Μια επιλογή πολύ ασεβής

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2026 00:28

Μια επιλογή πολύ ασεβής

ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ

Γιώργος Αρκουλής

Τελικά, δεν υπάρχει μέρα να μη θυμηθώ τον μέγιστο Έλληνα Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος είχε δηλώσει «Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση δύναμη έχει η ασημαντότητα»!

Αυτή τη φορά, αφορμή δόθηκε από την εκπομπή The voice of Greece Powered. (Αν γνωρίζετε την αγγλική θα ευχαριστηθείτε τον τίτλο, αλλά δεν βρίσκεται εκεί το μείζον πρόβλημα!). Στην τρίωρη, λοιπόν, εκπομπή του ΣΚΑΙ TV, με κριτές τον έξοχο τραγουδιστή – διασκεδαστή Πάνο Μουζουράκη, τον πασίγνωστο ως κινηματογραφικό Καζαντζίδη κ. Χρήστο Μάστορα, την συμπαθή κυρία Πάολα και την έμπειρη κυρία Έλενα Παπαρίζου. Αυτοί κρίνουν υποψήφιους σταρ – τραγουδιστές του μέλλοντός μας κτλ. Η εν λόγω εκπομπή, λέγεται πως είναι κόπια αντίστοιχου αμερικάνικου σόου που σκοράρει εδώ και δώδεκα χρόνια πολύ μεγάλη επιτυχία (πιθανώς μεγαλύτερη της «αιωνόβιας» Στην υγειά μας ρε παιδιά», ενώ μπροστά της, φοβάμαι πως η «Παρέα» του Μυλωνά δεν πιάνει «χαρτοσιά».

Και τώρα το πρόβλημα.

Στην εκπομπή που ατυχώς έπεσε στην αντίληψή μου, εμφανίστηκε -μεταξύ άλλων- μία πολύ συμπαθής νεαρή κυρία, η οποία με άνεση (και άγνοια κινδύνου θα έλεγα…) είχε επιλέξει ένα κλασικό αριστούργημα του ρεμπέτικου, και το παρουσίασε γνωρίζοντας ότι «πατάει» πάνω στην ερμηνεία της θεϊκής Σωτηρίας Μπέλλου.

Ήταν η «Πειραιώτισσα» του Γιάννη Παπαϊωάννου σε επίσης αριστουργηματικούς στίχους του υποτιμημένου από το σύστημα και τους ιστορικούς Κώστα Μάνεση. Δεν θέλω να κρίνω την ερμηνεύτρια, μάλλον θα την συγχαρώ για το θάρρος της να ψάξει την τύχη της απέναντι σε ιστορικούς κολοσσούς του μουσικού μας Πολιτισμού. Οι κριτές έμειναν άφωνοι και φάνηκε να ψάχνουν προσεκτικά τις λέξεις που θα έλεγαν ώστε να πέσει «στα μαλακά» η σύγκριση του χάους με το δέος.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, τι νόημα έχει νέοι και νέες να βγάζουν από το ντουλάπι με τα μουσικά μας τιμαλφή τραγούδια που δεν πρέπει να αγγίζονται; Όσο για την «Πειραιώτισσα», επειδή έπρεπε να μάθω το πού, το πότε και το γιατί της δημιουργίας της, κατέφυγα στο γνωστό «ψαχτίρι» και ανακάλυψα θησαυρό.

Λοιπόν, το ρομαντικό αυτό ζεϊμπέκικο του Παπαϊωάννου γράφτηκε τον Οκτώβρη του 1948, και οι στίχοι του Μάνεση, αφορούσαν μια πανέμορφη Πειραιώτισσα αντάρτισσα, την Διαμάντω Κουμπάκη, θρυλική καπετάνισσα, που στις 17 Αυγούστου του 1944, στην πιο αιματοβαμμένη ημέρα για την Ιστορία της Κοκκινιάς, στο μεγάλο μπλόκο των ναζί και των συνεργών τους, συνελήφθη και βασανίστηκε από τους ταγματασφαλίτες μέχρι θανάτου.

‘Εγραψε ο Μάνεσης:

«Απ’ την ώρα στο λιμάνι που σε μπάνισα

στην καρδιά μου σ’ έχω βάλει καπετάνισσα»

Όμως η λογοκρισία επενέβη και ζήτησαν από τους δημιουργούς να «συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις». Σκοτεινή, βλέπετε η εποχή, λίγο πριν τον Εμφύλιο… Έτσι, αντί «στην καρδιά μου σ’ έχω βάλει καπετάνισσα» μπήκε ο στίχος «την καρδούλα μου κυρά μου την αφάνισα».

Το υπέροχο τραγούδι, ίσως το ωραιότερο του μπαρμπα Γιάννη (μαζί με «Τα παράθυρα κλεισμένα», συμπληρώνουν οι στίχοι:

«Σαν εσένα άλλη γυναίκα δεν εγνώρισα

Στην αγάπη πιο πλανεύτρα και πιο γόησσα»

«Πειραιώτισσα το έχεις μες στο αίμα σου

Να τρελαίνονται οι άντρες μ’ ένα βλέμμα σου».

ΥΓ: Πλήθος από αξιόλογες και φυσικά επιτυχημένες κυρίες του επαγγελματικού τραγουδιού έχουν ερμηνεύσει το εν λόγω τραγούδι, όμως την συγκλονιστική επιτυχία της Μπέλλου, φοβάμαι πως δεν κατάφεραν να πλησιάσουν.