Τετάρτη, 01 Δεκεμβρίου 2021 20:47

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Απογραφή πληθυσμού και Εκπαίδευση

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Απογραφή πληθυσμού και Εκπαίδευση

Αγαπητέ αρχισυντάκτη, 
                                          η προτεραιότητα να απογράψουμε τις μπανιέρες και ντουζιέρες των σπιτιών και όχι, ας πούμε, την ικανότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο από αυτά, φαντάζομαι, προβληματίζει κάθε σκεπτόμενο «αυτοαπογραφόμενο» – όπως αναφέρεται – πολίτη που εισέρχεται στην πλατφόρμα της «απογραφής 2021». Αν αναλογιστεί κανείς πως το μέλλον της χώρας μας κρίνεται και από τις προτεραιότητες των ερωτημάτων της εθνικής απογραφής πληθυσμού, τα αποκαρδιωτικά μηνύματα είναι πολλά. Για παράδειγμα, η πολιτεία ενδιαφέρεται, σαν να ήταν έμπορος ακινήτων, για την πιθανότητα βραχυχρόνιας μίσθωσης των σπιτιών μας και την ίδια στιγμή δεν ρωτά τίποτα για την εκπαίδευση των πολιτών, ως εάν η συρρίκνωση της Εκπαίδευσης με αύξηση του αριθμού μαθητών σε μειούμενες σχολικές μονάδες να είναι προαποφασισμένη. Κι αν έχετε αμφιβολία πως συμπληρώνοντας τα απογραφικά μας στοιχεία «βλέπει» κανείς το μέλλον της Ελλάδας μέσα από τις ερωτήσεις που απαντά, σας θυμίζω τι αναφέρει η ίδια η επιστολή του απογραφικού προγράμματος, ότι δηλαδή «τα αποτελέσματα της απογραφής είναι απαραίτητα για τη χάραξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της Χώρας»… 

Θα χαραχθεί, λοιπόν, μια κοινωνική πολιτική στη χώρα, χωρίς κανένα στοιχείο για τις συνθήκες και την ποιότητα εκπαίδευσης των πολιτών της. Δεν ενδιαφέρουν ζητήματα όπως:

- Φοιτούν όλα τα παιδιά και πώς, στην υποχρεωτική εκπαίδευση; 

- Πόσο απέχει η σχολική μονάδα από την οικία του μαθητή, εφ’ όσον, βέβαια, υπάρχει σχολική μονάδα; 

- Τί επιπτώσεις έχει το διαρκές κλείσιμο των σχολικών μονάδων στη μετακίνηση των πληθυσμών;

- Ποια τα χαρακτηριστικά και οι επιπτώσεις της εσωτερικής φοιτητικής μετανάστευσης; 

- Ποιά η σχέση του πολίτη με τη «δια βίου εκπαίδευση» (όρος που δεν υφίσταται, βέβαια, πουθενά); 

- Ποιά η σχέση της «δια βίου εκπαίδευσης» των πολιτών και του τόπου που ζουν; 

 

* * * 

 

Για να μην αναφερθούμε στο φλέγον θέμα του διαδικτύου, όχι μόνο σε σχέση με την Εκπαίδευση αλλά και την εργασία. 

- Υπάρχει ενσύρματη συνδεσιμότητα με το διαδίκτυο στο σπίτι;  Τί ποιότητας είναι;

- Είναι η σύνδεση αξιοπρεπής ώστε να καλύπτει τις ανάγκες συνδεσιμότητας σε κανονικές συνθήκες; 

Οι περισσότεροι εδώ «θα αναστενάξουν», γιατί δεκαετίες τώρα ακούμε και πληρώνουμε υποσχέσεις για απίστευτες ταχύτητες ενώ είναι ζήτημα αν έχει γίνει καμία ουσιαστική αύξηση ταχυτήτων τα τελευταία πολλά χρόνια… Αποκορύφωμα αποτελούν τα όσα ζούμε στην πανδημία, όπου οι ανάγκες για συνδεσιμότητα είναι μεγάλες. 

