Βέβαια κανείς από εμάς δεν είναι ειδικός στα φαράγγια των βυθών, ο καθένας μας προσπαθεί να είναι ειδικός στη εργασία του. Να όμως που ένα απίστευτο τέλμα, που παρασέρνει και τον πιο σοβαρό επιστήμονα, μας αναγκάζει να αναλαμβάνουμε όλοι – μα όλοι – ρόλους που δε μας αναλογούν.

Την ίδια στιγμή ο υφέρπων πανικός, φόβος, ανησυχία, ανασφάλεια, επιφυλακτικότητα, ακόμη και καχυποψία και εσωστρέφεια – αν θέλετε – κατατρώει ένα ολόκληρο έθνος. Και το καταλαβαίνει αυτό κανείς καλά αν συναναστραφεί ή με τρελό, ή με… μικρό! Γιατί έτσι μαθαίνεις την αλήθεια, κατά τον λαό μας.

Ακριβώς το ίδιο χάος που επικρατεί στην κοινωνία των ενηλίκων, αγαπητέ αρχισυντάκτη, μεταφέρεται, δυστυχώς, στην κοινωνία των μικρών, των μαθητών.

Όπως ακριβώς, ο επιστήμονας αναγκάζεται «να βγει στα κανάλια», όπως ακριβώς ο δημοσιογράφος αναγκάζεται να γίνει… θετικός επιστήμονας, όπως ακριβώς ο πολίτης αναγκάζεται να γίνει ούτε κι ο ίδιος δεν ξέρει τι, έτσι ακριβώς τα παιδιά μας αναγκάζονται να γίνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από… παιδιά. Μεγάλο κεφάλαιο αυτό, πως τα παιδιά μας πλέον από μικροί γίνονται «μικροί-μεγάλοι».

Αυτό που πραγματικά χρειάζεται η παιδεία μας είναι να ερευνηθεί άμεσα και ουσιαστικά τι συμβαίνει στις παιδικές ψυχούλες, τις εκτεθειμένες στα ίδια σχεδόν επικοινωνιακά δηλητήρια και απορρίμματα που είναι εκτεθειμένος και ένας ενήλικας.

Να ερευνηθεί πώς μαθαίνουν πλέον τα παιδιά, τι μαθαίνουν, πώς πρέπει να διαμορφωθούν πραγματικά τα νέα βιβλία – τα καταποντισμένα στη δίνη των ευρωπαϊκών παραδοτέων – να ερευνηθεί πώς οι εκπαιδευτικοί καταφέρνουν να εκπαιδεύουν σε ένα τέτοιο τοπίο και να ενισχυθούν, να ερευνηθεί η θαυμαστή αντίσταση των γονέων σε ένα σύστημα που τους αυτοματοποιεί απέναντι στο σχολείο της ίδιας τους της γειτονιάς κι όμως τελικά καταφέρνουν και παραμένουν… γονείς!

Όλα είναι θέμα έρευνας. Όχι μόνο η ανάπτυξη μιας χώρας.

Και η εγκατάλειψη της έρευνας έχει «θανατηφόρες», όπως η καθημερινότητα δείχνει, συνέπειες, εκτός από την φτώχια και υπανάπτυξη που όλοι αναγνωρίζουν.

Κι αν το τόσο σοβαρό ζήτημα της επιβίωσης μιας ολόκληρης γεωγραφικής περιφέρειας από τα φυσικά φαινόμενα περνάει αδιάφορο, καταλαβαίνετε, αγαπητέ αρχισυντάκτη, πόσο μπορούμε να ελπίζουμε σε μια σοβαρή ερευνητική πολιτική για οτιδήποτε, όχι μόνο για την εθνική μας παιδεία…

Καλή Σχολική Χρονιά

Η Παραπαιδαγωγός

Επιστολές μιας Παραπαιδαγωγού: Σε αναζήτηση θεσμικής περιβαλλοντικής συνείδησης

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Τηλεορασιοποίηση της Εκπαίδευσης ή θάνατος της Παιδαγωγικής; 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Η Οδός Καποδιστρίου και ο Καποδίστριας 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Περί χρηματοδοτήσεων εκπαιδευτικών φεστιβάλ 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Με τη σχολική διατροφή είναι όλα καλά 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού:«Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης» και η Εκπαίδευση 

Επιστολές μιας παραπαιδαγωγού: Το Βιβλίο στην πόλη μας