Ίλιγγος στην άσφαλτο

Πέμπτη, 04 Δεκεμβρίου 2025 09:17

Ίλιγγος στην άσφαλτο

ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ

Γιώργος Αρκουλής

Το να διαπιστώνεις ότι κάποιος, ας πούμε συν – πλην εικοσάχρονος, μοτοσυκλετιστής τρέχει στην άσφαλτο με υπερβολική ταχύτητα (παίζοντας την ζωή του κορώνα – γράμματα), μπορεί και να τον δικαιολογήσεις, σκεπτόμενος πως «είναι μια τρέλα νεανική» (Καββαδίας). Όταν όμως, έχεις να κάνεις με κάποιον 55χρονο, που βγαίνει βράδυ στην (σεσημασμένη σε…ράλι διτρόχων) Λεωφόρο Βουλιαγμένης, τότε περιμένεις να του δοθεί ένα καλό μάθημα από τον Νόμο, ο οποίος βεβαίως υπάρχει αλλά σπάνια καλείται να βάλει τα πράγματα στην θέση τους.

Πρωτομηνιά, λοιπόν, του Δεκέμβρη, 55χρονος έτρεχε στην περιοχή του Ελληνικού με ιλιγγιώδη ταχύτητα, στα 179 χιλιόμετρα την ώρα! Το μηχάνημα ελέγχου της Τροχαίας αυτό το νούμερο κατέγραφε και η σύλληψη τού παραβάτη προέκυψε με συνοπτικές διαδικασίες. Όπως αναφέρθηκε αρμοδίως, το όριο ταχύτητα στην εν λόγω λεωφόρο είναι τα 70 χιλιόμετρα, αλλά άντε να πείσεις τον αναβάτη της βαρβάτης μηχανής να συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις. Βεβαίως, ο 55χρονος οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, όμως, λογικά θα έπρεπε να προηγηθεί υποχρεωτική επίσκεψη σε ψυχίατρο!

Αλλά, στους δρόμους της πρωτεύουσας (κυρίως…) οι μοτοσυκλετιστές είναι αλήθεια πως το έχουν παρακάνει. Δεν θα διαπιστώσεις ποτέ ή σχεδόν ποτέ -οδηγώντας ΙΧ αυτοκίνητο- ότι πλάι σου περνάει με δυναμισμό η μοτοσυκλέτα, και αλίμονο αν δεν βρει επαρκές ‘πέρασμα’ προκειμένου να συνεχίσει με σλάλομ το σιρκουί του. Εννοείται πως αυτό δεν είναι επικίνδυνη οδήγηση -για την ζωή του μοτοσυκλετιστή- αλλά πρωτίστως «αλητεία» και ηλιθιότητα εκείνων οι οποίοι νομοθέτησαν μέσω του νέου ΚΟΚ ότι μπορούν οι μηχανόβιοι να ελίσσονται ανάμεσα στις λωρίδες των αυτοκινήτων (και όχι στην δεξιά πλευρά του δρόμου, σαράντα πόντους από το πεζοδρόμιο όπως ίσχυε τον παλιό καλό καιρό.

Τα όσα συμβαίνουν κάθε λίγο και λιγάκι στους δρόμους μεγάλης κυκλοφορίας είναι από μελαγχολικά έως οδυνηρά. Στα νοσοκομεία (κυρίως στο ΚΑΤ και στο ‘Ασκληπιείο’ της Βούλας) δεν υπάρχει ημέρα (και νύχτα…) που να μην καταφτάνουν μέσω του ΕΚΑΒ περιπτώσεις νέων (κυρίως) ανθρώπων με σπασμένα πόδια – χέρια – κεφάλια. Κάτι που θεωρείται πλέον οδυνηρό καθεστώς. Πρόσφατα, ζήσαμε και μια εγκληματική ενέργεια σε βάρος ηλικιωμένου ο οποίος δεν άφησε σχετικό πέρασμα (προφανώς δεν αντελήφθη τον ‘καμικάζι’) με το ΙΧ του, σε κάποιον νευρικό αναβάτη, ο οποίος -όπως διαβάσαμε από το εφιαλτικό ρεπορτάζ στα ΜΜΕ- πλησίασε το αυτοκινητάκι και επιτέθηκε με σφοδρότητα στον οδηγό.

Δυστυχώς η Πολιτεία είναι ανίκανη να βάλει τάξη στους «δίτροχους». Ο θυμός της εξαντλείται στους οδηγούς των αυτοκινήτων, με διάφορες τιμωρητικές ρυθμίσεις (κυρίως εισπρακτικές από τα εξοντωτικά πρόστιμα), έτσι και κινηθούν σε διάδρομο για τα μέσα συγκοινωνίας, ή πατήσουν διαχωριστική γραμμή. Το τελευταίο μέτρο με την κάμερα – καταγραφέα παραβάσεων μπρος-πίσω στα λεωφορεία, τα λέει όλα.