Του Θανάση Παντέ
Καλοκαίρι και η Αίγινα στα καλύτερά της. Και ο ενθουσιασμός διάχυτος σε όλη της την επικράτεια.
Του Θανάση Παντέ
Τι γύρευε η σκιά πίσω από τον Ιάσονα Γουηβέριο ήταν ένα ερώτημα αναπάντητο ως τη στιγμή που ο ίδιος βρήκε στο διάβα του ένα σημείωμα που έγραφε: “Να χρησιμεύσει εις τον στρατηγόν Μακρυγιάννην ως εκκοπρωκτικόν, όπερ και εγένετο και μάλιστα στον στρατηγόν τρεις αποκκενώσεις αίτινες έχουν μεγάλην αποφοράν ως μας είπεν ο ίδιος”. -Από τα αρχεία της δίκης του στρατηγού Μακρυγιάννη 1852.
Του Θανάση Παντέ
Αύγουστος και η παρέα γιόρταζε παγκόσμιες και διεθνείς ημέρας του μήνα, όπως Παγκόσμια Ημέρα Γάτας, Παγκόσμια Ημέρα Οργασμού στις 8 Αυγούστου και επίσης Διεθνής Ημέρα Μπύρας και Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ασσυρίων στις 7 του μηνός και βέβαια η κορυφαία στιγμή της ορθοδοξίας, η Κοίμηση της Θεοτόκου, καταμεσής του Αυγούστου.
Του Θανάση Παντέ
Κάθε ταξίδι λειτουργεί αποκαλυπτικά για τον υποψηφιασμένο ταξιδιώτη και ένα ταξίδι στην Αίγινα πάντα είναι αποκαλυπτικό, όσο φορές και αν την επισκεφθεί κανείς.
Του Θανάση Παντέ
Περιττό να επισημανθεί πως ο Ιάσων Γουηβέριος όχι μόνο είχε δει το ζευγάρι της ιστορίας μας, που είχε καλέσει στο αρχοντικό του να τους προσφέρει δείπνο και είχε φροντίσει ο ίδιος να απουσιάζει, αλλά τους είχε κιόλας αποφύγει όσο πιο επιδειχτικά μπορούσε.
Του Θανάση Παντέ
Ο Ιάσων Γουηβέριος ήταν καλός οικοδεσπότης, “αν και ιδιότροπος”, τόνισε ο μπάτλερ Τζιάκομο και “μια από τις ιδιοτροπίες του είναι να μην επιτρέπει τα ανοιχτά παράθυρα παρά μόνο σε ειδικές περιστάσεις και παρόντος του ιδίου”.
Του Θανάση Παντέ
Ο μπάτλερ του Ιάσονα Γουηβέριου λοιπόν μόνο μπάτλερ δεν ήταν, όσο και αν τον γοήγευτευε αυτή η ιδιότητα, την οποία και περιέβαλε με εξαιρετικές συστάσεις ανά την ευρωπαϊκή επικράτεια, για να φτάσει τελικά στον Ιασονα Γουηβέριο, που τον εκτίμησε αμέσως και τον τίμησε δεόντως με την εμπιστοσύνη του.
Του Θανάση Παντέ
Ιδού λοιπόν και πάλι το πλοίο “Αχαιός”, που καμία σχέση με την Αχαΐα έχει, φτάνει στο λιμάνι της εγκαυλωτάτης νήσου Αίγινας, όπως είχε συμβεί και στην πρώτη συνέχεια αυτής της αφήγησης.
Του Θανάση Παντέ
“Όταν η φύση ερεθισμένη βάζει τα κάλλη της παντού, με φόρα πια διαβολεμένη, καρδούλες κάνει να ριγούν.