Όσο το πρόβλημα έμενε στην διαφθορά που εξανέμιζε το δημόσιο χρήμα ίσως ελπίζαμε ότι, τουλάχιστον τα πράγματα κατασκευάζονται κανονικά, με ποιότητα «α». Κάποιοι παλιότεροι λένε ότι τριάντα – σαράντα χρόνια πριν, όλα τα δημόσια έργα κατέληγαν τουλάχιστον στο ένα τρίτο ακριβότερα από τον προϋπολογισμό, στις ειδήσεις οι «μίζες» έδιναν και έπαιρναν, αλλά εκτός από ένα υποβρύχιο, μάλλον, όλα τα δημόσια έργα λειτουργούσαν, σαν να ήταν «α΄διαλογής».

Η «β΄ διαλογή» και ακόμη πιο κάτω άρχισε να κραυγάζει με τα «σκόιλ ελικίκου». Αλλά και πάλι δε μας πείραξε γιατί τα μεγάλα προβλήματα παρέμεναν απλώς στην διασπάθιση π.χ. στην «λίστα των ΜΜΕ», ενώ η μη επένδυση σε ΜΕΘ συνδυασμένη με το χαμό τριάντα τριών χιλιάδων συνανθρώπων μας, ήταν μη επένδυση και όχι επένδυση σε «β΄ διαλογή».

Ξυπνάς, όμως, ένα πρωί και διαπιστώνεις ότι τελικά όλα γύρω σου μετατρέπονται σε «β’ διαλογής», ακόμη και αυτά που θα έπρεπε να είναι «κόκκινη γραμμή», όπως το Μετρό της Θεσσαλονίκης και κυρίως ο σιδηρόδρομος, που η λέξη «τριτοκοσμικός» σε καμία περίπτωση δεν τον περιγράφει.

Κι αν μια χώρα μετατρέπεται σιγά – σιγά σε «β΄ διαλογής», ίσως λες, «ε, δεν πειράζει μια πόλη μπορεί να την γλιτώσει»…

Αμ δε!

Η Αθήνα, η πρωτεύουσα έχει πέσει πιο χαμηλά. Εγκαταλελειμμένες γειτονιές, βίαιες αλλαγές χρήσης ακινήτων, με χρυσές βίζες, και αγοραίες φούσκες, παράξενες πολιτιστικές εκδηλώσεις με καλλιτέχνες να πληρώνονται λεπτό και χιλιάρικο και η ουσία να μην αλλάζει: Μια πρωτεύουσα του πεντελικού μαρμάρου γίνεται τσιμεντόχρωμα που σκάει σε έναν «μεγάλο περίπατο».

Μήπως δε θα τη γλιτώσει και η δική μας πόλη; Και τσιμεντόχρωμα έχει και σταμπωτό και μωβ θέατρο στη ρεματιά, και τα κάγκελα του παραλόγου στο πάρκο της, και αν κοιτάξεις κάτω όταν περπατάς δεν μπαίνει πλέον κυβόλιθος ίσιος χωρίς στραβό κόψιμο και μπαλώματα από τσιμέντο, όπως – όπως (στο νέο έργο μιλάμε τώρα). Και στον πολιτισμό την πατήσαμε κι εμείς και πορευόμαστε όπως – όπως σε όλες τις τέχνες ανεξαιρέτως και δώσαμε περισσότερα για φώτα και ένταση από όσα δώσαμε στους καλλιτέχνες.  

Και καθώς πλέον, όλος ο πλανήτης παρακολουθεί πώς γινόμαστε μια χώρα «β΄διαλογής» - ίσως  και πιο κάτω - αναρωτιέται κανείς εύλογα: Θα την γλιτώσει η πόλη μας ή μήπως είναι ήδη εκεί;

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Ας μιλήσουμε για δημοτικά τέλη

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: «Οι ‘κολλητοί’ είναι πάντα μέτριοι»: Πως η αναξιοκρατία γίνεται καθημερινός βιασμός

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Κι αν ο Ταΰγετος δεν χρειάζεται «ανάπτυξη»; Τί μαρτυρούν τα δεδομένα

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Οι «τρελοί», οι «καθαροί» και οι… πονηροί

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Τα θλιβερά καταστήματα της Κυριακής

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ Τεστ: Πόσο καλοί είμαστε για τα παιδιά μας;

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Ο κερατάς και ο διεφθαρμένος

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ - Eurovision: Ελληνική μουσική, ώρα… μηδέν!

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Πώς ένας δήμος έβαλε κλιματιστικά και ανεμιστήρες στα σχολεία

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Ας μιλήσουμε για δημοτικά τέλη

ΑΚΡΑΙΑ ΝΕΩΤΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ: Ιδιωτικοποιήστε τα ηχητικά τώρα