη μόνη σαν νεκρή στη δόλια τη θωριά σου

πάντα οι καιροί σε μάγευαν κρατώντας σου τον ήλιο

όσο οι καημοί σου στέρευαν γυρεύοντάς σου δίκιο

• Ο Ηλίας Μέλιος-Λιανός γεννήθηκε στην Καλαμάτα τον Οκτώβριο του 1959. Σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ). 

Κατά καιρούς και κατά ατομικό ή και συλλογικό τρόπο, έχει ασχοληθεί ή και ασχολείται με την ποίηση, το πεζό, το δοκίμιο, την κριτική, την επιφυλλιδογραφία, το σχέδιο, το κολλάζ, τη mail-art, τη δημιουργία μικροβιβλίων τέχνης, τη μουσική, τη διαδικτυακή ραδιοφωνική παραγωγή, την επιμέλεια και την έκδοση βιβλίων και περιοδικών. 

Συμμετείχε στην έκδοση των φανζίν «Σε τόνους μινόρε» και «Δην» και του υπερρεαλιστικού περιοδικού «Κλήδονας», καθώς και στις εργασίες του Ελληνικού Κύκλου Χαϊκού και της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών. Υπήρξε εκδότης του περιοδικού λόγου «Δυτικές Ινδίες». 

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: «Μπαρόκ παροιμίες» (1988), «Παραδείγματα 1987» (1989), «Πώς να ξεχάσεις την Κωνσταντινούπολη;» (1991), «Χεράτ» (1998), «Πνοές Ερώτων» (2003), «Αλ-αγωνία» (2007), «9 Κολλάζ-1 Μήνυμα-8 Φράσεις» (2011) και «Φωνές γράφουν ’στορίες» (2023).

Οι ποιητές που αγαπώ και άλλα μυστήρια όντα… Αγγελική Ψακή – Κωβαίου

Αναζητώντας τους άγνωστους ποιητές: Στέλιος Σταυράκης - "Της πεταλούδας μάγια τα ομορφαίνουν"