Αυτό που συμβαίνει στα παιδιά μας, που θα το συνόψιζα σε μια στοχευμένη βίαιη μετάλλαξη τους σε μικρομέγαλους διαδικτυακά καθοδηγούμενους υπερκαταναλωτές, με αποποιημένη παιδικότητα συμβαίνει με μεγάλη σπουδή. Οι «καλύτεροι» στρατευμένοι κοινωνικοί επιστήμονες και καλλιτέχνες νυχθημερόν εργάζονται σκληρά για μία και μόνο προοπτική: Να κρατήσουν τα παιδιά μας ισόβια κολλημένα στην οθόνη, με όσο λιγότερη νοητική ανάπτυξη γίνεται ταγμένα να υπηρετούν το συγκεκριμένο οικονομικό σύστημα που βλέπουμε να αναπτύσσεται ραγδαία. Κι εμείς τι κάνουμε;

Αντιμετωπίζουμε αυτό το πρωτοφανές ανθρωπαγωγικό εγχείρημα με εφετζίδικες αφηγήσεις τύπου «σταντ απ κόμεντυ». Τους «σταντ απ» κωμικούς πολύ τους εκτιμά ο κόσμος γιατί έχουν αντικαταστήσει την αληθινή ενημέρωση. Όμως να, που ευκαιριακές τηλεπερσόνες αντιγράφουν το μοντέλο τους – έπαιξε ρόλο και το στρατευμένο τεντ-εξ φυσικά – για να πουλήσουν μυστικές συνταγές διάσωσης της οικογενειακής αποσάθρωσης. Αμ, δε!

Αγαπητέ αρχισυντάκτη, ίσως προφταίνουμε οριακά να σώσουμε την κατάσταση. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να αναλάβουν – για άλλη μια φορά – το βάρος της αποτυχίας των ενώσεων Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας, Εκπαίδευσης, Ακαδημαϊκότητας και τους συναφείς φορείς. Την αποτυχία όλων των αρμόδιων συλλόγων – σωματείων – ενώσεων κ.λπ. να αντλήσουν γνώση από την πραγματική επιστήμη, να καταλάβουν τι συμβαίνει στα παιδιά, τις οικογένειες, το σχολείο και το διαδίκτυο, αυτό το νέο «παράλληλο σχολείο», και να βοηθήσουν του πολίτες. Να δικαιώσουν τις συνδρομές των μελών τους και την θεσμική τους υπόσταση, αν θέλετε. Αυτό μπορούν να το κάνουν οι εκπαιδευτικοί της βάσης. Αν σας φαίνεται παράξενο που αναφέρομαι στης θεσμούς είναι γιατί η ηθική κατρακύλα μάς έχει κάνει να ξεχάσουμε ποιοι είναι οι καταστατικοί ρόλοι τόσων και τόσων καλοταϊσμένων, αν θέλετε, φορέων…

Χρειάζεται, όμως, να ανοίξει ένας πραγματικός και ειλικρινής διάλογος, που θα είναι και μια μεθοδική καταγραφή της κατάστασης. Όπου όλοι θα μιλούν για αυτό που συμβαίνει στο νέο τετράγωνο παιδί-γονιός-εκπαιδευτικός-διαδίκτυο και θα γίνεται σοβαρή καταγραφή για να βρεθούν λύσεις και μεθοδολογίες. Για όλη την κοινωνία, φυσικά.

Όλοι να μιλούν σαν πολίτες. Όχι όλοι μόνο να ακούν σαν ιδιώτες. Όταν, δηλαδή, τα τσιτάτα του «από οθόνης Θεού» είναι «ό,τι να’ ναι», να δαγκωνόμαστε μέσα μας και να τα προσπερνάμε γιατί «εντάξει, καλέ, τα λέει χαριτωμένα γενικά, ε, αν είπε και καμιά χοντράδα, το προσπερνάμε, είναι λεπτομέρεια».

Η αληθινή Παιδαγωγική κρύβεται στις λεπτομέρειες. 

Καλές σχολές γονέων και εκπαιδευτικών να έχουμε, 

Η παραπαιδαγωγός

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Η Οδός Καποδιστρίου και ο Καποδίστριας

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Περί χρηματοδοτήσεων εκπαιδευτικών φεστιβάλ 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Με τη σχολική διατροφή είναι όλα καλά 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού:«Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης» και η Εκπαίδευση 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Το Βιβλίο στην πόλη μας