Στο εργοτάξιο της αναδόχου εταιρίας “Θέμελη” καταφθάνουν καθημερινά, με φορτηγά από τον Πειραιά, σωλήνες Φ800, που κατασκευάστηκαν στην Κίνα, για τον νέο κεντρικό αγωγό υδροδότησης της Καλαμάτας από το αντλιοστάσιο του Πηδήματος. Είναι σωλήνες που έφτασαν με πλοίο στον Πειραιά πριν από τον 15Αύγουστο, φορτωμένοι σε ειδικά κοντέινερ. Τον Ιούλιο είχε έρθει άλλο πλοίο. Με το υλικό αυτό η ανάδοχος στις αρχές Σεπτεμβρίου θα ξεκινήσει και πάλι το έργο της ΔΕΥΑΚ για τον κεντρικό αγωγό, από την Άνθεια μέχρι το αντλιοστάσιο του Πηδήματος.
Ελλάδα… θάλασσα… ναυτιλία… συνυφασμένα. Προκειμένου την καλλιέργεια «ναυτιλιακού DNA» στις νέες γενιές και την άμεση διασύνδεση τους με την αγορά εργασίας, η Project Connect έχει αναπτύξει πρωτοβουλία η οποία στοχεύει στην ανάδειξη των επαγγελματικών προοπτικών που προσφέρει ο κλάδος.
Τη βαθιά του θλίψη για τον θάνατο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, σημειώνει ο Αλέξης Χαρίτσης, υπογραμμίζοντας πως μεταξύ άλλων κρατά από εκείνον το ακόλουθο αυτοβιογραφικό του σχόλιο: “Τα οράματα και τα θάματα μπορεί να αντέχουν στο χρόνο μόνο αν δεν έχουν υποστεί τη διάψευση της πραγματικότητας”...
Του Δημητρίου Σαρρή *
Πριν λίγο καιρό σε μία πρωτότυπη δραστηριότητα… πλυσίματος αυτοκινήτων, βρέθηκα σε μια παρέα, όπου συζητώντας κάναμε μία θλιβερή διαπίστωση. Το πλύσιμο αυτοκινήτων έγινε για να συγκεντρωθούν χρήματα για πυροσβεστικές αντλίες στον Ταΰγετο – ήταν μια γιορτή δημιουργικού εθελοντισμού – και έτσι σε ευχάριστο κλίμα καθώς συζητούσαμε ήρθε «το ζουμί» που θα έλεγε και η ΤΝ: κάθε αμάξι είχε «άφτιαχτα τρακαρίσματα», από γρατζουνιές έως βουλιάγματα. Όλα είχαν γίνει σε θέση στάθμευσης, από κάποιον συμπολίτη που έφυγε σιωπηλά, χωρίς να αφήσει ένα τηλέφωνο συνεννόησης, με «ευγένεια, αλληλοσεβασμό, παιδεία», όπως αναφέραμε. Τώρα που δίνουμε το «μεγάλο ραντεβού» στους δρόμους λόγω εορτοδιακοπών, τα «σιωπηλά τρακαρίσματα» επανέρχονται στο προσκήνιο, στο γενικότερο κλίμα της οδηγικής συμπεριφοράς, του σεβασμού στον συνάνθρωπο στο δρόμο και στη στάθμευση. Για έναν εκπαιδευτικό όμως, το ζήτημα είναι βαθύτερο: Τελικά τι οδηγικό ήθος μας άφησαν τόσες δεκαετίες επένδυσης στην «Κυκλοφοριακή Αγωγή»;
Του Γιάννη Πλεμμένου
Με αφορμή την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το παρόν κείμενο μας καλεί σε ένα νοερό ταξίδι για να γνωρίσουμε καλύτερα (όσο βέβαια μας το επιτρέπουν οι πηγές) το ιστορικό πρόσωπο της μητέρας του Ιησού και τις σταδιακές μεταβολές που αυτό δέχτηκε από τους μεταγενέστερους συγγραφείς. Η εικόνα που έχουν οι περισσότεροι (και που έχει επικρατήσει για πολλούς αιώνες στη Δύση) είναι ότι η Μαριάμ (η μελλοντική Θεοτόκος) είχε ταπεινή καταγωγή, όπως προκύπτει από το περιστατικό της γέννησης του Ιησού στη Βηθλεέμ, τη φυγή στην Αίγυπτο, αλλά και κάποιες αναφορές του Ιησού στον Υιό του Ανθρώπου, που δεν έχει «πού την κεφαλήν κλίναι». Σε όλα αυτά τα γεγονότα, η Μαριάμ πιστεύεται ότι βρισκόταν υπό την προστασία του Ιωσήφ ενός φτωχού μαραγκού, που εργαζόταν για τα προς το ζην και δίδαξε την τέχνη του στο μικρό Ιησού (χωρίς μεγάλη επιτυχία, όπως προκύπτει από τα ευαγγέλια). Είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα;
Στα τέλη Αυγούστου θα ξεκινήσουν και πάλι οι εργασίες, μετά από μακρόχρονη διακοπή, για τον κεντρικό αγωγό υδροδότησης από το Πήδημα στην Καλαμάτα. Στις αρχές της εβδομάδας έφτασε και το δεύτερο καράβι με σωλήνες Φ800 από την Κίνα και υπάρχει πλέον υλικό για να γίνει το δίκτυο από το αντλιοστάσιο του Πηδήματος μέχρι την Άνθεια, και από τη Θουρία μέχρι το Νοσοκομείο. Στο τμήμα από την Άνθεια μέχρι τη Θουρία ο αγωγός έχει φτιαχτεί. Ωστόσο, για το τμήμα από το Νοσοκομείο μέχρι την Καλαμάτα, μια απόσταση περίπου εφτά χιλιομέτρων, αγωγοί δεν υπάρχουν και είναι άγνωστο αν η εταιρία έχει παραγγείλει την κατασκευή τους στην Κίνα. Για το μισό τμήμα λοιπόν του αγωγού φαίνεται ότι δεν υπάρχουν σωλήνες ούτε στην Κίνα, ωστόσο ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ, Ανδρέας Καραγιάννης, τονίζει πως ο επικεφαλής της αναδόχου εταιρίας έχει δηλώσει στον δήμαρχο και τον ίδιο ότι πιστεύει πως θα έχει ολοκληρώσει το έργο μέχρι το τέλος του 2027. Είναι έργο που θα έπρεπε να έχει τελειώσει το 2022, ενώ η τελευταία παράταση λήγει το καλοκαίρι του 2027.
