Του Δημήτρη Λεβέντη* 
Στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και θεσμών για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων έχουν τεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Είναι γνωστό πως το ΔΝΤ καλεί σε περαιτέρω απορρυθμίσεις που θα περιορίσουν τα δικαιώματα εργαζομένων και συνδικάτων και θα ανοίξουν το δρόμο για την πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων. Είναι επίσης γνωστό πως η ελληνική κυβέρνηση από την πλευρά της θέτει επιτακτικά τόσο το ζήτημα της επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων επικαλούμενη και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, όσο και την απόρριψη των ομαδικών απολύσεων. Αυτή η επιμονή της κυβέρνησης δεν είναι ούτε για το θεαθήναι, ούτε αφορά κάποια ιδεολογική αγκύλωση...

Της Άντζελας Σκλήκα* 
Το στρατόπεδο της Καλαμάτας ήταν, είναι και θα παραμείνει άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία της πόλης και του νομού ολόκληρου…

Του Θανάση Πετράκου* 
«Η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από ψέμα», λέει ένα γνωστό γνωμικό. Αυτό ταιριάζει για τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ και τα όσα ισχυρίζονται για την εμπορική συμφωνία Ε.Ε. με τον Καναδά, γνωστή ως CETA, και τη δήθεν προστασία της φέτας...

Του Βασίλη Παπαευσταθίου* 
Κατ’αρχάς αξίζουν συγχαρητήρια σε όσους είχαν την ιδέα να διεξαχθεί μια δημόσια διαβούλευση για την βιώσιμη ανάπτυξη. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να συμμετέχεις σ’ ένα διάλογο για την πόλη σου και να ακούγονται δημόσια οι απόψεις σου. Βέβαια ως επιστήμονες προτιμάμε να…

Του Κώστα Πελετίδη* 
Αγαπητές Φίλες, Αγαπητοί Φίλοι, η ιστορική επέτειος της 8ης Μάρτη, της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας, φέρνει στη μνήμη τον αγώνα των εργατριών από τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης το 1857. Η μεγάλη της σημασία είναι ότι έθεσε στην πρώτη γραμμή την ανάγκη της πάλης για ισότιμα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στην εργασία, στη μόρφωση, στην κοινωνική ζωή. Αυτό βάζει τη σφραγίδα του στην επέτειο…

Της Βιβής Παντελάκη* 
Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη. Καθιερώθηκε σε ανάμνηση της μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας της 8ης Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, που ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η μέρα αυτή είναι επέτειος – σύμβολο των αγώνων, των θυσιών, αλλά και των κατακτήσεων όλων των γυναικών του κόσμου. Γίνεται αφετηρία νέων στόχων σε κυβερνητικό, πολιτικό, κοινωνικό και ατομικό επίπεδο για την ουσιαστική κατοχύρωση της Ισότητας των δύο φύλων σε όλες τις εκφράσεις της ζωής…

Του Σταμάρτη Μπεχράκη* 
Έχει ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση κατά τη γνώμη μου, με αφορμή τη στάση της δημοτικής αρχής Καλαμάτας να αρνηθεί την προσωρινή αρωγή σε κάποιο δημοτικό χώρο των 85 μεταναστών – προσφύγων, μεταξύ των οποίων και παιδιά, που οδήγησε το Λιμενικό Σώμα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του στην Καλαμάτα...

Του Δημήτρη Λεβέντη* 

Όταν 8 ευρωβουλευτές (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ) εγκρίνουν με την ψήφο τους τη φέτα “Made in Canada” 

Στις πρόσφατες εξελίξεις γύρω απ’ το θέμα της φέτας, αντικατοπτρίζεται όλη η υποκρισία και η ιδεοληψία του παλαιού πολιτικού συστήματος. Οι ίδιοι άνθρωποι και οι αντίστοιχοι "δημοσιογράφοι" που με οδηγό τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας κατακεραύνωναν το καλοκαίρι την σημερινή κυβέρνηση ότι τάχατε δεν προστάτευσε όσο έπρεπε το εμβληματικό μας προϊόν, πάνε στο Ευρωκοινοβούλιο και με την ψήφο τους εγκρίνουν τη feta made in Canada! «Η κυβέρνηση ξεπουλά τη φέτα», έγραφαν με πηχιαίους τίτλους διάφορες εφημερίδες...

Του Βασίλη Κοσμόπουλου* 
Η Καλαμάτα μετά την ολοκλήρωση του αυτοκινητοδρόμου, ο οποίος τη συνδέει με ασφάλεια και ταχύτητα με την Αθήνα, και την αύξηση των αεροπορικών συνδέσεών της με άλλες πόλεις, κυρίως του εξωτερικού, στοχεύει στην τουριστική της ανάπτυξη καθώς προσδοκά να καταστεί τουριστικός προορισμός. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, εν όψει και της εκπόνησης νέας συγκοινωνιακής μελέτης, η πόλη μας οφείλει, πρωτοπορώντας και στοχεύοντας να προβάλει την εικόνα μιας πόλης καινοτόμας με όραμα για το μέλλον, να εκπονήσει το δικό της Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ)...

Του Παναγιώτη Λύρα* 
Είμαστε όλοι μαζί οι άνθρωποι που έβλεπαν το συνδικαλισμό σαν μια ευκαιρία δημοσίων σχέσεων στην καλύτερη περίπτωση και σαν εξαπάτηση του εργατικού κινήματος στη χειρότερη! Είμαστε μαζί αυτοί που δεν αποδεχόμαστε την ταμπέλα του εργατοπατερισμού αλλά με τη συνείδησή μας ολάκερη θέλουμε να είμαστε ενεργοί και δρώντες ως αλληλέγγυοι πριν από όλα! Είμαστε μαζί εργαζόμενοι που ζούμε στα χειρότερα μεταπολεμικά χρόνια, είμαστε αυτοί που μας ενώνει πρώτα η έννοια μας για την επιβίωση και όχι για πολιτική ή άλλου είδους επικράτηση. Με λογική και με μέτρο κάθε βήμα. Αυτονόητο πια δεν είναι τίποτε στις εργασιακές σχέσεις και η εμπειρία δείχνει ότι η μεγάλη χιονοστιβάδα έρχεται…