Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Όχι άλλο «κουτόχορτο»

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2023 01:07

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Όχι άλλο «κουτόχορτο»

Αγαπητέ αρχισυντάκτη,

είναι να αναρωτιέται κανείς πως διασταύρωσαν τα ΜΜΕ ότι «καθηγητικό προσωπικό διάσημου πανεπιστημίου επισκέφτηκε την Δημαρχία», γιατί δεν βρίσκω πουθενά να υπάρχει ιδιότητα πανεπιστημιακού. Ψάχνω και όλο και περισσότερο νοιώθω πως κάποιοι με θεωρούν «ακαδημαϊκά αμόρφωτη» που μπορούν να την ταΐσουν «κουτόχορτο», στο πλαίσιο μιας συνολικότερης «αρπαχτής εντυπώσεων» βασισμένης στην εμπιστοσύνη του απλού ανθρώπου για τα αυτονόητα. Αν είναι έτσι, έχουμε μια ακόμη ένδειξη της άγνοιάς μας ως πολίτες για βασικά ακαδημαϊκά πράγματα, αλλά και της υποτίμησής μας από ψεύτικους και αληθινούς «καθηγητάδες». Οι πρώτοι μας υποτιμούν για προφανείς λόγους, οι δεύτεροι γιατί δε μας προστατεύουν, τελικά, από την παραπλάνηση των πρώτων. Κι όλα αυτά σε μια στιγμή που η αξιοπιστία της επιστημονικότητας βάλλεται διεθνώς λόγω των πολλών δυνατοτήτων εξαπάτησης που δίνουν οι νέες τεχνολογίες.

Κι αν όντως καθηγητές πανεπιστημίου επισκέπτονται τις δημοτικές αρχές και τις όποιες αρχές, γιατί αυτό είναι σημαντικό νέο;

Σε πιο βαθμό οι πολιτικές καθορίζονται από «γνωριμίες», «προτάσεις» κ.λπ., που το λιγότερο που φανερώνουν είναι τυχαιότητα; Δεν έχει η πολιτεία θεσμούς που απαρτίζονται από καθηγητές πανεπιστημίου;

Κι αν δεν έχει και χρειάζεται, γιατί δεν φτιάχνει;

Να διαλέξει τους καλύτερους, τους καταλληλότερους με αποδείξεις.

Βέβαια, θα μου πείτε, γιατί ένας καλός επιστήμονας πρέπει απαραίτητα να είναι πανεπιστημιακός;

Μήπως το έργο δεν μετράει, παρά μόνο τα όποια αξιώματα;

Υπάρχει βέβαια και το πρόβλημα των άξιων, δημιουργικών, ανιδιοτελών επιστημόνων που δε επιδιώκουν καμία σχέση με διαδικασίες που έχουν γίνει ή μπορούν να γίνουν από πεδία προσωπικών συμφερόντων και κακοδιαχείρισης, έως πεδία ηθικής παρακμής και διαφθοράς.

Είναι πρόβλημα, γιατί ποτέ αυτοί οι άνθρωποι δε θα προσφέρουν στην κοινωνία.

Και τί κάνει στ’ αλήθεια έναν πανεπιστημιακό καλό;

Οι περγαμηνές του; Μα αυτές μπορεί να τις έχει και ένας επιστήμονας που τελικά δεν θα αποδειχθεί καλός. Ακόμη κι ένας επιστήμονας που τελικά θα αποδειχθεί εξαπατητής. Το ξέρουμε αυτό γιατί αρκετές φορές όταν συμβαίνει – ευτυχώς – δεν κόβεται ως είδηση ούτε από τα «συστημικά» μέσα.

Τα κατ’ ουσίαν αναληθή, ή ψευδή βιογραφικά μας έχουν απασχολήσει αρκετές φορές.

Είναι, όμως, δυνατόν όποιος περάσει την πόρτα ενός κυβερνείου, με μια φωτογραφία και ένα άρθρο στα ΜΜΕ να παρουσιάζεται ως αξιότερος λόγου από όλους τους ομότιμούς του επειδή δεν «ταξιδεύουν» όπως αυτός, αλλά είναι στο πανεπιστήμιό τους και δουλεύουν - χωρίς να τους προσκαλέσει, βέβαια, κανείς πολιτειακός παράγοντας;

Στην εκπαίδευση το ξέρουμε καλά ότι οι περγαμηνές δεν κάνουν τον επιστήμονα. Δεν αρκούν.

Έχουμε κι εμείς το τραύμα ενός συστήματος που προκρίνει τα λεγόμενα «τυπικά προσόντα», σε βαθμό που να θεωρείται καλός εκπαιδευτικός κάποιος, που δεν αποδείχθηκε ποτέ ότι μπήκε σε ένα σχολείο ζωντανεύοντάς το, ότι μπήκε στην τάξη και την έκανε υπέροχο τόπο να ζει ένα παιδί, ότι έκανε το μάθημα περιπέτεια γνωστικής απόλαυσης μέσα και έξω από το σχολείο.

Ξέρουμε όλοι ότι οι εξαιρετικοί εκπαιδευτικοί σημαίνουν πολλά για τους μαθητές τους, αλλά όχι για την πολιτεία…

Τουλάχιστον όχι ακόμα.

Η ξύλινη γλώσσα των τυπικών προσόντων αποκτημένων σε «στίβους» που μπορεί να αμφισβητούνται σιωπηρά ή φανερά, σε έναν κόσμο αξιών σε μετάβαση, έχει μολύνει και τον εργασιακό χώρο της εκπαίδευσης.

