Κυβέρνηση των σκανδάλων ή κοινωνία σκάνδαλο;

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2022 10:01

Κυβέρνηση των σκανδάλων ή κοινωνία σκάνδαλο;

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Του Σωτήρη Βλάχου

Ένα 2022 γεμάτο σκάνδαλα. Ειδικά το δεύτερο μισό. Που συναγωνίζονται πιο είναι το πιο μεγάλο.

Το Μεγασκάνδαλο των Υποκλοπών ακόμη βρίσκεται σε εξέλιξη. Όπως και του βουλευτή Γρεβενών της ΝΔ, Ανδρέα Πάτση που δρούσε από μόνος του ως αρπακτικό ταμείο, ξεπουλώντας σπίτια και υποστατικά υπερχρεωμένων ανθρώπων, της ευρωβουλευτού της ΝΔ Μαρίας Σπυράκη με τις παράνομες χρεώσεις της, η υπόθεση Εύας Καϊλή για την οποία όλοι δηλώνουν σοκαρισμένοι.

Και όλα αυτά κάθονται πάνω σε ένα βουνό από άλλα σκάνδαλα της τελευταίας περιόδου. Τι να θυμίσουμε; τη Λίστα Πέτσα, το περίφημο «Σκόιλ Ελικίκου», την υπόθεση του βουλευτή της Ν.Δ Κώστα Μαραβέγια του οποίου η γυναίκα επιδοτήθηκε με 4,2 εκατομμυρια, τις απευθείας αναθέσεις ύψους 1,1 εκατομμυρίων της Σοφίας Νικολάου, γ.γ της αντεγκληματικής πολιτικής;

Με αυτή την κυβέρνηση τα πράγματα έχουν ξεφύγει. Όπως και το θράσος με το οποίο απαντά αυτή η κυβέρνηση σε όλες τις κατηγορίες.

Όμως δεν είναι αποκλειστικό της προνόμιο τα σκάνδαλα. Όσους κομματικούς μηχανισμούς δοκίμασαν να κυβερνήσουν, τους άγγιξε η υπόθεση σκάνδαλα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η αριστερά δεν διεκδικεί την εξουσία. Σημαίνει απλά ότι το σύστημα αφομοιώνει μέσα στους μηχανισμούς και την ηθική του οποιονδήποτε τολμήσει να το διαχειριστεί και όχι να το αλλάξει.

Οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες εμφανίζονται σαφώς ανεπαρκείς για να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο. Το κυβερνών κόμμα έχει την πλειοψηφία και το σύστημα του επιτρέπει να μπλοκάρει και τα αδιαμφισβήτητα με απλή ανάταση του χεριού αυτών που με το κόμμα τους ενώνουν δεσμοί επιβίωσης, τεράστιων προνομίων και ωφελημάτων σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό, πολύ περισσότερο από ότι τους ενώνει οτιδήποτε άλλο.

Οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες εμφανίζονται σαφώς ανεπαρκείς ακόμα και αν δεν λάβουμε υπόψη ότι μια σειρά ζητήματα έχουν φύγει από τον έλεγχο του εθνικού κοινοβουλίου και έχουν μεταφερθεί στο Ευρωκοινοβούλιο.

Τα εθνικά κοινοβούλια μετατρέπονται ολοένα και πιο ξεκάθαρα σε θεσμούς που όλο και λιγότερο μπορούν να αντιμετωπίσουν ζητήματα.

Αυτό δεν συνεπάγεται ότι τα αγνοείς. Συμμετέχεις σε αυτά και μέσα από το βήμα που σου παρέχουν απευθύνεσαι στο λαό για να αναδείξεις την ανεπάρκεια αυτού του θεσμού. Και πως μπορεί ο λαός να αντιμετωπίσει τα ζητήματα μέσα από τις δικές του οργανώσεις, μέσα από τη δική του κινητοποίηση.

Και με το θεσμό της δικαιοσύνης τα ζητήματα είναι τεράστια. Το σκάνδαλο Νοβάρτις, Σίεμενς, για να αναφέρουμε ενδεικτικά, έχουν εξαφανιστεί, ο Ανδρέας Πάτσης ελέγχεται για ένα απλό πλημμέλημα, ενώ μόλις την προηγούμενη εβδομάδα έγιναν έρευνες στις εταιρίες εμπορίας και διακίνησης του λογισμικού Predator, παρότι το θέμα είναι γνωστό εδώ και μήνες. Αφήνοντας τεράστιο χρόνο σε ενόχους και συνενόχους να σβήσουν τα ίχνη τους.

Η κυβέρνηση υποβαθμίζει τα ζητήματα από την μια και από την άλλη παρουσιάζει την κριτική που δέχεται ως αποτέλεσμα μιας άθλιας αντιπολίτευσης.

Η αντιπολίτευση δεν είναι άθλια. Ανεπαρκέστατη όμως είναι, όπως και εκτός στόχου.

Να κατηγορείς την κυβέρνηση της ΝΔ ως μη αρίστων, ανίκανων, ως κυβέρνηση ΑΕ (ανώνυμα εταιρεία) και όχι ως κυβέρνηση εξυπηρέτησης των καπιταλιστών, είναι μια πρώτης τάξης υπηρεσία στο σύστημα.

Η σημερινή αντιπολίτευση από Σύριζα, ΠΑΣΟΚ και εν μέρει ΜεΡΑ25 αυτό κάνει. Συγκρούεται με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, κατηγορώντας την, στην καλύτερη των περιπτώσεων, ότι κάνει χατίρια στους λίγους, όχι ότι είναι κυβέρνηση των λίγων, όπως θα είναι οποιοδήποτε δεξιός πολιτικός σχηματισμός αναδειχθεί στην κυβέρνηση.