Χθες, επανέλαβα την ίδια επιχείρηση. Αυτή τη φορά, η «Κ» των Αλαφούζων δεν προσφερόταν σε βαρβάτο (και πανάκριβο για τον επιχειρηματία !) πακέτο και δεν έδειχνε να έχει σουξέ πωλήσεων, μια και η προσφορά του δεύτερου βιβλίου του Καραγάτση, μη έχοντας την αβάντα από προβαλλόμενο τηλεοπτικό σίριαλ και τυπωμένο σε πολύ πρόχειρη έκδοση (λίγες σελίδες, μέτρια ποιότητα χαρτιού, απελπιστικά άσχημο εξώφυλλο κλπ.) δεν τράβαγε τους πελάτες κι’ ας επρόκειτο για το σπουδαίο μυθιστόρημα «Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν».
Εν πάση περιπτώσει, η ουσία είναι ότι με δύο -το πολύ- κυριακάτικα φύλλα (που ανήκουν σε εφοπλιστές-καναλάρχες) οι λοιπές εκδοτικές προσπάθειες αγκομαχούν να ακολουθήσουν, και είναι λογικό να ζημιώνουν για τα καλά τα αφεντικά τους. Το ότι, κάποια στιγμή τα χρέη θα «τακτοποιηθούν» ή όχι, είναι μια άλλη θλιβερή ιστορία. Το σίγουρο είναι ότι η διαφήμιση θα συνεχίσει να πηγαίνει στα έντυπα που κυριαρχούν στις πωλήσεις και «όλοι οι άλλοι να πάνε να… προσευχηθούν για το μέλλον τους».
Το «παιχνίδι» του καρχαρία και τις…αθερίνας στον γραπτό Τύπο, ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια, τότε που το «Έθνος» του μεγαλοκατασκευαστή Γιώργου Μπόμπολα ζήλεψε ένα μικρό περιοδικάκι που έβγαζε ένας φουκαράς εκδότης μια φορά τον μήνα, με θέματα το κυνήγι και το ψάρεμα. Διέθετε λίγες σελίδες σε χαρτί ταπεινό και μόνο στο οπισθόφυλλο είχε μια διαφήμιση. Η ηγεσία του ‘Έθνους’, ρώτησε πόσοι ήταν οι κυνηγοί στην Ελλάδα και μόλις έμαθε το νούμερο (πάνω από 200.000) αποφάσισε να προσφέρει δωρεάν ως ένθετο στους αναγνώστες ειδικό πλούσιο περιοδικό (με σημαντικά διαφημιστικά έσοδα βεβαίως…) για τους κυνηγούς και τους ερασιτέχνες ψαράδες. Εννοείται ότι ο φουκαράς μικροεκδότης του μεροκάματου, έκλεισε την επιχείρηση και εξαφανίστηκε από τον χάρτη των περιοδικών. ‘Όπως είχε εξαφανιστεί την ίδια εποχή το διάσημο (με πρώτη πανελλήνια κυκλοφορία) περιοδικό χαμηλής τιμής «Ρομάντζο» του Θεοφανίδη, το οποίο απέκτησε με επιθετική αγορά ο Χρήστος Λαμπράκης (για να το κλείσει (!) προκειμένου να σταματήσει να χάνει φύλλα στις πωλήσεις, ο εβδομαδιαίος «Ταχυδρόμος» του συγκροτήματος της Χρήστου Λαδά.
ΥΓ. Το ότι ο Ταχυδρόμος ήταν σπουδαίο περιοδικό για την εποχή του δεν σημαίνει ότι το Ρομάντζο ήταν «για πέταμα». Μόνο οι στήλες του Τσιφόρου, οι γελοιογραφίες του Αρχέλαου και τα κοινωνικά του ρεπορτάζ (που ενδιέφεραν ολόκληρη την ελληνική οικογένεια) είχαν την αξία τους.
*Από το zougla.gr
ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ
Ο ‘κόφτης’ είναι για τα χειρουργεία…
Μια επέτειος που δεν πρέπει να ξεχνάμε…
Η ασιατική Ευρώπη και τα άτυχα σπορ…
Σταθερή των αριθμών η μελαγχολία…
Πάντα επίκαιρος ο Μ. Ελευθερίου
Με την Μπλάνσετ για λίγο χαμόγελο…
Για τον ποιητή της «Μαύρης θάλασσας»
Ο Τζαβέλλας είναι ο κορυφαίος!
Ο Φώτης Κόντογλου μέλος της ΕΣΗΕΑ 74 χρόνια μετά την εκδημία του!
‘Οταν δικαιώνεται… η ‘Γλυκιά Συμμορία’
Έτοιμος για τίτλο ο Ρουί Βιττόρια!
Η κοροϊδία των πολιτών συνεχίστηκε στην ΔΕΘ!
Μουρίνιο: έγινε κροίσος από τις απολύσεις!
Αλυτα τα προβλήματα. Γιατί άραγε;
Φτώχεια και μιζέρια σε άδεια γήπεδα…
Που θα πάει; Θα γίνουμε Ελβετία!
Στα 4,65 του ευρώ τα 100 gr σοκολάτας Dubai της ΙΟΝ… (η εταιρεία βραβεύτηκε)
Τα φύλλα πέφτουν (δικαιολογημένα…)
