H συνεισφορά των Ένγκελς, με δύο βιβλία του, «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» και «Ο σοσιαλισμός από την ουτοπία στην επιστήμη», και του Μαρξ «Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη», είναι καθοριστική για την κατανόηση αυτού που συντελέστηκε με την Γαλλική Επανάσταση, αλλά και των νόμων που διέπουν την εξέλιξη των κοινωνιών.

Στους Μαρξ και Ένγκελς στηρίχθηκαν και άλλοι στην παρουσίαση της ουσίας των αστικών επαναστάσεων, όπως ο Eric Hobsbawm με το βιβλίο του «Η εποχή των επαναστάσεων 1789-1848», ο Chris Harman με το “A people’s history of the world”, ο Γιάννης Μηλιός με το «1821, Ιχνηλατώντας το Έθνος, το Κράτος και τη Μεγάλη Ιδέα.

Ο Eric Hobsbawm θα πει ότι  «η οικονομία του κόσμου, τον 19ο αιώνα», αυτή που έκανε δυνατή τη μετάβαση στον καπιταλισμό,  «δημιουργήθηκε κατά κύριο λόγο με την επίδραση της βρετανικής Βιομηχανικής Επανάστασης...

Όμως «Η πολιτική και η ιδεολογία (του κόσμου) διαμορφώθηκαν κυρίως με την επίδραση της Γαλλικής Επανάστασης».

«Η Βρετανία πρόσφερε το πρότυπο για τους σιδηροδρόμους και τα εργοστάσια, την εκρηκτική ύλη στον τομέα της οικονομίας, που τίναξε στον αέρα τις παραδοσιακές οικονομικές και κοινωνικές δομές».

Ήταν η Γαλλία όμως που δημιούργησε τις επαναστάσεις που άλλαξαν τον κόσμο πολιτικά και ιδεολογικά. Και η Ελληνική Επανάσταση είναι παιδί της Γαλλικής. Η επίδραση της Γαλλικής Επανάστασης ήταν τεράστια για ολόκληρο τον κόσμο.

«Η Γαλλία ήταν τότε η ισχυρότερη και μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα της Ευρώπης (με εξαίρεση τη Ρωσία)...

«Το 1789 ένας Ευρωπαίος περίπου στους πέντε ήταν Γάλλος…

«Ήταν η μόνη (Γαλλική Επανάσταση) από όλες τις προηγούμενες ή τις μετέπειτα αστικές επαναστάσεις που είχε χαρακτήρα μαζικής κοινωνικής επανάστασης, και ήταν άπειρα πιο ριζοσπαστική από κάθε άλλη ανάλογη αναταραχή».

«Η γαλλική ήταν η μόνη, από τις σύγχρονές της επαναστάσεις, που είχε οικουμενικό χαρακτήρα. Οι επαναστατημένοι και οι ιδέες τους ξεσήκωσαν όλο τον κόσμο».

Τα Κύθηρα είναι ένα νησί στη μέση της Μεσογείου μεταξύ Ελλάδας και Αφρικής, που είσαι υποχρεωμένος να συναντήσεις αν ταξιδεύεις από τη δυτική προς την ανατολική Ευρώπη ή αντίστροφα. Εκεί, το 1800,  δημιουργήθηκε σύνδεσμος Φίλων της Γαλλικής Επανάστασης, μόλις έντεκα χρόνια από το ξεκίνημα της Επανάστασης και ένα χρόνο από την άνοδο του Ναπολέοντα.

Η Γαλλική Επανάσταση αποτελεί ορόσημο για όλες τις χώρες.

Και η Αμερικανική Επανάσταση ήταν ένα πολύ σημαντικό γεγονός στην αμερικανική ιστορία, αλλά (με εξαίρεση τις χώρες που αναμείχθηκαν άμεσα και επηρεάστηκαν από αυτήν) λίγα ίχνη άφησε σε άλλες χώρες. (Eric Hobsbawm)

Ήταν η απήχηση της Γαλλικής και όχι της Αμερικανικής Επανάστασης που προκάλεσε τις εξεγέρσεις που οδήγησαν στην απελευθέρωση της Λατινικής Αμερικής μετά το 1808, θα πει και πάλι ο Eric Hobsbawm.

Η Γαλλική Επανάσταση έφερε στο προσκήνιο όρους όπως πατρίδα και πολίτες. Δεν υπήρχαν  τέτοιοι μέχρι τότε. Μέχρι τότε οι άνθρωποι ήταν υπήκοοι του τάδε βασιλείου ή της τάδε μοναρχίας.

«Η Γαλλική Επανάσταση είναι οικουμενική, γιατί έδωσε το πρότυπο για όλα τα επόμενα επαναστατικά κινήματα. Τα διδάγματά της με τις διάφορες παραλλαγές τους ενσωματώθηκαν ακόμα και στον σύγχρονο σοσιαλισμό και τον κομουνισμό».

Η Γαλλική Επανάσταση δεν ήταν απλά μια επανάσταση, ούτε απλά η πιο σημαντική. Ήταν Η επανάσταση, αυτή που χωρίζει την ανθρώπινη ιστορία στα δύο!!!  

«Οι παραλλαγές της τρίχρωμης σημαίας της Γαλλίας», θα πει ο ΕΗ «έγιναν το έμβλημα σχεδόν όλων των νέων εθνών, ενώ η ευρωπαϊκή (αλλά και η παγκόσμια) πολιτική μεταξύ του 1789 και του 1917 (εποχή της Ρωσικής Επανάστασης) ήταν σε μεγάλο βαθμό αγώνας υπέρ ή κατά των αρχών του 1789 ή των πιο ριζοσπαστικών του 1793», της περιόδου δηλαδή του Ροβεσπιέρου. 

Πρόσφερε τους νομικούς κώδικες, το πρότυπο της επιστημονικής και της τεχνικής οργάνωσης. Ακόμα και σήμερα το κράτος της Γαλλίας θεωρείται το πιο άρτιο και λειτουργικό στον κόσμο.