Άλλωστε η εκπαίδευση υποφέρει και από εκείνους του «πανεπιστημιακούς» που μην έχοντας καμία σχέση με την σχολική τάξη, γνωμοδοτούν και παράγουν «έργο» γι’ αυτή.

Ακόμη και τα πρόσφατα τραγελαφικά που έζησε η χώρα στην υποτιθέμενη εκπαίδευση νέων εκπαιδευτικών, με την οποία γέλασε κάθε πικραμένος, κι αυτά με κάποια υποτιθέμενη «πανεπιστημιακή αρχή» συνδέονται…

Όχι βέβαια ότι δεν υπάρχουν αξιοπρεπέστατοι πανεπιστημιακοί εντός και εκτός της χώρας που τα επισημαίνουν αυτά και άλλα πολλά. Αναφέρω και τους «εκτός» για το γνωστό πρόβλημα να μην μπορεί να προσελκύσει η χώρα μας αξιολογότατους Έλληνες επιστήμονες.

Όμως να που τα ΜΜΕ «διαπρέπουν» κι εκεί βάζοντας ένα ακόμη φίλτρο στην αξιοπρέπεια.

Γιατί εδώ η εγχώρια ενημέρωση είναι πρόβλημα και για τα ακαδημαϊκά θέματα, όπως και για όλα τα άλλα.

Πόσοι άραγε γνωρίζουν τα ατέλειωτα φαινόμενα διαφθοράς και παρακμής που συναντά κανείς στον ακαδημαϊκό – επιστημονικό χώρο σε όλα τα στάδιά του; Από τις σπουδές, ως τις μεταπτυχιακές σπουδές, ως την έρευνα, ως τις δημοσιεύσεις, ως τις επιλογές των πανεπιστημιακών, την ανάδειξή τους και πάει λέγοντας;

Τί – θα την πω – «ακαδημαϊκή παιδεία» έχουμε στ’ αλήθεια;

Τί ξέρουμε για όλα αυτά; Και το πιο δύσκολο από όλα:

Τί μαθαίνει το σχολείο για το πανεπιστήμιο και την ακαδημαϊκή ζωή στους μαθητές μας;

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα αποδεδειγμένα πλέον αποθαρρύνει τα παιδιά να φοιτήσουν στο δημόσιο, διαβαθμισμένο, συνταγματικό και θεσμικό Πανεπιστήμιο.

Και όσα από τα παιδιά μας καταφέρουν τελικά να φοιτήσουν στο πανεπιστήμιο, βρίσκονται μπροστά σε καταστάσεις για τις οποίες κανείς δεν τα προετοίμασε.

Επιπλέον ίσως βρεθούν και σε καταστάσεις που δεν μπορούσαν να διανοηθούν και φυσικά οι γονείς τους και να τους τις εξηγήσουν τα παιδιά τους δε θα μπορέσουν να τις καταλάβουν.

Είναι ζήτημα αν τα παιδιά μας μπορούν μέσα σε όλα αυτά να κατανοήσουν τον αγώνα των ηθικών πανεπιστημιακών δασκάλων τους και να εμπνευστούν από αυτόν.

Ίσως πρέπει να λογίζουμε ως ήρωες τα παιδιά μας που καταφέρνουν όχι απλά να αποφοιτήσουν χωρίς εκπτώσεις στην ηθική τους, λόγω του υπαρκτού παρα-ακαδημαϊκού πλαισίου, αλλά και να καταφέρουν να τιμήσουν τον όρκο τους και να παραμείνουν «Άνθρωποι» και ηθικοί επιστήμονες.

Αγαπητέ αρχισυντάκτη, ειλικρινά εύχομαι ο δρόμος για την αληθινή «ακαδημαϊκή παιδεία», την παιδεία να καταλαβαίνουμε πως λειτουργεί το Πανεπιστήμιο και οι καθηγητές, ώστε να μην παραπλανούμαστε να μην είναι μακριά.

Άλλωστε με τις σημερινές δυνατότητες πληροφόρησης στο χέρι μας είναι.

Όπως στο χέρι μας είναι να δούμε το έργο των καθηγητών, τις εργασίες τους, τη σχέση τους με την πανεπιστημιακή ζωή, την αναγνώρισή τους από τους άλλους επιστήμονες – και όχι φυσικά τα ΜΜΕ – την ηθική τους, τους φοιτητές τους και την πορεία αυτών.

Στο χέρι μας είναι να μην παραδιδόμαστε άκριτα σε κάθε λογής «καθηγητές». Πόσο μάλλον αν δεν είναι καν καθηγητές…

Καλή κάθαρση Σαρακοστής

Η Παραπαιδαγωγός

Υ.Γ. Σας στέλνω χαρακτηριστική φωτογραφία από το διαδίκτυο περίπου μια τριετία παλιά, από «βράβευση» υποτιθέμενης συνεργάτιδας σημαντικού φορέα του πλανήτη, με τον οποίο τελικά δεν συνεργαζόταν. Όπως φαίνεται «κουτόχορτο επιστήμης και έρευνας» σερβίρεται κι εκεί που αξιωματικά δεν θα έπρεπε, δηλαδή στην εκπαίδευση, απλά οι εκπαιδευτικοί έχουν το έργο της παιδείας μέσα στην τάξη σε δύσκολες συνθήκες εκτός τάξης να κάνουν, για να δίνουν ενέργεια και σε τέτοια φαινόμενα.

επιστροφή στην κορυφή

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο πρόεδρος του Σωματείου Ταξί Παναγιώτης Παπαδόπουλος, ο αντιδήμαρχος Βασίλης Κουτραφούρης, ο δικηγόρος εκ μέρους των επαγγελματιών καταστηματαρχών Στάθης Σταματόπουλος