ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ 

Γιώργος Αρκουλής

Σήμερα θυμήθηκα μια νεανική μου ...αλχημεία. Θεωρούσα την Μπριζίτ Μπαρντό, σύμβολο του σεξ για κάθε νέο της εποχής μου σαν μια θέα που έκανε συλλογή ωραίων ανδρών (Ντελόν, Τρυφώ, Πικολί κτλ). Με τα χρόνια, καθώς δημοσιεύματα και σχόλια σε  παγκόσμιο επίπεδο, αναθεώρησαν τα πιστεύω μου για να κατατάξω την bb στη σφαίρα των διάσημων και ωραίων γυναικών που τις θεωρείς  μισότρελες και σου προκαλούν λύπη. Κάτι σαν την δική μας βασίλισσα (μπρ!) Φειδερίκη, η οποία σαραντάρα σχεδόν ερωτευόταν ισχυρούς άνδρες (Γιαν Σματς,  Μάρσαλ...) μέχρι να καταλήξει ιέρεια του Βούδα  απομονωμένη κάπου κάτω από τον “Σταυρό του Νότου”.