Άραγε, εκεί που κάποτε λέγαμε σπίτι με «φως, νερό, τηλέφωνο» δεν είναι πλέον και το «διαδίκτυο», ισότιμο αγαθό;

Το θέμα μας όμως είναι πιο ουσιαστικό, αφορά όχι μόνο την «ποιότητα ζωής όλων», όπως αναφέρει η επιστολή – πρόσκληση, αλλά και την ποιότητα εκπαίδευσης, εργασίας, καθώς και την εθνική οικονομία μας. Για παράδειγμα:

- Προσμετρούνται πουθενά και υπολογίζονται ως «κεφάλαιο» οι λεγόμενοι «ψηφιακοί νομάδες»; 

- Αντιμετωπίζεται η τηλε-εργασία ως διέξοδος στην ερήμωση της περιφέρειας, με ενίσχυση της αποκέντρωσης; 

- Θα έχουν τα παιδιά και οι γονείς λειτουργικές τηλε-συνδέσεις στον επόμενο – ποτέ να μην έρθει – εγκλεισμό;  

Δυστυχώς, απογραφικά και η εργασία φαίνεται να έχει την ίδια μοίρα με την Εκπαίδευση: Δεν θα αξιοποιηθούν τα εθνικά στατιστικά στοιχεία για τη χάραξη ούτε εκπαιδευτικής πολιτικής, ούτε εργασιακής πολιτικής. 

Αδιαφορία για απογραφή της πραγματικότητάς μας, σαν οι αποφάσεις να έχουν ληφθεί «για εμάς, χωρίς εμάς». 

Κι ας είναι η εργασία και η εκπαίδευση πυλώνες για την «οικονομική πολιτική», που επικαλείται η προαναφερθείσα επιστολή – πρόσκληση για απογραφή. 

* * *

 

Συγχωρέστε μου, αγαπητέ αρχισυντάκτη, τα αισθήματα έκπληξης και την κριτική που κάνω σε θέματα στατιστικής και πολιτικής, ούσα παραπαιδαγωγός.

Ισχύει και για μένα ό,τι και για πολλούς άλλους, δηλαδή ότι το σύγχρονο μορφωτικό επίπεδο και η διάχυση της επιστημονικής γνώσης έχει κάνει πολλούς και πολλές από εμάς να έχουμε λόγο για πράγματα που δεν είναι η ειδικότητα μας  - αν και όσα αναφέρονται εδώ αν μη τι άλλο αφορούν παιδαγωγούς και παραπαιδαγωγούς.

Ομολογώ πως κάποιες φορές η έκταση του φαινομένου φτάνει ώστε π.χ. ένας ανειδίκευτος εργαζόμενος να διεκδικεί να έχει την ίδια εγκυρότητα σε θέματα υγείας με έναν διδάκτορα Λοιμωξιολόγο με αντικειμενικά αναγνωρισμένο κύρος. 

Όμως εδώ τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. 

Ο σύγχρονος σκεπτόμενος πολίτης έχει κατανοήσει πως όταν γίνεται «άθροισμα απαντήσεων», το αποτέλεσμα δίνει ουσιαστικά πορίσματα μόνο αν ξέρουμε τον τρόπο και τις σκοπιμότητες εκμαίευσης των απαντήσεων αυτών. 

Γνωρίζουμε π.χ. ότι ο τρόπος που διατυπώνονται οι ερωτήσεις στις δημοσκοπήσεις, το δείγμα και άλλα στοιχεία καθοδηγούν τα αποτελέσματα και δε θα πρέπει να τα αποδεχόμαστε ως «ουδέτερα» χωρίς να γνωρίζουμε τις συνθήκες αυτές. Γνωρίζουμε πλέον πως δεν υπάρχουν δημοσκοπικά πορίσματα χωρίς σκοπιμότητες.