Δύσκολη η χθεσινή ημέρα στη Μικρομάνη… Συγγενείς, φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι αποχαιρέτησαν τον 34χρονο αστυνομικό Ανδρέα Σκαλαίο που έφυγε τόσο άδοξα, τόσο ξαφνικά, τόσο απότομα και περίεργα από τη ζωή. Πλήθος κόσμου αποχαιρέτησε, παράλληλα έναν παράλληλα τους πλέον ταλαντούχους μεσσήνιους τερματοφύλακες με προσφορά από μικρή ηλικία στον Πανθουριακό.
ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ
Γιώργος Αρκουλής
Στα πιο δημιουργικά χρόνια της διαδρομής του, ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε ρίξει πέτρα πίσω του, εγκαταστάθηκε στη μεσσηνιακή γη που τόσο αγαπούσε και πάλευε με νύχια και δόντια να σταθεί καλλιτεχνικά και οικονομικά με τα πενιχρά μέσα που διέθετε. Τότε – καρδιά καλοκαιριού ήταν- που τον γνώρισα, με αφορμή δική του παράσταση που είχε στήσει με μουσικούς στο ανοιχτό θεατράκι, πίσω από το Πάρκο του Αλμυρού. Με τον αυτοσχέδιο θίασο με την ονομασία «άποροι άρχοντες», αν δεν με απατά η μνήμη, παρουσίασε τους «Κυνικούς», με δικό του κείμενο και μουσικές προσωπικής δημιουργίας και επιλογής, με μπουζουκάκι, τζουρά και ταμπουρά. Μαγική παράσταση, με τον Νίκο να δίνει την ψυχή του, αλλά, δυστυχώς, μπροστά μόλις σε καμμιά εικοσαριά θεατές, που είχαν πληρώσει συμβολικό εισιτήριο. Η έκπληξη περίμενε αυτό το κοινό με το τέλος της παράστασης.
Πριγκίπισσα Ιζαμπώ! Η τραγική πριγκίπισσα της Καλαμάτας αυτή τη φορά έγινε έμπνευση δημιουργίας. Καμία σχέση δηλαδή με το Καλαματιανό Καρναβάλι... Ήταν το θέμα του 2ου Βιωματικού Εργαστηρίου Γλυπτικής, που ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ στο Πάρκο του Λιμενικού, ένα μήνα μετά την έναρξή του. Η πριγκίπισσα Ιζαμπώ, ως γυναίκα που τη ζωή της καθόρισαν τραγικές ανατροπές και το καθήκον, σε ένα βαθμό αποκαταστάθηκε μέσα από το Εργαστήριο Γλυπτικής που διοργάνωσε η ΑΜΚΕ Coup D' Etart. Χθες το βράδυ παρουσιάστηκαν τα έργα των καλλιτεχνών που συμμετείχαν στο Εργαστήριο, ο Αλέξανδρος Κ. Μίντζας, με τους μουσικούς του, παρουσίασε τις πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις που έγραψε για την καλλιτεχνική αυτή διοργάνωση, ενώ έγινε και αφήγηση αποσπασμάτων της “Πριγκιπέσσας Ιζαμπώ”, του Άγγελου Τερζάκη, καθώς επίσης από τη Λαϊκή Βιβλιοθήκη Καλαμάτας εκτέθηκε σπάνιο αντίτυπο του μυθιστορήματος…
Η μεσσηνιακή πρωτεύουσα γιορτάζει φέτος 10 χρόνια μουσικής δημιουργίας. Από 24 Αυγούστου - 6 Σεπτεμβρίου, οι 10ες Διεθνείς Μουσικές Ημέρες Καλαμάτας, στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας και στο Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας γιορτάζουν σε μια επετειακή διοργάνωση, με το βλέμμα παράλληλα στο μέλλον της μουσικής δημιουργίας.