ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ

Γιώργος Αρκουλής 

Πικρά κύλησε το τελευταίο τριήμερο της εβδομάδας, που μόλις αφήσαμε πίσω, κι’ αυτό γιατί ο υπογράφων αυτή την φιλόξενη (και έντιμη από δημοσιογραφική άποψη!) στήλη, έζησε ένα παράξενο γεγονός. Στο  χρονογράφημα, λοιπόν της περασμένης Δευτέρας 5 τρέχοντος, θυμήθηκα έναν παλιό γείτονα των νεανικών μου χρόνων, στη φτωχογειτονιά, με αφορμή ένα επιτυχημένο σποτ για την ΔΕΗ, όταν εργαζόταν ως διαφημιστής. Ήταν ο σπουδαίος συγγραφέας, ωραίος Πειραιώτης και πιστός στις ιδέες του που μέσα από τα γραφτά του έβγαζε ρεαλισμό, τόλμη, δικαιοσύνη και αντικομφορμισμό. Τον Διονύση Χαριτόπουλο, με πατέρα από την Μέσα Μάνη και μητέρα από ανταρτοχώρι της Ευρυτανίας, στις παρυφές της Χελιδόνας. Τέσσερις μέρες μετά το δημοσίευμα, διάβασα ότι ο Διονύσης άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Εκτός από τον γιο του, ουδείς άλλος γνώριζε για το πρόβλημα υγείας που δεν μπόρεσε να αναχαιτίσει, ούτε καν ο εκδότης του Βαγγέλης Γεωργακάκης (Τοπος-Μοτίβο). Κι’ αν δεν ζούσαμε στην εποχή των σόσιαλ μίντια, ούτε θα είχαμε αντιληφθεί την πικρή είδηση (βλέπετε, τα φύλλα του Σαββατοκύριακου τυπώνονται Παρασκευή νωρίς-νωρίς…)