Γιατί το αγνοούμε αυτό στα απογραφικά πορίσματα; Επειδή γίνονται κάθε δέκα χρόνια; 

* * *

Η εθνική απογραφή είναι εδώ, μια δυνατότητα για εθνική και κοινωνική ανάταση, μια φορά στα δέκα χρόνια, μια δυνατότητα για καλύτερη Εκπαίδευση, Εργασία, ακόμη και Υγεία, Πολιτισμό, αν θέλετε. Μια δυνατότητα για καλύτερη «ποιότητα ζωής όλων». Δεν το λέω εγώ αλλά η απογραφική πρόσκληση όπως σας είπα. 

Και καταλαβαίνουμε πως αυτή η δυνατότητα, η «μια φορά στα δέκα χρόνια», χάθηκε, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Εκπαίδευση. 

Δεν ακούγεται κανείς επιστήμονας να αναφέρει κάτι, κάτι θετικό ή αρνητικό για τα παραπάνω. 

Για μια απογραφή, που μοιάζει μια αποκάλυψη του μέλλοντός μας… 

Ας τα σκεφτούμε, λοιπόν, όλα αυτά, υπάρχει χρόνος, λογικά, τα επόμενα… δέκα χρόνια!

 

Καλή μικρή σαρακοστή να έχουμε,

Η παραπαιδαγωγός




Επιστολή μιας “παραπαιδαγωγού”: Τρεις βίδες όλες κι όλες…

Επιστολή μιας “παραπαιδαγωγού”: Χριστουγεννολούλουδα

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Ακρωτηριασμένη πόλη…

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Άσχετη από Μουσική»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Νεκροταφείο Τραίνων»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Στοπ» για τους ποδηλάτες

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Το «σχολείο του μέλλοντος»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Σάντα Μπίλης έρχεται»!

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Μέλλον χωρίς Παρελθόν

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Στο διαδίκτυο είμαστε όλοι ενήλικες»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Δημόσια, Δωρεάν (τηλε)Εκπαίδευση»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Καταναλώνοντας προϊόντα βιασμού

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Αξιολογώντας το σχολείο «Κοινωνία»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: H εφηβική «επανάσταση της υποταγής»

Επιστολές μιας Παραπαιδαγωγού: Μέχρι η υγιής Κοινωνία να γίνει μόδα…

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Το κόλπο της παραγραφής

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «όλοι σε φωνάζαν αρχηγό»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: “Έτσι κάνουν όλοι”

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Δεκαπέντε μαθητές: «Θα το αντέχαμε;»

20 επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Απολογισμός: «κολαστήριο τρένων», «λάικ» και άλλα

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Αγωγή των Μέσων» vs «Σοσιαλμιντιοκρατία»;

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Η κατσίκα του γείτονα» και «του χωριού»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Ποιός χορηγεί ποιόν;»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Του Θεού τα πράγματα»

Επιστολές μας παραπαιδαγωγού: Για να λέμε την «Αλήθεια»…

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Ο πιο σκληρός θάνατός μας...

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Ο τοίχος είχε τη δική του ιστορία…

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Θρυμματισμός» ή «αφανισμός»;

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: ‘Όχι άλλη… «Ανακύκλωση»!

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Σχολεία του «φαίνεσθαι» και του «είναι»

Επιστολές μιας Παραπαιδαγωγού: «Δωρεά Αντισωμάτων COVID-19»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Διαγωνισμός Καλύτερου Εργολάβου»

Επιστολές μιας Παραπαιδαγωγού: Προς «Φύλακες Φυλακτηρίων Γνώσης»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Η αποτυχία των αθλητών

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: «Ανεξάρτητη Αρχή Δασικού Πλούτου»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Γιατί ρημάζουν τα χωριά μας

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Ο «κάθε πικραμένος» και η Εκπαίδευση

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Η «σκληρότητα» των «ήπιων δεξιοτήτων»

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Εκφοβίζοντας την Παιδαγωγική

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Τα γονεϊκά δικαιώματα

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Ένα μεγάλο μουσικό «πείραμα»…